Tension Relief Quotes Novels & Stories

"Hindi naman grabe ang tama ni kuya e, daplis lang at bugbog mula kay Jake." " How would I relax? " baling nito sa kaniya matapos marinig ang mga sinabi niya." Paanong magrelax ako eh alam mong nabaril ang kuya mo?" " Daplis lang po. " pakli niya dahil masyadong exaggerated ang kaniyang mommy. Malayo sa atay. At saka masamang damo Naman si kuya. Hindi pa 'yan mamamatay."

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

“Wala na! Talo na! Kasalanan mo!” Mabilis siyang tumihaya sa kama at inabot ang suso na para bang prutas na pipitasin. Nanlaki ang mata ko sa ginawa niya at mas nagulat ako ng himasin niya ang mga 'yon na para bang stress reliever. “Massaging breast is a best therapy to have a fast hand.” Piniga niya na para bang stress ball reliever. Napapikit ako sa ginagawa niya pero hindi pa ako tumitigil sa pagsuklay ng buhok ko.

Nawala ang pagiisip na iyon nang maramdaman ko ang kamay ni sage na humawak ng mahigpit sa kamay ko. "You look so tensed, relax mcdemort they won't eat you." "Shut up sage, you're not helping." "Good evening everyone and thank you very much for being here with me to celebrate my birthday, arrgh I'm getting really older, but its okay I'm still gorgeous right?" Lahat naman ay humalakhak sa sinabi niya na kahit papaano ay nakatulong para mabawasan ang pressure na nararamdaman ko.

Tahimik din ang mga tao na nakapaligid sa kanya, kaya naman mas lalong nadagdagan ang tensyon na kanyang nararamdaman. “Ok Haya, relaks lang ha,” paalala ni Dr. Mila, “sundan mo yun sasabihin ko sayo.” Tumango lamang si Haya, naramdaman niyang natanggal na ang lahat ng benda ng kanyang mata. “Dahan-dahan mong buksan ang mata mo at dahan-dahan mo rin na ipikit-pikit Haya, then relax lang ok,” utos na pahayag ni Dr. Mila.

“I just said ‘maybe'. Don't believe immediately if what was said is not sure or certain. Don't trust easily or you will face your consequence like how this dude trusted his animals, believing he would not be bitten and the next day he was rushed to the hospital because one of his animals bit him. How funny.” “Hey!” singit bigla ni Alvin kahit may laman pa ang bibig nito. Napangiti nalang si Van, ‘Now I know why my stress and my tiredness disappear immediately every time I come home here from work. They are my stress reliever and my second strength to not get tired of finding you.’

"H-hindi, im sorry about that im just really stress at my work. Im still have a lot of cases to read hindi basta pwede ipagpaliban" "Kahit na you should still need to rest for yourself paano pag bumagsak yang katawan mo your sweat will be useless!" "Oo na, can you give me a massage" "Yeah i will,if it can make you relax" "How about your work?" "Im the CEO remember" pumuwesto na ito sa likod at inumpisahan akong masahiin he has a good hands. "Ahhhh dito sa parteng ito" i can't help but to moan his hand can give shivers to my body.

Inilahad pa nito ng magkabilang kamay na para bang yayakapin pa siya kahit na alam niya namang peke ang lahat ng iyon. Tuluyan siyang niyakap ng huli ngunit nanatili siyang naka-estatwa habang nakikiramdam sa paligid niya. “Relax! Masyado ka yatang tensed!”, pabirong turan pa nito sabay tapik sa balikat niya.

Ito ang kapalit ng lahat. “Relax,” sabi ni Reece nang mapansin niyang nanginginig ako. “Hindi ka makakatulong kung panay ang tensyon mo.” “Sinusubukan ko,” sagot ko, pilit pinapatatag ang boses ko. “Hindi lang talaga… madali.” “Hindi naman dapat maging madali,” sagot niya. “Ang mahalaga, ginagawa mo.” Pareho kaming napaungol nang maramdaman kong binagalan niya ang paggalaw niya. Napahawak ako sa gilid ng kama para hindi mawalan ng balanse.

“You really don’t know when to quit, do you?” “Not when it matters.” Nagtagpo ‘yung mga mata namin. Tahimik lang, pero parang may tension sa hangin — hindi lang galit, kundi ‘yung klase ng energy na delikado. Dapat pina-uwi ko na siya. Pero hindi ko magawa. “Then keep going,” sabi ko sa dulo, mababa ang tono. “Pero tandaan mo ‘yung sinabi ko.”