Tagalog Speech For Graduation Mga Nobela at Kwento

"I'm just grateful to have him." Tumango sila at kilig na kilig, natigil lang nang magsimula na ang graduation ceremony. When our names called, nakatutok lang rin ako kay Zairon hanggang sa umabot na na ako na ang tinawag. Nag aasaran pa sila pero sinuway ko agad sila dahil ayokong pag usapan pa kami. “Congratulations Mrs Gavilan.” Pigil ang ngiti kong tinanggap ang diploma at nag handshake pa kami pero may kunting landi talaga siya humaplos. Namumula tuloy ang pisngi kong bumaba ng stage.

Farewell to you my friends We'll see each other again Don't cry 'cause it's not the end of everything I may be miles away But here is where my heart will stay With you, my friends with you Yesterday's a treasure, today is here Tomorrows' on it's way, the sky is clear Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears And not to mention our doubts and our fears The hypertension we gave to our peers It's really funny to look back after all of these years Farewell to you my friends We'll see… Matapos naming sabay-sabay na kantahin, ilang sandali kaming naghintay at isa-isa nang tinawag ang mga pangalan ng mga studyante. Upang tanggapin ang certification na katunayan na nakatapos na kami

After Five Years.... "Bethany's POV" "Congratulations for the graduates." "Congratulations." "Congratulations." "For our suma cumlaude, Congrats." "Thank you!" Bawat bumabati sa akin ay pinapasalamatan ko. "Grabe babe! Hindi pa rin ako makapaniwala na graduate na talaga tayong lahat sa college." Emhir. "Oo nga eh," sagot ko habang nakangiti saka sinusuyod ng tingin ang buong gym ng La Llera University.

Few minutes later, nagsalita na ang Emcee at sinabing mag-umpisa na ang graduation rights. Ilang minuto nalang at ga- graduate na ako. Sa wakas nagbunga din ang paghihirap ko bilang estudyante, sobrang saya naming dalawa ni Mama pero nakakalungkot nga lang at wala na si Daddy para umakyat sa stage. Pero agad ding napawi ang lungkot na naramdaman ko dahil kasama naman namin si Jake at Tita Marie na parehong nakangiti at nakatanaw sa amin.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking d****b. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang Valedictory Speech ni Ms. Reyes. Let's give her around of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito…" panimula ko habang tinatanguan ko sila.

Magkahawak-kamay kami ni Nanay habang naglalakad sa corridor hanggang sa makarating kami sa venue. Naghanap ako ng upuan para sa kanila ni Tatay. I made sure that they were feeling comfortable before I left and gone to my designated seat. Mayroong long table na para sa mga guest at nasa likuran lang kami no'n. We're being arranged from boys to girls and alphabetically. Isinuot ko na ang toga dahil iyon rin ang ginawa ng mga batchmates ko. After waiting for few more minutes, our Graduation Day started. The guess speaker is also the person who graduated here in WeSaS and now a successful person in her field.

Tango lang ako nang tango. "Everyone knows naman na summer break na diba? Then final exam na and lastly is your graduation." May kinuha siyang papel at binasa ito. "Your activity will be roaming around the university, write something or anything and the reason why you write that or any memories behind that thing."

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

Imposible. Buong graduation ceremony ay iyon ang nasa isip ko. Ilang beses pa akong lumingon, nagbabakasaling naroon nga siya subalit bigo ako. Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako.

I think she is the most beautiful graduate. Narating namin ang quadrangle kung saan idaraos ang ceremony. Ilang sandali pa tinawag na ang mga graduates. Nakaupo lang kami malapit kung saan nakaupo si ate. Kaway kami ng kaway sa kanya at kita ko ang tulo ng luha niya, nag thumbs up lang ako sa kanya. Alam kong luha yun ng kaligayahan. Nang tinawag na siya para mag bigay ng speech, pinunasan niya ang mga luha niya. Tahimik ang lahat, nang magsalita si ate.Her speech made us all cry. It was a heartbreaking, inspiring, a motivation and her success. Lahat ng nakikinig ay nagpunas ng luha, dahil binahagi ng ate ang kanyang mga naging karanasan, hindi man buong kwneto, pero alam ko doon siya kumuha