Thank You In Hindi Language Novels & Stories

Just exhaustion. “Thank you,” mahina kong sabi. “That’s all I needed to hear.”

Hindi ko na siya pinilit na mag-stay for coffee kasi nahiya na rin ako and a little bothered kasi baka biglang dumating ang mga kapatid ko, mapag-isipan pa kami nang masama. I walked with him to our gate silently. Nang makarating sa tapat ng kotse niya ay saka lang kami nagsalita. "Thank you for letting me see you tonight," he said. Should I say thank you rin? You're welcome? Ugh! I don't know what to say so I just settled with a smile. "Ingat ka, Sir. Good night," I murmured. "Good night, Hope," nakangiti niyang sabi.

"Thank you sa paghatid." Tumango lang kami at umuwi na rin.

“Thank you so much also to my extended family, and also the co-owners of Bella Dolcezza Fashion, the Samaniego family, Monteverde family, Thompson family and the Segovia family.” “And most especially, thank you so much to that one person who makes me smile everyday! This is for us, amore! Ti amo!” “Gratzi a tutti!” (Gratzie a tutti- thank you everyone” Tumayo ang lahat at pumalakpak at nakipagkamay ako sa mga hosts bago ako bumaba ng stage.

"Hindi namin 'to ginawa para paiyakin ka, we want you to be happy. At gusto kong maramdaman mo na special ka sa amin, at sa akin." "Yes po Ma'am. That's right. This is our way of saying thank you sa pagtitiis niyo sa amin, for staying with us kahit na pasaway kami, and our way of saying sorry sa mga nagawa naming mali sa inyo," wika ni Daphne. Mas lalo naman akong naiyak sa sinabi niya. At nang muli nila akong yakapin, naramdaman ko ang sincerity nila.

"Thank you, Gueene..." Ako na naman ang hindi makapagsalita. Ramdam ko ang init ng katawan niya. Ang matigas nitong braso at katawan na sumakop sa akin. Sa liit kong 'to para akong unan na yakap niya. Pwede naman mag thank you na walang yakap na kasama. "I owe you a lot. Thank you so much, Gueene.. " puno ng sinseridad na sambit niya.

masayang wika ko sa kaniya at niyakap siya ng napakahigpit. “Masayang-masaya ako para sa inyo Bff, tandaan mong narito lang ako for you.” “Thank you, Scarlet. Ako rin, I’m always here for you.”

Hinalikan niya lang ako sa leeg at yumakap ulit sa'kin. "And thank you dahil inunahan mo siya dahil may Hivo na nabubuhay ngayon. Thank you dahil naglakas loob kang lapitan ako. Thank you dahil hinayaan mong angkinin ka kahit hindi mo ko kilala" aniya. "Thank you babe for coming into my life" Somehow, I smiled. Parang unti-unting nawala ang pagkamuhi ko sa kaniya. Bumalik ang pakiramdam na masaya kapiling niya.

Samantalang puro katarayan ang pinaiiral ko. "You don't need to thank me." "Hindi naman puwede iyon. I want to thank you... So thank you talaga!" Bahagya naman siyang ngumiti kaya napangiti na rin ako. "Alam kong may mga taong hindi komportable na nakakatanggap sila ng pasasalamat at papuri kaya naiintindihan ko kung iniisip mo na hindi ko na kailangang mag-thank you pa."

“Oo… tapos na.” Gab giggled. “Auntie Zahra, your accent funny!” “Hey! Nei siu me?” (You laughing at me?) biro ko sa kanya at mas lalo siyang tumawa. “Okay, what else?” curious kong tanong. Ruth smiled patiently. “If you want to say thank you, you say ‘Salamat.’” “Sa-la-mat,” dahan-dahan kong bigkas. “Good!” sabi niya.