Tanging Kailangan の小説・ストーリー

"What cooperation do you need?" "Kailangan nating palabasin na nagkahiwalay na nga tayo ng tuluyan. Nang sa ganun, magiging kumportable na si Barbara na lumabas kasama ako at matutupad ko na ang binabalak ko."

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

TANYA This is it pancit ang pinakahihintay kong launching ng branch ng cosmetics business ko. Maaga pa lang nag asikaso na kami ni love Nakabalik na rin ang mga katulong sa Mansyon kaya hindi na rin masyadong aligaga si Love, kapag may kailangan ako na ipautos o ipabili dito. Maliit pa naman ang tummy ko kaya naloka ako ng ilapag niya ang sampung paper bag sa kama.

tumango tango naman ito "Okay ka lang kahit hindi na ako kasama?" tanong na may bahig na pag alala sa tuno ng boses niya..Tumango naman ako...Nakakahiya na din kasi dito sa kaibigan ko masyado ko nang naaabala... "AHHM!...Medyo nakakakaba pero kailangan ko nang subukan," dagdag ko habang pinipilit kong itago ang kaba sa aking tinig.

“Oo! Kaya ihanda mo na ang mga kakailanganin mong dalhin para sa pagbabakasyon n’yong dalawa.” “Kaming dalawa lang?” Tanong ng anak sa ina pilit itinago ang kilig na naramdaman.” “Makakasama n’yo roon ang katiwala nating si Mang Jose at ang asawa niyang si Denang,” pagbibigay alam ng ina, “kabisado ng mag-asawang ‘yon ang kalokohan mo sa babae, kaya huwag kang lumuku-loko do’n!”

“Okay. Tawagan mo lang ako kung kailangan kong dumaan para bigyan ang lalaking ‘yon ng blackeye, okay?” Tumawa si Ella. “Oo.” Ang hindi niya alam, kakailanganin niya talaga ng tulong sa oras na iyon. Pero hindi si Damon ang tutulong sa kanya. The CEO POV “Alam mo kung anong kailangan mo ngayon?” Nagtataka siyang tumingin sa mga mata ni Ella. “Ano?”

“Vernice, bakit tila ba problemado ang itsura mo?" “Ikaw pala, anong kailangan mo? Kanina ka pa ba diyan?" “Hindi, kanina pa ako naghihintay sa pagbabalik mo. Kaya lang umalis ako." pabalang at mapagbiro pa rin itong sumagot sa tanong ko. “Bakit ba ang tagal mo?" “Baliw! Kanina ka pa nga dito. Bakit ba ang taray mo? Ano bang kailangan mo?"

KINATANGHALIAN Nagising ako sa tindi ng sikat ng araw na tumama sa mukha ko. Kaya napabangon ako bigla imbes na matutulog pa sana ako, kaso kita naman sa tirik ng araw na tanghali na at kailangan ko na ring bumangon. Nag check muna ako ng phone kong may mga important meeting ba ako. Mabuti na lang ay wala kaya nakahinga ako ng maluwag. Hindi ko kailangan magmadali sa pagpasok sa LGC.