The Ant Bully の小説・ストーリー

“Fine, sasama ako. Nakaka-miss na ring uminom.” “Huwag ka lang maglalasing. Alalahanin mo, isa kang kasambahay—may trabaho at may boss,” paalala niya sabay halakhak. Binato ko sa kaniya ang chichiriya na dumeretso sa bibig niya. I laughed a little when she started to cough. “What the hell, Baks?” “Don’t mess with the bully!” “S***a ka! Kung namatay ako dahil doon, mumultuhin talaga kita!”

aniko at hinayaan ang kaniyang mga labi na patakan ng halik ang aking panga Ramdam ko ang seguridad habang yakap niya ako, gustuhin ko man siyang yakapin pabalik ay masyadong madaming tao sa kwarto Kasalanan ito ni Fred! "How about we buy your favorite burger later then?" bulong ni Anton sa aking tenga at agad nagliwanag ang aking mukha

Bumagsak siya sa sahig at nagmakaawa habang nakataas ang dalawang kamay. ​"Huwag po sir huwag niyo akong patayin" hagulgol ni Anton na parang isang batang inagawan ng kendi. Naiihi na siya sa pantalon dahil sa purong terror na naramdaman niya sa harap ni Heinrich. ​"Cancel the upload Anton" malamig at walang pusong utos ng asawa ko. He stepped closer his polished shoes clicking dangerously against the floor. "Cancel it right now or the next bullet goes straight through your actual skull."

nakangiting sabi ni Anton habang ipinapagpag ang kanyang mga kamay. "Sinampal mo ako? Alam mo ba kung sino ako!" galit na sigaw ni Alfred. "Mga lalaki! Bugbugin ninyo siya! Bugbugin ninyo hanggang hindi na siya makilala ng sarili niyang nanay! Hoy! Mga lalaki! Bakit hindi kayo kumikilos? Hulihin ninyo siya!" Ilang ulit siyang sumigaw. Ngunit walang sinuman ang nangahas lumapit. Nasaksihan na ng kanyang mga tauhan ang lakas ni Anton. Walang may gustong sumugal.

Mahaba ang bigote nito at pwede na siyang ipastol sa gubat. "Gago, wala akong asawa." galit na sigaw ni Antonio at masama akong tiningnan. "Edi dyowa? kabit? fuckbuddy? Pili na diyan," sabi pa ng isang lalaki na agad kong nginitian at nagtuloy na sa paglalakad. Hindi niya ako dyowa, mas lalong hindi kabit. Akala ko nga ay bakla siya dahil allergic siya palagi sa presensya ko.

Nagkibit-balikat siya at tumalikod na kunwari ay hindi niya alam na kausap siya nito. Nang makita niyang hindi siya pinapansin ni Alex ay lalong nagalit si Heidi. Bumalik siya kay Micky at sumigaw, "Oh, I see. You think you can bully me because I'm a woman. You think you can exhort money from me. Well, don't think you can push me around."

Their family was very kind except for uncle Dantes younger brother Airon Gale. I still remember since I was child he always teased me and make me cry. At my young age I already experienced bullying with him. He always shouted at me. Mula noon ay tumatak na sakin ang masama nya ugali. May nabuong galit sa dibdib ko na hanggang ngayon ay dala dala ko. Nagkaroon lang ako ng peace of mind ng pumunta sila sa U.S. Naiwan dito si lola Mary at ang mga kasambahay nito ang kanya kasa kasama sa bahay. Si lola Mary ang mabait na ina ni tito Dante at ni Airon.Kahit wala ang friend ko ay madalas ako sa kanila. Halos araw araw pag galing ko sa school ay duon ang diretso ko. Magkatabi lang ang aming mga bah

” usal ko sa sarili habang nagdadabog na nakanguso, “Ano pa ba ang kailangan mo?!” Nang lumingon ako ay hindi si Logan ang namataan ko kundi si Anthony na kanyang bestfriend. May dala itong paperbag at dagli daling tumakbo papunta sa direksyon ko at habol hiningang iniabot sa akin ang laman ng paperbag na iyon. Prutas? Puno iyon ng prutas! “I’m sorry, Harmony pero ponahabol lang sa akin ni Sir Logan itong prutas para sayo. I hope you’re feeling well.” ani Anthony sa pag aakalang may sakit ako kaya nagbigay ang kanyang boss ng bag ng prutas.

ang palaging nang-aasar sa mga kaibigan mo before. So ayon nga, I saw you once again sa isang fast food restaurant na bumibili ng take out na pagkain, I find it cute kasi I never imagined na someone like you ay kakain sa pagkain sa fast food lalo na't your family is known as the most successful business owners in the world. I already admire your funny side before but my admiration grow more when I saw you eat with an old couple outside the restaurant. Hindi ka pa natatakot na madumihan ang white na uniform mo. Nakikipag kwentuhan kapa sakanila habang kumakain kayo sa pagkaing binili mo. I have a soft side with old people kasi, I love them and nasasaktan ako kapag naghihirap sila and seeing y

Hindi pwedeng mawala sila ngunit hindi rin sila pwedeng mangialam sa gagawin namin. “Problema ‘to.” Napapalatak na saad ni Anton. Napakamot sa kanyang buhok. Ibinaba ko ang broom and act like I’m sweeping the rough floor. Ang haba naman ng hawakan nitong walis. May mga bagong labas na tao sa loob ng simbahan, ang iba’y naglakad palayo. Mayroon din namang humarang sa view ko para maghintay ng masasakyan.