Stress Relief Quotes Novels & Stories

dahan akong tumatayo mula sa aking swivel chair, pilit kong ibinabalik ang aking blangkong ekspresyon upang hindi niya mahalata ang nagbabagang galit sa aking dibdib. "Well, nandito ako ngayon para alagaan ka dahil nakikita kong stress na stress ka na sa mga business audits mo, let me help you relax, my love," ang malambing niyang bulong sabay yakap sa aking leeg mula sa likuran, ang kanyang mga kamay ay dahan...dahang humahaplos sa aking dibdib habang pilit niyang idinidikit ang kanyang katawan sa akin.

Sagot niyang hindi parin makapaniwala sa mga natuklasan “Kung iyan ang makakapag pagaan ng loob mo susuportahan kita basta't tandaan mo nandito lang ako palagi sa tabi mo.” Sagot nito habang gagap ang kanyang kamay “Tama si Jaycee nandito lang kami palagi para sayo kaya wag kanang mag alala pa. Sa ngayon mag pahinga ka muna alam kong stress ka nitong mga nag daang araw kaya mas mabuting ipahinga mo muna ang isip mo.” Payo nito sa kaibigan

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

"Kung may kailangan ka at may maitutulong naman ako, huwag kang mahihiyang magsabi, ha? Walang magbabago kahit hindi na ikaw ang manager ni Grantt, Yongsann." Napangiti naman ako. Ganito ang bumabalik sa'yo kapag naging mabuti kang katrabaho. "Opo, Ate Pi. Salamat uli. Bye." "Bye." Pinatay ko na ang tawag at naupo na lang muna sa bakanteng couch. Hihintayin ko na lang na magising siya. ["Iwasan na lang po muna ang ma-stress siya nang sobra. Hindi po biro ang magkaroon ng anxiety. Hindi niya maiiwasan ang sucidal thoughts."]

pananakot at biro kay Crystal. “I donʼt care with your jokes, Clifford! Itʼs not funny!” Inakbayan na lamang niya si Crystal, saka kumindat-kindat ng ilang beses. “Huwag mong ibababad ang iyong sarili sa stress dahil baka maglaho ang pinakaiingatan mong mukha. Baka hindi ka na mapansin ng iniirog mo.”

"Oo, maayos ang lahat sa amin." "Sana makapunta kayo para magsaya naman tayo." "Alam kong kailangan mo ang mga ganyang samahan paano ba naman buong buwan ka na yatang stress." Sinipa ko ang makintab na sahig. "Masyado mong ini-estress ang sarili mo sa mga bagay na kaya mo namang kontrolin," napatigil ako. dahil ganoon din naman ang pakiramdam ko pagdating kay Arzelle.

Nakakalungkot nga, eh! "Nakakamiss din 'yong ganito natin dati, ano? Iyong tamang punta lang sa cloud 9 kapag stress sa prof at sa system." pagkukwento ni lucas. "Atsaka kapag trip lang natin, 'di ba? Kahit hindi naman talaga tayo stress." ani niccolo. "Ang sarap bumalik sa panahon na wala pa tayong propesyon, ano? Iyong wala pa tayong trabaho. Iyong hindi pa tayo ganito kaseryoso sa buhay." sambit ni jaq.

Because. “Nothing,” she mumbled. “I… I forgot what I was about to say.” Mahina itong natawa sa kanya. “And that only means one thing: you needed rest, anak. Kailangan mong magpahinga. Hindi pwedeng mas mauna ka pang magkaroon ng Alzheimer’s disease kaysa sa akin. Masyado ka nang stress sa negosyo mo. Breathe in and breathe out. You need to relax, okay?”

“Hoy grabe ka! Hindi lang ‘yon! Gusto ko lang... ewan, lumabas. Maglakad, then kumain after. Magpamasahe sa masahista kasi sawa na ako sa kaniya—e-este, mag-spa na kasi tayo! You know, syempre gusto ko kasama kita.” “Ahh, gusto mong gumala. Ray, nasa trabaho ako, hindi to call-a-friend hotline,” natatawang sagot ni Trixie habang iniiwas ang phone palayo sa conference table. “Kaya nga kita tinawagan, para naman kahit paano eh marelax yang utak mong punong-puno ng kung ano-anong issues at tech stress. Let’s go out! Gala tayo! Spa, mani-pedi, sushi o kahit mag-shopping lang sa Rockwell, libre ko na ‘pag sumama ka, please lang?”

Night muttered, seriously staring at the two na para bang siya ang matanda kaysa sa dalawa dahil sa mga sinabi niya. "I can relate. Alam mo Night, kapag trabaho kasi nang trabaho, nakaka-drain talaga. Kaya nga masaya ako kapag nakakalabas ako tapos ngayon, kasama pa kita. This is a stress reliever," I softly uttered. Sweet talking to him. Night's emerald eyes landed on me and looked at me like I am the most precious treasure he ever had. "You really shouldn't stress yourself, my angel. Always buy time to rest, hmm?" he mumbled and as a pretending queen as well, I obediently nodded and gave him a sweet smile.