Talata Tungkol Sa Aking Pamilya Mga Nobela at Kwento

Wala pa kasing bagong family ito at siya pa lang ang tanging apo ng mamatay ang mga ito kaya sa kanya pinamana lahat. Mabuti na nga lang at hindi selfish itong si love kaya naman may share ang mga ito at ibibigay niya ang mga yun pag nasa hustong gulang na ang mga kapatid niya. Hindi naman kasi ganun kayaman ang pangalawang asawa ni Tita. Isa din lang naman kasi itong pang karaniwan na employee kaya naman medyo hirap ito lalo pa nga at nag aaral ang dalawa niyang anak sa private school.

Chapter 16 Habang tahimik kaming kumakain, biglang pumasok sa isip ko ang aking lolo at lola. Ang pamilya nila Mama ay hindi pangkaraniwang tao sa lipunan. Sila ay kabilang sa isang makapangyarihang angkan na may kayamanan at impluwensya, ngunit mas pinili ni Mama ang mamuhay nang simple kaysa maging bahagi ng marangyang pamumuhay na iniaalok sa kanya noon.

Gusto kong aluin si Mom dahil maging si Dad ay tikom na ang bibig, pero inunahan ako ng hiya at takot. Nahihiya ako dahil ginawa naman nila ang lahat para sa amin, pero nagawa ko pang magloko. Natatakot din ako na baka mapuno na naman ng guilt ang puso’t isip ko, kaya sinara ko iyon at pikit-matang tinalikuran ang mga magulang ko. “Your mom did not grow up to a complete family. Nasa ibang bansa ang mommy at kuya niya, nasa malapit lang ang daddy niya, at iba ang kinikilala niyang pamilya.”

Kinilig ako. Kung mayaman lang kami, perfect sana ang pamilya namin. Madalang sila mag-away. As in madalang. Parang bagong kasal lang sila lagi. Hindi sila toxic. Loyal sila sa isa’t-isa. Madalas magkasundo. Masaya ang pamilya namin. Panira lang talaga ang financial instability. “Ang galing ng anak namin. Kala mo hindi namin napanood representation mo kanina? Nag video call kami ni Chance.”

Tumango tango ako. Napakaganda at swerte talaga kung ipinanganak kang mayaman, dahil hindi mo kailangang dumanas sa hirap at magbanat ng buto makakain lamang ng tatlong beses sa isang araw. Napaisip tuloy ako, kung sakaling tulad nila'y may pera rin kami, hindi sana namatay sina mama at papa sa sakit at hindi ko rin sana kailangan magtrabaho agad ng maaga, nag aaral sana ako ngayon. "Napakaswerte po ni sir, dahil meron siyang buong pamilya at mga bagay na hindi madaling makuha ng iba, tulad namin," Ani ko na hindi inaalis ang paningin sa family picture nila.

sagot niya rito. Dahil naman sa kanyang isinagot ay medyo umaliwalas din ang mukha nito. “Kung ako lang ang tatanungin, ang pamilya Bautista ay galing din sa isang kilalang pamilya at kahit na sabihin na mas kilala at tanyag ang pamilya natin ay kapag nagkasama ang dalawang pamilya ay mas tiyak pa na magiging matatag pa ito lalo.” sabi nito sa kaniya.

Tinaasan niya ako ng dalawang kilay. Maybe there was a time that I dreamed of having my own family. Isa sa standards kong family orientation ay ang mga Vallejo. Siguro dahil masaya talaga ako sa pamilyang ito. Wala akong naging problema. Ako lang ang minsan matigas ang ulo but they were so patient with me. "Gaya mo 'ko sa'yo," tinawanan ko siya. "Ikaw ba? Seryoso ka na ba kay Sunday?"

Lalong nakaramdam ng galit si Luna, dahil sa narinig niya mula rito. “Bakit mo ba pinapakialaman ang buhay ng Anak ko?” Galit na tanong niya rito. “Dahil kailangan niya ng isang ama at kailangan niya ng isang pamilya.” “Pamilya? Bakit kulang pa ba kami sa kanya? At ‘wag mong kalimutan na kami ang tunay na pamilya niya.” Madiin na wika niya rito.

Umiling naman ako. “Para kasing namumukhaan ko siya. Parang kamukha niya ang anak ng lolo mo, iyong ate ng mama mo,” aniya kaya nanlaki ang mga mata ko. “Oh relax. Hindi naman ako sure, malay mo kamukha lang ‘di ba?” Tumango na lang ako at huminga ng malalim. “Ang totoo, wala akong masyadong maalala tungkol sa pamilya ko, tungkol sa pagkabata ko,” wika ko.

"Wala ka bang pamilya? Wala bang susuporta sa'yo ngayon?" Kumamot sa kilay si Luke bago tumugon. "Ang totoo ay abala ang pamilya ko sa kani-kanilang negosyo. Ang magulang ko naman ay kasalukuyang nasa Germany. Pero tingin ko ay nanonood sila ngayon sa telebisyon."