Ang Aking Pamilya Maikling Talata Mga Nobela at Kwento

magalang kong sabi rito tumango tango naman ito "Kung ganon bakit andito ka sa pangasinan" napatingin ako s lalaking nagsalita wait pangasinan to Pano ako nakarating dito , kaya ba ako siningil ng toll fee kanina loko ka talaga Avey sa Tagal ng pag iisip mo hindi mo na namalayan ang lahat Nginitian ko na lang sila dahil wala naman akong masasabi it's family matter

“Wala po akong pamilya mag-isa lang po ako sa buhay.” Tuluyan ng bumuhos ang aking luha at napahikbi na lamang ako sa kama. Ngayon lang rumihistro sa utak ko ang lahat. Isang hagod sa likuran ang nagpa-angat sa mukha ko. Nakita kong labis siyang nag-aalala sa akin. “Wag kang mag-alala simula ngayon ako na ang magiging pamilya mo.” Saad niya na ikinagulat ko.

Lalo na kung ang usapan ay pamilya. "Inuna kasi ni daddy ang taong bayan kaysa kaming mag-iina niya kaya lumaki kaming walang ama, at parang wala ring ina dahil sa nangyari sa ina namin. Na sa loob ng dalawang dekada ay nakakulong lang ito sa silid nila ni daddy at nakatulala dala ng pagdadalamhati niya. Pero pinapangako ko sayo Rose, hindi 'yon mangyayari sa atin. Ikaw at ang pamilya natin ang laging uunahin ko. Hindi ko hahayaang...magdusa ka sa piling ko." napangiti ako ng mapalabi itong nag-smack-kiss sa mga labi ko.

Nakatingin lang sa akin habang nagsasalita. “Para sa’kin,” patuloy ko, “ang pamilya, hindi perpekto. Madalas magulo. Pero ‘pag may panganib, ikaw ’yung nauuna. Hindi mo na iniisip kung bakit. Gagawin mo na lang.” At kahit ganun ang pamilya ko, hindi ko pa rin sila magawang talikuran. Tinitiis ko pa rin hanggang kaya ko.

Magalang na wika niya rito. “Alam mong hindi ako kabilang sa pamilya niyo, kaya mo nga ako pinakulong ‘di ba? At kakalimutan niyo nalang sana, pero nakita niyong pwede niyo akong gamitin ulit.” Galit na sagot niya rito.

Natigilan ako sa tanong niya kaya alanganin akong ngumiti. "O-Okay naman, kayo ba?" Tanong ko at tinanaw ang kalawakan. "Okay naman, pero broken family kami eh." Napatango ako sa kwento niya. "Okay lang 'yan, sa pamilya talaga hindi inaasahan kung kailan masisira at kung gaano katagal ito mabubuo. Pero masaya naman ako kahit kami lang nila mama at ng kapatid ko." Matipid akong ngumiti sa pagkwento.

sagot ni Jin, habang kumunot ang noo nito. “’Wag mong sabihin na utang na loob ko pa sa kanya, ang ginawa niya?” Mabilis na umiling si Jin, dahil sa sinabi nito sa kanya. “Hindi, alam mo naman sila ni Daddy at Mommy ‘di ba?” Wika niya rito, habang hinawakan ang kamay nito. “Pwede bang ‘wag ka nang magalit..” malambing na wika niya.

Sa simpleng galaw lang nito at indayog ng buhok at balakang para na akong nasa alapaap napaka ganda ang aking nag iisang prinsesa. Nang marating nito ang ibaba ay nakahinang pa rin ang aming mga mata halos wala akong mamalayan sa kaganapan until Dad fake a cough doon nabaling ang atensyon namin ni Misha. “ Kanina ko pa kayo tinatawag para pumunta nasa kumidor nauna na ang mga Tito at Tita n’yo roon. Paalaa lang mga anak wala sana sana tayong maging problema kung ano man 'yan na pinagdadaanan n'yo o pagdadaanan pa always remember PAMILYA TAYO. ” Pinag-diinan pa talaga ang pamilya . Yes pamilya tayo aanakan ko pa itong babaeng ito. I’ll make her mine kahit banggain ko pa ang lahat.

Ng makita ko si Hanley na nakatayo roon, nanlamig, sumimangot ako at naglakad patungo sa pinto, umiling iling. Bago ako umalis, kumuha ako ng isang mabilis na larawan at ipinadala ito sa chat ng pamilya na may isang mensahe, [Mukhang hindi natin alam kung sino ang hindi bahagi ng pamilyang ito, di ba?] Mula sa likod ng pinto, naririnig ko ang mga ingay ng away. Naglakad ako pababa, nakaramdam ako ng hindi inaasahang pakiramdam ng kaginhawahan, isang gaan na hindi ko naranasan sa mga taon.

Hindi niya mapigilan na mapangiti. “Ang totoo ay masaya ako na kasama sila tita. Ni minsan ay hindi ko naramdaman na minaliit nila ako. Kahit hindi nila sabihin ay naramdaman ko ang pagtanggap nila sa akin bilang miyembro ng pamilya.” Natawa siya ng maalala nung inamin niya na pera lang ni Adius ang habol niya. imbes palayuin siya kay Adius ay pinagtulakan pa siya ng mga ito sa binata. At kahit minsan ay hindi rin pinaramdam sa kanila ng kuya niya na pabigat sila. “Masaya ako dahil mapapabilang ako sa mabuting pamilya na kagaya ninyo. Masaya ako at nagpapasalamat dahil tinanggap niyo kami ng kuya ko.”