Novelas y relatos de Tagalog Quotes About Mother

Ilang minuto ang nagdaan bago niya sinubukan basagin ang katahimikan. "I remembered my mother once said, 'The sun sees your body. The moon sees your soul.' and she's always right. Only the moon can sees us and noticed our deepest pain... The only one who appreciated us when the sun leaves us behind." Napangiti siya ng mapait nang maalala niya ang yumaong Ina. Napabuntunghinga ito at ilang segundo bago nagsalita. "Your mom was right. I'm happy to know you have someone like her."

panimula nito, naramdaman ko kaagad ang pangingilid ng luha ko pero hindi ko hinayaan na tumulo ito. "Patawarin mo ako kung hindi kita naalagaan, I know I don't deserve to be a mother, to be your mother, pero sobrang proud ako na ikaw ang anak ko, lagi ka sana mag-iingat at makikinig ka sa Mommy Aurora mo."mahabang wika nito at mahigpit akong niyakap. Magkakasunod na tumulo ang luha ko at nung handa na sana akong yakapin ito pabalik ay hindi ko na nagawa dahil kaagad na itong humiwalay at bago ito tuluyang lumayo ay h******n nito ang noo ko.

I hopefully check on it to see if it's Rius but disappointment invade my system when I saw my mother's name. Mommy: Let's talk tomorrow, Agony. Nadismaya mo na naman ako. I smiled bitterly at her message. Gandang bungad naman mommy. Wala manlang 'I miss you' riyan? Tita Loren was right. Uuwi nga sila or should I say nakarating na.

Huminto sandali si Fane at sinabing, "Ayaw ko sanang sabihin sa iba ang tungkol dito. Unang-una, gusto ko lang mamuhay ng payapa at ayaw kong mapunta sakin ang atensyon ng lahat ng tao. Pangalawa, alam mo naman kung anong ugali ng mother-in-law ko. Kapag nalaman niya kung gaano ako kayaman, siguradong malalaman agad yun ng buong mundo sa loob lang ng dalawang araw!" Pagkatapos niyang pakinggan ang mga sinabi ni Fane, tumango si Joan at sinabing, "Malaki na talaga ang anak ko at malayo na ang narating niya. Naging mahinahon at matuwid din siya. Ang taong alam ang halaga ng pagtitimpi ay siguradong magkakamit ng mas magandang bagay sa buhay. Anak, ang galing mo, ipinagmamalaki kita!"

Lintik! Napailing-iling na lang ako sa kanilang dalawa. Lalo na kay mama, siya ang mama ko, sa buong buhay ko. Hindi ako nakikinig sa mga sabi-sabi. Sa buong buhay ko! Walang araw na hindi ko siya ipinaglaban sa mga taong nakakasalubong ko. Dahil akala ko. Dahil sa pagkakaalam ko! Matino siyang ina! Pero ano na ngayon? Isa palang-

“Alam mo naman na malaki ang pasasalamat ko sa kanil dahil sila ang sumagot noong na-ospital ka ng mahabang panahon.” Niyakap niya ang braso ng ama. “Huwag ka ng mahiya, Tatay. Teka, magpahinga ka nga po ulit. Daldal na naman kayo nang daldal.” “Lolo, Mommy is like you. Madaldal po.” “Hoy! Hindi ah,” reklamo niya. “Talaga ba, Apo?” “Opo. When she taught me math first time, she said hindi ako marunong ng Math po.”

Napabuntong-hininga ako nang mahina, hindi agad sumagot. “Lora’s right,” singit ni Mama mula sa kusina habang papalapit sa amin, hawak ang plato na parang kanina pa siya nakikinig, “anak, hindi natatapos ang buhay sa isang maling tao.” Napatingin ako sa kanya, at sa mga mata niya ay wala akong nakita kundi pag-aalala at pagmamahal. “You gave everything already,” dagdag niya, “hindi mo kailangang ubusin ang sarili mo para sa taong hindi marunong magpahalaga.”

Napapikit ako at tahimik na napahagulhol. "H-Hindi ako aalis. M-Magpahinga ka na, dito lang ako.” marahang sabi ko. Those words that I just said… those were the words I always T my mother to say. Tuwing nalulungkot ako, tuwing nangungulila ako. Tuwing hindi ako makatulog sa pag-iisip na wala siya sa tabi ko. Iyon ang mga eksaktong salita na gusto kong marinig mula kay Mama. But too bad, I never got to hear those from her. Kasi wala na siya.

Mama pat my shoulder and smile. "Anak, alam ko naman na sa dami mong pinag daanan, mula sa pamilya natin at hanggang sa pamilya na binuo mo, ang alam ko lang ay deserve mong sumaya, magkatamasa ng katahimikan ang buhay, so please don't hesitate when it comes to your happiness," saglit na tumigil si Mama bago magsalita ulit.

My mother is perfect, maganda, mayaman, at matalino. Madaming tumitingala kay Mama, kaya nagtataka ako, papaano sila nagkagulo ni Papa. Isa ba sa dahilan ang Mama ni Feline, kasi malakas ang pakiramdam ko na si Papa ang naunang nag-loko sa kanila. My mother is not capable of that.