Talumpati Tungkol Sa Pasasalamat Novels & Stories

Parang nagtatampong saad niya. Whether I like it or not, he really did save me back there. ‘Tsk.’ “Thank you.” Bulong ko. “Huh? May sinasabi ka?” “Tsk, salamat.” Mas malakas na ulit ko. “Anong gagawin ko sa salamat mo?” Pambabara niya. Inis naman akong tumigil at binatukan siya. “Anong gusto mo? Nagpasalamat na nga.” Inis na usal ko.

Iyon ang nararapat sa mga taong may maiitim na puso at mga halang ang kaluluwa. "Okay lang po ba kayong dalawa?" tanong sa maglolo nang mawala na ang tatlong lalaki. Sa pagkagulat ko ay biglang lumuhod sa aking harapan ang dalawa. "Maraming salamat sa pagliligtas mo sa amin, diyosa ng buwan. Tatanawin naming utang na loob habambuhay ang ginawa mong pagliligtas sa buhay namin ng aking apo," kausap sa akin ng matandang lalaki.

"Ito na 'yung bayad ko sa'yo. Meron ding pasobra 'yan. Take it as a token of my appreciation para sa nagawa mo sa baby ko." "Naku, salamat po dito," nakangiting tugon niya sa babae. "Salamat rin po sa pagkuha ninyo sa akin bilang private tutor ni Timothy. Mabait po siyang bata, kaya nakakaaliw po siyang turuan."

Nakatulong din ang pagpupunas ni Dante ng bimpong basa ng mainit-init na tubig sa kanyang mukha kaya napilitan siyang magpasalamat dito. “S-salamat.” "Walang anuman." Enigmatiko ang tono ng lalaki. Akala niya, iiwan na siya nito upang makapagpahulas siya ng kalasingan nang mag-isa. Ngunit naramdaman niya ang paglundo ng kabilang gilid ng kama kaya pinilit niyang luminga sa gawi nito. Nagtama ang kanilang mga paningin.

Marami pang naaaliw sa kanila. "~Thank you, thank you. Ang babait ninyo, thank you." Nagpasalamat pa kami ng huling beses sa may-ari ng bahay. Mas naghiyawan naman ang mga bata nang bigyan sila ng mga candies. "Oh, para sa inyo iyan, mga bata," sabi ng may-ari na matanda na. "Thank you po!" sambit naman ng mga paslit.

Its full of tenderness and a foreign emotion,is it adoration? "A-hm, I just like this chair,Your Highness. It's so comfy. Thank you so much," nakangiting pasasalamat ko sa kanya pero ang totoo nanlalambot ako sa mga titig niya. Tango lang ang nakuha kong sagot dito. Ibinalik na nito sa kung anumang binabasa ang atensiyon. Naiwan akong lihim siyang pinagmamasdan. Bawat kunot ng noo nito, ang simpleng pagkamasahe nito sa sentido na tila ba malalim ang iniisip o inaanalisa.

Napalunok ako sa tanong niya sa kaba at lamig ng pawis na nararamdaman ko ngayon na hindi ko pa rin maintindihan kung para saan talaga. Maganda siya? Bakit itinatanong niya ang bagay na halata at kita naman? “yung . . . mata.” Her smile vanished a little. Pakiramdam ko, may nasabi akong hindi maganda, kaya dinagdagan ko. “Maganda rin ‘yong mga mata mo.” Bahagya siyang tumango bago sumandal sa upuan. Ilang sandali lang din, ini-serve na sa amin ang order namin. Narinig ko ang pasasalamat niya sa waiter.