Taraf Tutan Bencil Romanlar Hikayeler Novels & Stories

Nişanlım Dante de Rossi, Karadere'deki bir mafya ailesinin varisi ve beni çok seviyor. Ama düğünümüze bir ay kala, ailesinin onu çocukluk arkadaşı Isobel de Luca ile bir bebek sahibi olmaya zorladığını söylüyor. Kabul etmesem de her gün ısrarla bunu konuşuyor ve beni buna ikna etmeye çalışıyor. Düğüne yarım ay kala, bir hamilelik raporu alıyorum. Isobel’in bir aylık hamile olduğunu öğreniyorum. Daha Dante’ye izin vermedim. İşte o an, yıllardır süren ilişkimizin ne kadar kırılgan olduğunu anlıyorum. Düğünü iptal edip ondan aldığım her şeyi yok ediyorum. Düğün gününde Eltonya'ya gidip tıp kariyerimi ilerletmek için yola çıkıyorum. Uluslararası bir sağlık kuruluşunda görev kabul ediyor ve

Üç yıl boyunca, ailemin bağlantılarını kullanarak şirkete milyarlarca TL'lik gelir getirmiştim. Ama üç aylık toplantıda, yeni stajyer herkesin önüne çıkıp, benim devam ve harcama raporlarımı göstererek beni "mazeretsiz devamsızlık" ve "şirket fonlarını savurganlıkla harcamak"la suçladı. "Bu lüks kulüpler, bu restoranlar…" diye haykırdı, sesi kendini haklı çıkarma telaşıyla çınlıyordu. "Her seferinde binlerce dolar harcıyor! Bunlar tamamen gereksiz masraflar." "CEO'ya, onu derhal işten çıkarmasını ve şirketin nakit akışını kurtarmasını şiddetle tavsiye ediyorum." Gözlerimi CEO'ya, Claude'a çevirdim. O benim eski sınıf arkadaşımdı. O, her bir toplantının ne kadar gelir getirdiğini çok iyi bili

Vampirlerin hayatları boyunca sadece tek bir tane eşleri olur. Oysa benim vampir kocam, görücü usulü evlilikle tanıdığı insan karısını, yani beni, reddetmişti. Evliliğimizin onuncu yıldönümü gecesi, Jason yatağıma başka bir kadın getirdi. Üzerinde benim geceliğim vardı. Jason'ın çocuğunu taşıyordu. Benim elimde ise, az önce sonucunu doğrulattığım bir hamilelik testi vardı. "Anlasana, Elena. Jessica az önce benim çocuğuma hamile kaldı. Bana ihtiyacı var." "Git misafir odasında uyu. Kusura bakma." Kocam diğer kadını korumuştu. Gülümsemesi zarif ve centilmenceydi ancak gözlerinde her zamanki gibi buz gibi bir kayıtsızlık vardı. Jason beni kapının eşiğinde donakalmış halde görünce her zamanki gi

On sekiz yaşında ilk kez kurda dönüştüğüm gece, iki ağabeyim eve sekiz yaşında, yetim bir Omega kızı getirdi. Alfa ağabeyim, bütün birikimimi harcayarak aldığım ve ilk dönüşümümü kolaylaştırması gereken nadir şifalı otları elimden alıp ona verdi. "Sen yeterince güçlüsün," diye hırladı. "Böylesine değerli otlara ihtiyacın yok." Beta ağabeyim ise öfkeyle hırlayıp kapıyı gösterdi. "Defol! Bir daha da geri gelme!" Dört yıl daha kaldım. Bir kez daha ihanete uğradıktan sonra, tek kelime etmeden hazırladığım çantamı alıp gittim. Öfkeyle evi terk ettiğimi ve birkaç gün sonra geri döneceğimi sandılar. Sonunda benden kurtulduklarını düşünen ağabeylerim, yetim kızı yıllardır gitmenin hayalini kurduğum

Üç yıl önce, mafya varisi Vincent'ı ilaçla uyuttum. O vahşi gecenin sonunda beni öldürmedi. Tam tersine, bacaklarım titreyene kadar beni becerdi, belimden tutup aynı kelimeyi tekrarladı: "Principessa." Tam bana evlenme teklif edecekken, ilk aşkı Isabella geri döndü. Onu mutlu etmek için Vincent, arabayla üzerimden geçti, annemin yadigârlarını sokak köpeklerine yem ettirdi ve beni hapse gönderdi… Ama sonunda tüm umudumu yitirdiğimde, Kuzeykent'te başka biriyle evlenmek için uçarken, Vincent beni bulmak için Yenişehir'i altüst etti.

Yeniden doğduktan sonra, çocukluk arkadaşım Caner Şen'in peşinde sürünmemeye karar verdim. Doğum günü partisinde, köpekler ve benim giremeyeceğimi gösteren bir tabela astı; ben de Hawaii'ye gittim, ondan olabildiğince uzağa. Evde kokumdan midesinin bulandığını söyledi; uslu uslu taşındım. Mezuniyetten sonra benimle aynı şehrin havasını solumak istemediğini söyledi; hiç oyalanmadan çekip gittim, bir daha da dönmedim. En sonunda, varlığımın gönlündeki o kızı yanlış anlamalara sürüklediğini söyledi. Başımı salladım, çok geçmeden birini bulup herkese duyurdum. Önceki hayatımda ne yaptıysam, bu sefer tam tersi seçimler yapıyordum. Çünkü önceki hayatımda Caner Şen'le istediğim gibi evlendikten son

Erkek kardeşimle birlikte korkunç bir trafik kazası geçirdik. Kalbim parçalanmıştı; hayatta kalabilmem için derhâl ameliyata alınmam gerekiyordu. Ama hastanenin başhekimi olan annem, tüm doktorları kardeşimin odasına topladı. Oysa onun yalnızca birkaç hafif sıyrığı vardı. Buna rağmen baştan aşağı bütün tetkiklerinin yapılmasını emrediyordu. Son nefesimi tüketircesine ona yalvardım: "Anne... Lütfen... Önce beni kurtar..." Ama yüzüme bile bakmadı. Sesindeki bıkkınlıkla bana sertçe çıkıştı: "İlgi çekmeye çalışmanın da bir zamanı olur! Kardeşinin kemiği az kalsın kırılıyordu, bunun farkında mısın?" Kimse bana yardım etmedi. Ve ben...Hastanenin kimsenin uğramadığı karanlık bir köşesinde, sessizce

Karım, başka bir evrenden gelen bir yolcuydu. Kurallara göre, gittiği cep evrendeki insanlara karşı duygusal bağ kurması kesinlikle yasaktı. Ama bana ilk görüşte âşık oldu. Kalbi benim için her çarptığında, sanki ruhu paramparça oluyormuş gibi dayanılmaz acılar çekiyordu. Tam doksan dokuz kez aynı işkenceyi yaşamıştı. Sonra ben, yurtdışına kaçırıldım ve her gün ölesiye dövülerek ağır işkencelere maruz kaldım. Dayanacak gücüm kalmamışken, Cansu'nun bana öğrettiği, evrenler arasında iletişim kurmamı sağlayan gizli yöntemi hatırladım. Bağlantıyı kurmayı başardığımda ise, Cansu ile kendi evrenindeki rehberinin konuşmasını duydum. "Cansu, o isyancı örgütle bizzat iletişime geçip Sarp'ı kaçırmalar

Doktor, son geliştirilen deneysel tedaviyi alamazsam en fazla yetmiş iki saat yaşayabileceğimi söyledi. Ama yalnızca bir kişilik yer vardı. Kaan da hiç tereddüt etmeden o hakkı Yasemin'e verdi. "Onun böbrek yetmezliği daha ağır," dedi. Sessizce başımı salladım. Sonra avucumdaki, ölümü hızlandıracak o beyaz hapları tek tek yuttum. Kalan zamanımda yapmam gereken çok şey vardı. Belgeleri imzalarken avukatın eli titriyordu. "Yirmi milyar lira değerindeki hisselerinizi… Gerçekten tamamını devretmek istediğinize emin misiniz?" "Evet," dedim. "Hepsini Yasemin'e devredin." Kızım Şeker, Yasemin'in kollarında neşeyle gülüyordu. "Yasemin anne bana yeni bir elbise aldı!" "Çok güzel olmuş," dedim. "Bunda