Taming Mr Black Mga Nobela at Kwento

" Ngunit ang mga tao sa Black Eagle Hall ay mahilig gawin ito. Sa kasalukuyan, ang mga tao sa Black Eagle Hall ay hindi pa tuluyang nawawala, kaya't ito ang problema na ikinababahala niya. Maaari lamang sabihin na tinamaan lang siya ng master sa kanyang inner demon, kaya't siya ay naging nerbiyoso at nagmamalasakit. Bahagyang inayos ni Marcus ang kanyang posisyon, nagpatuloy na maglakad ng matatag, at bahagyang lumambot ang kanyang boses: "Mrs. Villamor, ang aking inner demon at lahat ng aking mga obsesyon ay palaging ikaw. Lahat ng ito ay ikaw. Iniisip ko... kung paano tayo tatandang magkasama."

Kinuha niya ang tubig mula sa mini tumbler at iniabot ang gamot. "Come on, take this... para kumalma ka," sabi ni Mr. Evans, may halong pag-aalala sa kanyang tinig. Tinanggap naman iyon ng kausap, ininom ang gamot, at saglit na tumahimik ang paligid. Sa kabila ng katahimikan, bumalik ang bigat ng presensya ng kausap. "Huwag mong kalilimutan, Evans. Kapag pumalpak ka, hindi lang negosyo ang mawawala sa'yo."

Hindi ko gustong pumunta sa company ng may black eye dahil pag-uusapan lang ako ng mga nasa office ni daddy or worst pagtawanan pa ako lalo na ng pinsan kong si Ferdinand. "Pwede ka namang mag shades, hijo. Kung gusto mong magtrabaho ay maraming paraan." Pamimilit pa ni daddy at ramdam kong may halo pa ding pang-aasar sa tono nito. "No dad! Fire me if you want, but I won't go to work hangga't hindi gumagaling ang black eye ko! Sisihin mo iyang manugang mo dahil siya ang may kasalanan nito!"

"Ouch! Baby, nanakit ka! Sige ka bawat batok mo kapalit at rounds." "Tsk! Tumigil ka nga d'yan!" asik ni Mhel kay Simon pero tumawa lang ang mag-ama niya kaya natawa na lang rin silang tatlo. MHELCAH'S!! Ang buhay ay hindi palaging masaya. Hindi lahat ng umpisa ay maganda at hindi lahat ng nagtatapos ay malungkot. Minsan ang dulo ay daan rin para sa panibagong pahina. Minsan may mga nagyayari na hindi nakikita ng mga mata pero puso ang nakakadama. Ang pagmamahal ko kay Simon ay parang sikat ng araw. Dahil siya ang nagbibigay ngayon sa akin ng liwanag. They call him MR. BLAKE, the mysterious billionaire but for me, he's my husband and a father of my child.

Hiyaw ko dito at sinamaan siya ng tingin. "A-Ay sorry po, Miss Zara." sagot nito. Akmang bubuksan na ni Kim ang pinto ng van pero pinigilan ko ito ng makita ko ang pag dating nila, "Wait." saad ko. Nakita kong lumabas sa kotse si Daddy na naka tux, at pinag buksan ng pinto si Mom na naka-formal dress, sa nakasunod na kotse, bumungad ang nakakatanda kong kapatid na si Zaino, wearing a suit.

Tama lang na bigyan niya ng oras iyon. Pumasok siya sa isang silid kung nasaan lahat ng exercise equipment naroroon. Ngunit sa kalagitnaan ng pag-eersisyo niya, muli siyang ginimbala ng isang utusan upang sabihin na nawalan ng malay si Serena. Walang alintana tumakbo si Gabriel pabalik ng silid at nadatnan niyang mayroong malay ang dalaga. Nagkatitigan silang dalawa…

Parang may malamig na kamay na humawak sa batok niya. Pamilyar. Masyadong pamilyar. Dahan-dahan niyang kinuha ang larawan mula kay Rowen. “Black Scythe Cartel,” mahina niyang sambit. Napatingin agad sina Sabrina at Rowen sa kanya. “You know that tattoo?” tanong ni Rowen. “I’ve seen it before.” Tumigas ang panga ni Lysander. “On a mission overseas.” Hindi na siya nag-elaborate, pero malinaw sa tono niya na hindi maganda ang alaala.

Bulong ko sa sarili. Naiinis akong binalikan ng tingin si Marcus habang nakatayo ito malapit sa pilapil ng bukid. Nakasuot ito ng putting long sleeves na naka tack-in sa fitted jeans na lalong nagpatingkad ng imahe nito sa gitna ng init ng kabukiran. Isama pa ang suot nitong black shades at boots na suot sa paa na nagpakumpleto sa mala artista nitong hitsura. Namukhang photo shoot tuloy ang datingan nito at kulang na lang ay camera man.

Hindi ko maipaliwanag. “Help me welcome, Mr. Aiden Ethan Blackthorne.” That’s when I know bakit ganito yung naramdaman ko. Bigla bigla nalang akong kinakabahan. Parang tumigil yung mundo ko ng makita ko siya. A wave of murmurs filled the room as the spotlight followed a tall man walking confidently from the main door entrance toward the stage. Camera clicking behind his back. Black suit. Crisp. Perfect fit.

"FUCK DUDE WAKE-UP HELP US" *Black Out*