Taking Care Of Our Bodies Novels & Stories

"Mga simpleng bagay ang maaaring makakapagdulot sa atin ng malusog na pangangatawan. Kabilang dyan ay ang pag-eehersisyo at sapat na tulog. Makakaiwas din tayo sa mga sakit kung iiwas tayo sa mga bisyo." Tumayo din sa platform ay lider ng bansang Timor-leste. "Magrelaks. Iwasan ang stress. Gawing routine ang paggawa ng mga gawaing bahay. Mga simpleng gawain na nakakapagdulot sa ating katawan ng lakas." Sumunod ding sumagot ang lider ng bansang Laos at iba pang mga lider. Sumagot sila na parang mga high school student. Wala man lang sa kanila ang kakaiba.

Tumingin muna ako sa kaniya bago ko ito kinuha na naging dahilan para mas lalong lumawak ang ngiti niya. "Lagi mo panatilihin ang matulog ng maaga sa halip na magdamag maglaklak. Isa pa, kumain ka ng tama. Okay lang naman na i-maintain mo body shape mo pero hindi okay na tipirin mo ang sarili mo sa pagkain. Bibili pa ako ng mga magazines mo kaya naman dapat healthy ka," sermon niya. Kahit papaano, nag-e-enjoy ako sa kung paano niya ako tratuhin. Pero sa kabilang banda, hindi ko mapigilan na kwestiyunin kung bakit siya sa akin mabait.

“Gavin ano ba? Ibaba mo nga ako! Ano ba?!” “Pareho tayong marumi kaya dapat lang na pareho tayong maglinis ng ating katawan! Sabi mo di ba? Pwes, maglilinis tayo ng katawan ngayon! Sasabunin natin ang kasuluk-sulukan ng ating katawan.”

Ang kafugo na katulad sa hugis ng tainga ay nakakagamot sa pagkabingi ng isang tao. Natutuwa akong iisipin na ang kalikasan ay tila isang malaki at malawak na pagamutan dahil naroon na lahat ng kakailanganin para mapainam ang kalusugan nino man. Halos palubog na ang araw nang matapos kami. Isa-isa naming binalik ang mga buslo sa karetela at maging ang mga prutas at manok na binigay ng pamayanan.

"Hindi pala.. magiging maayos din si Suzie. Kung tutuusin, ang taong pinaka-inaalala ko ay ikaw, Vince. Kung wala ako, kailangan mong alagaan ang sarili mo. Madalas kang mag-overtime at hindi ka kumakain. Huwag mong gawin iyon sa hinaharap. Dapat kumain ka sa oras para magkaroon ka ng magandang katawan at lumaban sa mga kalaban mo. Hindi maaaring magpalipas ka ng gutom. Nais kong mamuhay ka ng maayos at asikasuhin mo ang iyong sariling kalusugan."

Tiningnan ko siya na siyang sumisismsim sa cappuccino niya. "Paminsan-minsan kaylangan din natin na bigyan ng pahinga ang mga sarili natin. Kaylangan din natin bigyan ng pansin ang mga sarili natin especially our mental health dahil kapag nagsimula na mag-mentally unstable ka susunod na ang physical health." Lumabi ako. Tama naman siya. Ayan din ang iniisip ko pero kaya ko naman. Ginusto ko lang talaga na magpahinga na muna dahil sobrang drain na ako.

Hindi kasi ito yumakap pabalik sa kaniya at nanatili pa ring pinagmamasdan ang kabuohan niya. “Mommy, are you okay? Cu'z you look pale." maya-maya na usal nito at bakas ang lungkot sa boses. “Of course, baby. I am okay. Yakap ka ba naman ni Mommy...” hindi na siya nito pinatapos kaya napatingin siyang muli sa kaniya nang magsalita ito. “You should take care of yourself, Mommy. Don’t let yourself, sick. My teacher said our health is the more important other than anything. So no matter what, we should take care our health. So Mommy you need to do that! Cause if you're not? I will get mad on you!” parang nagtatampo ng usal nito upang mas lalo siyang mapangiti.

Minsan nag-picnic pa kami dito. “Anong ginagawa mo dito?” tanong ko habang nakatingin lang sa bulto niya. Nakatalikod kasi siya at nandoon ako. “Bakit, ikaw lang ba ang pwedeng tumambay dito?” tanong niya pabalik sa akin kahit hindi niya man lang ako tinatapunan ng tingin. “Kumain ka at magpahinga. Nagaalala silang lahat sa iyo, isipin mo ang kalusugan mo. Alam kong masyadong madami kang dapat gawin at isipin pero isama moa ng sarili mo. Hindi pwedeng inuuna mo sila at lagi mo na lang itinatabi ang sarili mo. Magiingat ka palagi. Mauuna na ako sa iyo, pasensya na sa abala.”

Mahabang wika nito. “ Naiintindihan kita, at mas lalo kang maintindihan ng mga anak natin. Kaya hiling ko lang sayo, kung pagod ka magpahinga ka ha. Wag mong pilitin sarili mo,mahalaga sa amin ang kaligtasan at kaayusan ng katawan mo. Mahal kita.. ” paalala naman ni Luna. “ I will take care of myself,Boo para sayo at sa anak natin, ” ani Kyro.

Hindi niya pwedeng ipilit iyon dito. “Okay, I'm sorry. Mali ang pagkakaintindi ko sa’yo kung kaya naman nasabi ko ‘yun.” “Ayos lang. Take good care of yourself and pay attention to your diet, baka mamaya hindi mo na naman pinapansin ang pinapahayag ng katawan mo dahil busy kang muli sa trabaho.”