Tamod Sa Kamay 소설 & 이야기

Tumango si Amara. Muli siyang hinalikan—mas banayad ngayon, mas malambing, pero hindi nawala ang init. Gumapang ang kamay ni Kael sa baywang niya, habang ang palad ni Amara ay napapunta sa dibdib nito. Mainit, matatag, at totoo. Pero bago pa man lumalim ang sandali, muling umalingawngaw ang alulong mula sa di kalayuan—mas malakas, mas matinis.

Iniabot ni Jordan ang kanyang kanang kamay at sinalo ang kamao ni Miyamoto Masaki gamit ang kanyang kanang palad. Nagulat ang lahat, pati si Miyamoto Masaki mismo. "How is that possible? Paano niya natiis ang suntok ko?" Alam na alam ni Miyamoto Masaki na ginamit niya ang lahat ng kanyang lakas sa suntok na ito. Nakakatakot ang kapangyarihan nito. Ang pagharang nito gamit ang isang kamay ay parang langgam na sinusubukang pigilan ang umaakay na karo!

saad ko " im sporry buntong hininga nito " im sorry" malungkot na saad nito "can you be my bestfriend?" ngiting saad ko habang nakalahad ang kamayu tinitigan lang nito ang kamay ko at bumuntong hininga na tinabig ang kamay ko

tanong ko rito kaagad namn syang tumango "Oo baket "mabilis na saad nito saka pinag crus ang kamay nya "Edi naol nalng "saad ko saka sya tinaasan ng kilay "Hayysst halikana nga ayusan kita para pag nakita ka nya di ka pangkamalan na panda sa kapal ng eye bags mo" saad nito "Atleas masipag previlage tawag dyan daii" saad ko rito ....

Si Amara ay nakabaluktot sa pinakagilid ng kama, ang kanyang katawan ay tila isang maliit na bola sa ilalim ng kumot. Ang isang sulok nito ay mahigpit na nakakuyom sa kanyang kamay, na tila ito na lamang ang tanging bagay na nagbibigay sa kanya ng seguridad. Napakalaki ng kanilang kama.

May sayawan at pa-banda pa! Hinila ko kaagad si Tamara at nakisayaw sa mga tumutugtog. Tuwang-tuwa naman siya at napahagikgik pa nang hawakan ko ang maliit niyang kamay at iginiya siya paikot habang sumasayaw.

utal-utal kung sabe tumango naman sya pero hindi parin nawawala ang ngisi sa labi nya Dahan-dahan naman syang lumapit saakin at ng tuluyan syang makalapit hinawakn nya ang kaliwa kung kamay at idinikit yun sa dibdib nya "Really?"tumango naman ako ibinaba nya naman yung kamay ko papunta sa tyan nya kaya napakagat labi ako Abs beh meron syang ABS ramdam ko yun "Oh c'mon honey you can Touch my little friend if you want"husky nyang sabe at mas pinababa pa nya ang kamay ko

“Uhm… Kaya kong magbilang nang pabaliktad habang nagtu-toe touch!” Nag-react agad si Liam. “Ate, 'di ba kahapon nung nag-toe touch ka, nahulog ka sa likod ng sofa?” “Hindi 'yon counted! May langgam kasi sa sahig kaya na-distract ako!” depensang sagot niya. Si Amara naman, biglang nagtaas ng kamay. “Ako po, sasali rin! Talent ko po ang… pagbasa ng kwento na may acting!”

It was so huge… Probably like eight inches or nine. "`Surprised?” Damon proudly asked. Kahit hindi ko siya tingnan, alam ko na nakangisi siya. Hindi ko magawang umimik. "He's waiting to be touched,” tukoy nito sa alaga niya. My hands were trembling as I tried to hold it for the first time. It was warm, it was hard. Damon guided my hands in stroking his manhood up and down. Pero kahit pa binitiwan niya na ang kamay ko ay nagpatuloy lang ako sa ginagawa ko. That's when I heard him groan.

Sa palagay ko, ni isang kalyo sa kamay ay wala siya. "Hello. Amora.." Simpleng pagpapakilala ko saka nahihiyang nagpakawala ng ngiti. Dahan-dahan kong iniangat ang kamay ko at nang mapansin niya ito ay siya na mismo ang kumuha nun. Sa pagdampi palang ng kaniyang mainit na palad sa akin ay tila nawawalan na ako ng lakas. Tama ang hinala ko, napakalambot nga ng kaniyang kamay. Walang bahid na kahit na anong gaspang.