Wrong Turn Cannibals Mga Nobela at Kwento

Buong buhay ko ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong katinding kilabot sa harap-harapang pagtoture ni Boss. Nanunuod din naman ako ng Wrong Turn series pero mas malala ito! "Potangna! Patayin mo na lang ako." sigaw nung lalaki. "Pft! Pangit niya naman kabonding." "Isang tenga pa nga lang." "Boring naman." "Ibang klase talaga pumili ng pet si Boss." "Tangina! Kinikilabutan ako sa mga animals na yan." "Subukan kaya nating pakainin ng etits yan? Sa tingin niyo?"

"Tayo na, Ate Alea. Lumabas na tayo baka magising ang mga gwardiya. Bilis, Ate Alea!" Dali-daling lumabas ang dalawa sa piitan. Sa pagmamadali nila ay may bagay na nabangga si Boboy. Natumba ito at nabasag. Umaalingawngaw ang ingay sa buong paligid. Nagising ang kawal na nakabantay at nakita sila na tumatakas. Magkahawak kamay ang dalawa habang tumatakbo. Ngunit sinalubong sila ng ibang mga kawal. Hindi nawalan ng pag-asa si Alea. Naghahanap pa rin siya ng daan upang makatakas ngunit napakaraming kawal na ang humahabol sa kanila. Hanggang sa napapalibutan na talaga sila ng mga kawal kaya wala na silang ibang pagpipilian kundi ang huminto na lamang.

"Oo nga..' Kakain muna ako..'' Nakangiti niyang sagot at mabilis siyang tumayo at tinungo kung saan naroroon ang napakaraming pagpipiliang pagkain na naroroon. Habang Kumakain ay may roong host na nagsalita at isang gropo ng liveband ang nag umpisang kumanta ng love song. "Omg...!" I love that song,.! "" Tila Kinikilig pang tili ng ilang naroroon sa ibang lamesa. Habang sinabayan naman niya iyon ng ilang Paglagok ng alak na kaagad nagpainit ng kanyang lalamunan at maging ng kanyang katawan.

Sumunod naman ang iba sa ginawa nito. Ang akala ko ay tuluyan na nilang isinuko ang mga baril ngunit malaking pagkakamali ang pagiging kampante. Dahil sa isang kisap-mata... nakakabinging putukan ng baril ang namayani sa loob ng bar. Panay ang paulan ng scorpion ng bala sa amin. Nagkalat ang zodiacs sa paligid at sinubukang gantihan ng putok ang kalaban.

Kaagad na bumilis ang tibok ng puso ni Third Young Mistress Cabello sa posibilidad na iyon. Lalo na't kahit mula sa Windfall Pavilion o sa ibang gang ang mga bandidong iyon, masasamang tao pa rin silang lahat. Ang pangyayari ng paglamon ng malaking isda sa maliit na isda—ang pag-api ng malakas sa mahina—ay madalas na nangyayari sa grupo ng mga bandido. Mukhang sa pagakakataong ito, mayroon pang ibang grupo ng mga bandido mula sa kabundukan na nagpunta para nakawan ang Windfall Pavilion.

Sa tono ng pananalita nito ay lasing na at mukhang sarili ang kinakausap. “Bar tender, wala bang naglilinis ng CR niyo dito? Alam mo ‘yung ‘Wrong Turn’ na palabas? ‘Yung banyo nyo parang bahay nung mga cannibal.” Sabi pa nito na ‘di sinasadyang naibagsak ang noo sa bar top. Napangiwi naman si Amber at tila ba siya ang nasaktan sa nangyari.

Iba talaga kapag may koneksyon ka. Pagkapasok palang namin dalawa, bubungad na saamin yung dim light at malakas na tunog nung DJ. Color red is the theme of the bar. Hindi pa rin binibitawan ni Euros ang pagkakahawak niya sa kamay ko. The way he holds my hands, as if I'm a child. Pero hindi ko naman ang sinita ang pagkakahawak niya sa kamay ko. Hinayaan ko nalang siya hanggang sa makarating kaming dalawa sa bar.

ala na, cannibal do really exist, kasi parang kakainin na nila ako sa mga tingin pa lang nila eh. Ang bata ko pa no’n, siguro nasa kinse na rin ang edad ko. Nakahanda na sana akong sugurin sila, ng bigla akong natigilan, dahil lahat sila lummuhod sa aking harapan. Nagtaka ako syempre, ‘iyon pala, pinatay ko ang tinuturing nilang diyos, ang black-maned lion, at dahil do’n, ako na ang itinuturing nilang diyos. Akala ko no'ng una, cannibal sila kaya hindi ko sila hinahayaan na makalapit sa akin. Yon pala, talagang ganun lang sila, dahil sanay na sila sa gubat, at puro mga mababangis na hayop ang nakasalamuha nila. Tanging ang lion lang ang hindi nila kayang patayin, at ako lang gumawa no’n. Sim

"Buti na lang at walang nangyaring masama sa 'yo dzai. Marami pa namang loko-loko ngayon. Aira, hindi ka dapat nagpapakalunod sa alak. Tandaan mo, hindi ikaw ang may kasalanan kundi sina Ramon at Charlotte. Ang kakapal ng mga mukha nila!" Mas lalo akong napahagulhol. Sa loob-loob ko, gusto kong sabihin ang totoo—na hindi lang pagtataksil ang naranasan ko, kundi pati ang isang gabing hindi ko alam kung matatawag bang aksidente o trahedya. "O sya, inumin mo muna 'tong tubig at nang lumuwag ang pakiramdam mo." "Teka lang, kumain ka na ba?" tanong nito.

Ikinuwento rin niya na kapag may biktimang namamatay na sa sobrang hirap at pagdurusa, hindi man lang ito inililibing nang maayos — dinaladala lamang palabas at sinusunog na parang basura lamang na walang halaga. Dumating ang gabing puno ng ingay at kasiyahan. Maraming pagkain at mamahaling alak ang nakalatag sa mahabang mesa. Abala at lasing na ang lahat lalo na si Baron at ilan sa kanyang mga tauhan. Sa pagkakataong iyon, nagawa ng isa sa mga kasama niyang biktima ang nagnakaw ng susi sa kandado ng kanilang kulungan. Maingat nilang pinagbubuksan ang iba pang mga pinto nang biglang umalingawngaw ang matutunog na putukan ng baril sa buong pasilidad.