Tanong Na Mahirap Sagutin Mga Nobela at Kwento

Kaso wala akong nasagot ni isa kaya hindi ako nakatikim ng galing sa kanya. Ang hirap naman kasi nung tanong nya, tigdadalawang numero. Nahirapan nga ako sa tig-iisa lang yung dalawa pa kaya? Tsaka malalaki ang numbers. Hindi ko pa kabisado ang magbilang kaya nahirapan talaga ako.

Imbis na matawa ulit ako ay natahimik ako ng marinig ko ang katagang nagpapakaba sa aking dibdib. ************************************ Omo! Ano naman kaya iyon? Huwahhh ito na oh pls lang mag reply kayo sa ud. Hayst ano ba naman yan ang hirap ba iclick ang reply? Kung madumi ang inyonh utak pwes diyo panatalihing malinis.

TEN (10) - Jc's POV - "Sumulat ka ng sampung tanong na gusto mong itanong sakin at ganun din ako. Tapos ilagay natin sa baso. Kukuha tayo ng isa tapos sasagotin yung tanong." Paliwanag ni Rhea. "Kapag hindi sumagot?" Tanong ko. "Syempre may punishment." Isang makulit na ngiti at nangaasar na mukha ang nakikita ko sa mukha niya, "Magtatanggal ng isang bagay na nasa katawan kapag hindi nakasagot."

pag depensa ko sa sarili. matagal ito bago naka sagot. "do you want to go back to your family?" tila hirap nitong sabi na nagpa lingon agad sakin sakanya.

Umiling lang si Kuya at bahagyang kumibit-balikat, parang hindi alam kung paano sasagutin ang tanong ko. Mahirap nga namang sagutin ang tanong na mabigat sa loob—lalo na kung ikaw mismo ay hindi rin sigurado sa sagot. “I don’t know kung paano ko sasagutin ’yan,” sabi niya matapos ang ilang sandali. “Pero siguro may mga taong dumarating talaga sa buhay natin para sa pansamantalang pagmamahal.” Tumingin siya sa akin bago nagpatuloy.

nangi ngiting sabi nito. "Bakit ano hong nangyari?" na ku- curious na tanong nya. Hindi sya maka paniwala na ang pinaka mayaman, mabait at masayahing tao na una nyang nakilala ay may malungkot rin palang naka raan? Hindi na nagawang sagutin pa ng kausap ang kanyang tanong dahil naroon na sila sa mismong tapat ng building na kanyang pag ta- trabahuan.

sagot ni Ira. Hinilot ni Miss ang kanyang ulo. Halatang problemado dahil sa ka-klase naming huminto sa taong ito. I felt so sad, tama nga ang sabi ng mga seniors namin na ang pinakamahirap at challenging na taon para sa lahat ng kolehiyala at koliheyolo ay ang ikatlong taon.

"To stay should be the only option." "Sa tingin mo, bakit mayroong mga taong napapagod at sumusuko kahit sobrang mahal nila ang isang tao?" I asked him. Totoong hindi ko alam ang kasagutan para sa tanong na 'yon. That question makes love even more difficult for me to understand.

"Bakit hindi mo tinulungan agad?" Hindi ko kayang sagutin agad. Masyadong mahirap. Ipinagpaliban ko ang lahat ng nararamdaman ko dahil sa galit at paghihiganti. Hindi ko naisip na sa kabila ng lahat ng iyon, may mga tao akong nasaktan, at ang isa sa kanila ay ang babaeng pinakamahal ko.

"Kung anong nangyari sayo kanina, bakit ka umiiyak? Kung bakit may sugat ka sa pisngi mo?!" "W-Wala nga lang yon..." Bakit ba sya ganyan lagi?! Ang simple lang naman ng tanong ko! May bibig siya kaya bakit simpleng tanong di pa niya masagot, mahirap ba yong tanong ko sakanya?! Ano bang mas mahirap, exam o yong tanong ko? 2 question lang naman eh, samantalang yong exam over 30 or 50 questions! "Mag sisinungaling ka na nga lang masyado pang halata. Sabihin muna sakin Alyana bago pa ako magalit sayo." Mahinahon kung saad.