The Billionaire Obsession Wattpad Mga Nobela at Kwento

— Love, Tita Alice. Napabuntong-hininga ako. "CEO?" Tumango si Calix. "Billionaire daw." Napangiwi ako. "Ayoko." "Bakit?" "Mayaman." "So?" "Automatic red flag." Napailing siya. "Ate, hindi lahat ng mayaman pare-pareho." "At hindi rin lahat ng mayaman mabait." "Hindi mo pa nga kilala." "Tama." Isinara ko ang folder.

Napatingin si Sophia sa direksyong tinuro nito pero nakapasok na si Ethan sa opisina ng management. "Sayang. Hindi ko man lang nakita," sabi niya. Samantala, walang interes na ipinagpatuloy ni Anastacia ang pagkain ng cheesecake niya. "So? Tao lang din naman siya." Sabay na napatingin sa kanya ang dalawa niyang kaibigan. "Tao lang?" ulit ni Camille. "Ana, alam mo ba kung gaano kayaman ang lalaking iyon? Isa siya sa pinakabatang billionaire sa bansa."

Napakagat pa ako sa ibabang labi. Hindi ko alam na marunong pala siyang magbiro. Sa totoo lang... Akala ko puro seryoso lang siya. Puro business. Puro meetings. Puro CEO things. Pero mukhang may sense of humor rin pala. Kahit konti. Me: "A billionaire asking permission from my father for my number is weird." Mabilis ang sagot niya. Khaizer: "A billionaire can still be respectful."

Habang unti-unting lumalapit ang distrito ng mga naglalakihang gusali, lalo ring bumibigat ang kaba sa kanyang dibdib. Hindi niya maiwasang balikan ang mga nabasa niya tungkol sa lalaking kanyang pagtatrabahuhan. Ezekiel Richard Monteverde, thirty-one years old. The youngest billionaire CEO in the country and the owner of Monteverde Empire. Featured countless times in Forbes Asia at tinaguriang The Ice King of Business. Iyan ang magagandang title nito mula sa mga gossip site, pero kung ang mga taong hindi bayad ang kakausapin ay may iba silang mga komento. May nagsasabing henyo raw ito kaso walang puso. Hindi marunong ngumiti. At ayon sa mga dating empleyado… Mas madaling kausapin ang pader

“Don't tell me, this is the third time?" “Exactly.” Nagpalakpak siya mag-isa. “Congratulations to me. Wala talagang may gustong pakasalan ang isang billionaire. Too much love daw, masyado raw akong present, masyado raw akong obsessed. Can you believe that, bro? Obsessed? Kung ang pagmamahal ay sakit, apparently ako ang patient zero.” Narinig niya ang malalim na buntong-hininga ng doktor sa kabilang linya. “Bro, baka nga kasi sobra ka. Hindi lahat ng babae gusto ng 24/7 CCTV sa buhay nila.”

bulong niya sa sarili, isang ngiti sa labi. “But one night will never be enough.” End of Chapter 7 Kung gusto mo, puwede rin kitang tulungan gumawa ng Chapter 8, kung saan lalo pang lalalim ang emotional at physical tension ni Adrian at Lena, at magsisimula na ang “obsession vs. resistance” dynamic na classic sa dark billionaire romance.

Kaya naman, inakala ng mga investors ngayon na ang proyektong ito ay isang regalo para sa nalalapit na alyansa ng dalawang pamilya. Kanina lang ay walang tigil ang pagkuha ng litrato ng mga mamamahayag, at nakahanda na ang kanilang mga utak kung paano isusulat ang ulong-balita bukas.. "The billionaire heiress falls for the prince of finance, a perfect match." Subalit ngayon... mas lalong magiging makatas ang balitang ito! "The billionaire heiress’s heart belongs to someone else; CEO Lorenzo forcefully claims his wife, leaving the finance prince heartbroken and defeated right on the stage..."

“Don’t worry, sweetheart. Darating ang panahong magkakasundo kayong dalawa. Hindi kami magpapakasal ng iyong Tito Hades hangga’t sa hindi kayo nagkakasundo ng kapatid mo, okay?” She bit her lower lip and forced herself to nod. Tama nga naman. Baka sakaling naiirita lang siya sa binata dahil sa pagkakaalam niya, isa itong tanyag na negosyante at isa rin itong bilyonaryo. And when it comes to the word billionaire, kalakip na sa isipan ni Lyla na puro ito mapagmataas. Maybe that’s why Lucifer is just acting like that because of the way she glares at him. She’s the first one being rude here. Maybe that man just gave back the energy she’s giving off.

One click, one contract signed by a man she had never even spoken to, and everything—her father’s dream, her years of sacrifice, her sleepless nights drawing blueprints—was gone. “Hindi… hindi puwede,” she whispered, shaking her head as tears burned the corner of her eyes. She scrolled down frantically, hoping, praying that this was a mistake. Pero lahat malinaw, every project she had poured her soul into, the low-cost housing plan for displaced families, the eco-friendly school her father once dreamed of building… all under one name. Adrian Veylen. The world’s first trillionaire. A man who built empires of glass. A man untouchable by laws, governments, and—apparently—dreams that weren’t his

"I'm afraid we can't do that sir." Tumaas ang kilay ni Zeke. "Why not?" "Someone had already bought her. A rich billionaire saw her profile in one of our documents and took a liking on her immediately." Sagot ng lalaki. Lumunok si Zeke. How could that be possible? She's already bought in an instant. NO. He should be the one to take her. He saw her first—even though he's bot very sure of this but he shamelessly insists it. He must be the one to get her not any other man. No one else gets to take something once it already got the attention of his. old eyes.