Romans & histoires Terima Kasih

thank you again! ------------

Pagtangi ko sa kanya at ibinalik ko sa kanya ang paper bag na nay laman na phone "Please, Accept this, don't think about the price," Hindi niya tinganggap ang phone kaya binawi ko na lang at nag Thank you sa kanya. Baka ma sabihan pa akong ungrateful joke. "Ahh thank you ,Van." Pasasalamat ko sa kanya kahit na nahihiya ako. "You're welcome, anyway nandyan na pala yung picture natin last day Good night" "Goodnight Van." Binuksan ko ito at bmalik na ako sa pagkahiga na nakangiti.

May card sa ibabaw niyon at may nakalagay na 'Thank you and I'm sorry'. "T-Thank you, for taking care of me." Mababa ang boses na wika ni Irie. Hindi pa makatingin sa kain but it's okay, she's just really shy. "And... Sorry for doing bad things to you..." Mas lalo siyang nag-iwas ng tingin, nahagip ko pa ang pamumula ng kanyang pisngi. Aww! Ang cute! "Oh! You're welcome! Your a good girl naman kasi kaya gumaling ka agad!" I smiled and took the cookies. "Thank you so much for this!"

Malambing niyang sabi at maingat na pinalis ang luha sa aking pisngi. " Thank you Z, for the forgiveness and for the chance you gave to me. Thank you for accepting me again in your life. Thank you for making me sane and for teaching me how to love and trust again." "Salamat,Baby, sa pag-unawa. Salamat, dahil sayo natuto akong magmahal at maghintay kahit na hindi ko alam kung may hinihintay pa ba ako. Salamat dahil natuto akong magiging matatag para sayo. Hayaan mo akong bumawi sayo,Z. Let me make up to you for the rest of our lives."

masuyong sabi nito. "Thanks Gaden...ingat ka ha."

“Sorry po at salamat.” Halos hindi na niya marinig ang boses niya. Kagat-labing napatungo siya. Hinagilap niya ang pasasalamat na kanina pa niya tinahi sa utak. “Sir, thank you po ulit. Ang laki na po ng utang ko sa inyo. Hindi ko alam kung paano ko kayo mababayaran pero kahit ano pong iuutos ninyo, gagawin ko.”

ngiting sabi nya sakin "Yes" ngiting sabi ko din "Yess thank you" ngiting sabi nya "You're welcome" ngiting sabi ko "But can i have a favor?" Tanong nya sakin "Sure... what?" Sagot ko sa kanya "Pwede bang wag muna natin paalam sa kanila kung anong meron satin.." sabi nya sakin "Oo naman naiintindihan ko man" sabi ko bago nya kong yakapin ng mahigpit.

utos ko rito. "Yes, sir." "Thank you."

Sa kanya kasi ito nakatitig at waring walang pakialam sa ibang bagay. Chrissa looked at Kakay again. Patuloy pa ito sa pakikipag-usap sa telepono pero panaka-naka pa ring sumusulyap sa kanya. Hanggang sa maya-maya, nang magtama ang kanilang mga paningin, Chrisaa mouthed the words 'thank you' to her. Salamat na lang talaga at napahinuhod niya ito. *****

Maraming salamat at paalam. WAKAS....