Quotes About Stress-free の小説・ストーリー

natatawa kong sabi kaya natawa nalang ng bahagya si Magnus at tumingin kay Kenneth. “Kahit i-share ko sayo hijo, hindi rin gagana lalo na’t ganitong uri ang propesyon mo” natatawang sabi ni Magnus. “E bakit, ano ba kasing secret yan?” tanong ko. “Avoid Stress.” sagot ni Magnus at nagkatinginan kaming dalawa ni Kenneth at bahagyang natawa. “Tama nga ho kayo, hindi nga ho gagana.” natatawang sabi ni Kenneth kaya natawa nalang rin kami ni Magnus.

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

"Saka, hindi ko maiiwasang isipin na kailangan kitang makita." Ngumiti si Maureen, "Mabuti naman at nandito ka na. Sabi mo, wala kang oras para sa sarili mo nitong mga nakaraang araw. Kailangan mong alagaan ang sarili mo." "Alam ko," tumango siya. "Gusto kong makasama ka, kaya ako labis na naging abala." "Well, nandito ka na ngayon," sabik na tugon ni Maureen. "Basta't wag ka ng magpapa-stress."

Nakakalungkot nga, eh! "Nakakamiss din 'yong ganito natin dati, ano? Iyong tamang punta lang sa cloud 9 kapag stress sa prof at sa system." pagkukwento ni lucas. "Atsaka kapag trip lang natin, 'di ba? Kahit hindi naman talaga tayo stress." ani niccolo. "Ang sarap bumalik sa panahon na wala pa tayong propesyon, ano? Iyong wala pa tayong trabaho. Iyong hindi pa tayo ganito kaseryoso sa buhay." sambit ni jaq.

"B-bake lang po ito. Pasensya na kung hindi ganong kasarap…" "Antonette," seryosong sabi ni Xavier, "kung gusto mong bawasan ang stress ko, wag ka nang magbigay ng cookies. Gawin mo ang trabaho mo nang tama, at... huwag ka nang mag-Coke fountain sa opisina."

“Nothing to worry, ma’am. You’ll feel better soon.” Habang minamasahe siya ay nasa nabinbing trabaho ang isipan ni Jemima. Nang nasa head area na ni Jemima ang kamay ng therapist ay nagbigay ito ng suhestiyon. “You should relax, ma’am. Avoid too much stress. Try to get plenty of rest.” “Oh, I can’t rest now. I have many things on my plate.” Ngumiti naman sa kaniya ang therapist. “At least take time for yourself.”

Mas napa overthink lang din tuloy ako! “Nevermind… if you're not comfortable talking about it, I won't push it through. I won't pressure you. Gosh! You're just making everything complicated…” I said, disappointed. Saka pabalang na tumungo ng pinto at padabog iyong isinara. I think I have to go outside right now. I have to feel some fresh air… everything is stressing me out. Ugh!

Nakasalubong ko agad sa pinto, nakangiti, parang may banner ng Congratulations, Nakabalik Ka! Napahinto ako. “What are you doing?” “Eh di binabati ko kayo! Sabi nila, importante raw yung warm welcome sa bahay. Para daw stress-free.” Stress-free? Kung stress ang gusto kong iwasan, dapat pinaalis na kita kanina pa lang. “Don’t do that again,” sagot ko, dumiretso na ako sa hagdan. “Copy, Sir! Next time, may pompom na ako!”

nagbuntong hininga pang ulit ang mga kaibigan n'ya saka sabay-sabay na tinungga ang alak sa baso nila. Natawa si Kaylee sa mga kaibigan n'ya. "ba't parang kayo pa ang mas stress kesa sa'kin diyan?" natatawa n'ya paring tanong dito. "Nakaka stress naman kasi 'yang buhay mo. Wala kang freedom, maski nga makipag party sa'min kailangan naka schedule pa." sabat ni Ava.

"Joke lang. Kumain ka na. Hindi ba sabi mo sa akin masama ang nalilipasan ng gutom? Bahala ka, ikaw rin. Kapag nagkasakit ka, hindi ka makakapasok tapos hindi mo ako makikita. Edi mamimiss mo 'ko? Ang lungkot ng buhay mo nun!" "Payapa nga e." "Luh! Kung makapayapa ka naman daig mo pa ang stress ah?" "Hindi ba obvious?" Nakataas kilay kong tanong. "M-medyo obvious nga, bossing. Kaya nga kumain ka na para mabawasan ang stress mo. Dali na! Gusto mo pa ata subuan e. Airplane airplane pa ba ang gusto mo?" Handa na sana itong kunin ang kutsara kaya pinigilan ko ito.