Taraf Tutan Bencil Romanlar Hikayeler Novels & Stories

Kendimi bilbileli, annemin benden nefret ettiğini biliyordum. Üç yaşımdayken bana uyku hapı yutturdu, beş yaşımdayken böcek ilacı içirdi. Ama beni öldürmek o kadar kolay değildi; yedi yaşıma geldiğimde ona karşı koymayı kendi kendime öğrenmiştim bile. Yemek vermediğinde sofrayı devirdim, kimse yiyemesin diye. Sopayla döve döve yerlerde süründürdüğünde, ben de onun gözbebeği küçük oğlunu suratı gözü mosmor olana kadar pataklardım. İşte böyle, dişimi sıkıp on iki yaşıma kadar onunla didiştim durdum. Ta ki en küçük kız kardeşim doğana kadar. O minik pembe topağın ıslanmış bezini beceriksiz ellerimle değiştirmeye çalışıyordum. Annem beni var gücüyle duvara savurdu; bakışları tiksinti ve dehşet d

Kayınvalidemle tatile çıkmıştık. Otele yerleştikten sonra birlikte yüzmek için otelin havuzuna inmiştik. Fakat şık giyimli bir kadın, tiksintiyle burnunu tıkayarak bizi aşağılamaya başladı: "Burası üst düzey bir otel, önüne geleni içeri alıyorlar! Gizlice içeri sızıp havuzu bedavaya kullanmaya geldiniz, değil mi?" "Sizinle aynı havuzu paylaşmak midemi bulandırıyor, hastalık kapacağım diye ödüm kopuyor!" Kayınvalidemle bütün keyfimiz kaçmıştı. Sert bir ses tonuyla karşılık verdim: "Otelin havuzu burada kalan tüm misafirlerin kullanımına açıktır. Memnun değilseniz gidin kendi evinize havuz yaptırın." Kadın öfkeden kaşlarını çatarak bağırdı: "Sen benimle nasıl böyle konuşmaya cesaret edersin! B

Beni bıçak darbeleriyle parça parça doğrarlarken, can havliyle abimi aradım. Tam bilincimi kaybetmek üzereyken telefonu açtı. Sesinde yalnızca bıkkınlık vardı. "Yine ne var?" "Abi, kurtar..." Lafımı bitiremeden sözümü direkt kesti. "Her gün yeni bir vukuat! Ay sonunda Aylin'in mezuniyet töreni var, eğer gelmezsen seni kendi ellerimle gebertirim!" Bunları söyledikten sonra hiç tereddüt etmeden telefonu kapattı. Acıya daha fazla dayanamadım. Gözlerimi sonsuza dek kapatırken gözümün kenarından hâlâ yaşlar süzülüyordu. Abi, beni gebertmene gerek kalmadı, ben zaten öldüm.

Sevgilimin çocukluk arkadaşı evlilik dışı hamile kaldı. Emir Ulusoy, kızın itibarını korumak için onunla evlenmeye karar verdi. Şaşkınlık içinde, "Peki ya ben ve bebeğimiz?" diye sorduğumda, Emir son derece sakindi. "Leyla senin gibi değil. Benden başka kimsesi yok. Evlenmeden çocuk doğurdu dedikodularına dayanamaz!" Emir unutmuştu. Ben de ondan başka kimsem yok ve biz de evlenmeden bebek sahibi olacağız. Sonra herkes karnımdaki çocuğa babası belli olmayan bir piç diye hakaret ederken... Emir, Leyla'nın yanında durup olanları soğuk gözlerle izledi. Aşkın da dereceleri olduğunu o an anladım. Bu yüzden onun çocukluk arkadaşına duyduğu büyük vefasına engel olmamak için bebeğimi aldırdım.

Alfa'nın karanlık büyüye yenik düşüp kızgınlığının kontrolünü kaybettiği gece yeniden doğdum. Bu kez onun şifası ben olmadım. Bunun yerine öz kız kardeşimi, yani onun gerçek aşkını çağırdım. Geçmiş yaşamımda, sürümüzün Alfası Nicholas'a âşık olmuştum. Kadim bir karanlık büyü tarafından lanetlendiğini ve kızgınlığını kontrol edemediğini öğrendiğimde, yapmamam gereken bir seçim yaptım. Onu kendimden uzaklaştırmadım. Bir ay sonra hamile olduğumu öğrendim. Bir Alfa olarak Nicholas'ın bir varise ihtiyacı vardı. Yaşlılar Meclisi onu benimle bir mühürleme töreni yapmaya zorladı. Tören günü Leah bunu kabullenemedi. Sürü bölgesinden kaçtı. Yolda gezen kurtların saldırısına uğradı. Leah ölmeden önce z

Adriano Morelli, üç gündür evle ilgili tek bir talepte bulunmadığımı fark edince, aylardır ilk kez beni kendisi aradı. "Serafina," dedi, sesi yumuşak ve sabırlıydı, "Klinik meselesi halloldu. Dosyan yeniden öncelikli hale geldi. Gördün mü? İşleri zorlaştırmayı bırakıp bu ailenin nasıl işlediğini öğrendiğinde, sana iyi bakıldığından emin oluyorum." Gücün kimde olduğunu bana hatırlattığı anlarda sesi her zaman en yumuşak haline bürünürdü. Onun bilmediği şey şuydu: Adı ekranımda belirdiğinde, boşanma sözleşmeleri çoktan hazırlanmıştı Dışarıdan bakan biri için her şeye sahiptim: korumalı bir çatı katı, emrimde bir şoför, tasarım kıyafetler ve şehrin en korkulan adamlarından birinin soyadı. Ama b

Yeniden doğduktan sonra evlenme beyannamesine kendi adımı değil, kız kardeşimin adını yazmaya karar verdim. Bu kez Murat'ın istediği gibi yaşamasına izin verdim. Ondan önce davranıp gelinliği de evlilik yüzüğünü de kız kardeşime verdim. Bir araya gelmeleri için her fırsatı ben yarattım. Murat kız kardeşimi başkente götürürken ben hiç tereddüt etmeden ülkenin güneyindeki üniversiteye okumaya gittim. Çünkü önceki hayatımda elli yaşımı aşmış olmama rağmen Murat ve oğlum hâlâ diz çöküp benden boşanmam için yalvarmışlardı. Tek istedikleri, Murat'la kız kardeşimin sonunda birlikte olabilmesiydi. Madem yeniden hayata dönmüştüm, tek istediğim kanatlanıp uçmaktı; aşka meşke ayıracak vaktim yoktu.

Şirketin genel müdürü olan eşim Hande, milyonlarca liralık projeyi kendi isteğimle en çok kayırdığı genç asistanı Emir'e devrettiğimi öğrenince, bana üç aydır uyguladığı mesafenin sonunda işe yaradığını sandı. Sevinçten gözleri parladı. Hatta benimle İzlanda'da balayı yapmayı bile teklif etti. Ama bunu duyan Emir kıskançlık krizine girdi. İstifa edeceğini söyleyerek ortalığı ayağa kaldırdı. Hande ise her zamanki gibi onu kaybetmekten korktu. Tam üç gün üç gece boyunca Emir'i vazgeçirmeye çalıştı. Sonunda da iş gezisini bahane ederek balayımızı bir kez daha erteledi ve ikinci balayı biletini ona verdi. Döndüğünde ise hiçbir şey olmamış gibi karşıma geçip açıklama yaptı. "Özel hayat bekleyebi

Altı ay önce kurtboğan zehriyle zehirlendim. Bu zehir ölümcül ve artık fazla ömrüm kalmadı. Bedenim gün geçtikçe zayıflıyordu. Bugün içimdeki kurt tamamen yok oldu. Yaşamak için yalnızca üç günüm kaldı. Ölümümden iki gün önce, böbreğimi kız kardeşime bağışlamayı kabul ettim. Buna çok sevinen eşim, bir gün bu iyiliğimin karşılığını mutlaka vereceğine yemin etti. Kız kardeşim, Belladonna üzerine yazdığım tezden intihal yaptığı ortaya çıkınca üniversitenin forumunda ağır hakaretlere maruz kaldı. Ama öne çıkıp tezi aslında benim intihal ettiğimi söyledim. Annemle babam bundan memnun oldu. Sonunda olgunlaştığımı düşünüyorlardı. Artık onların gözünde kusursuz bir eş ve kız evlat olmuştum. Öyleyse

Üvey kız kardeşim, onu alerji ettiğimin suçunu üzerime yıkmıştı. Bunun üzerine üç ağabeyim beni dar ve hava almayan bir mahzene tıktılar ve kapıyı zincirle sıkı sıkıya kilitlediler. Mahzenin kapısını güçlükle yumrukluyor, ağabeylerime beni dışarı bırakmaları için yalvarıyordum. İş dünyasının seçkin isimlerinden olan en büyük ağabeyim gitmeden hemen önce, yüzünde buz gibi bir nefretle öfkeyle kükredi: "Normalde Leyla’ya zorbalık etmen neyse de, onun deniz ürününe alerjisi olduğunu bile bile kasten ona yedirdin; amacın güpegündüz ona zarar vermek değil mi? İçeride kal da kendi yaptıklarını güzelce bir tek tek düşün!" Müzik dünyasının yeni parlayan yıldızı olan ikinci ağabeyim ile dâhi bir ress