Novel & Cerita The Billionaire Obsession Wattpad

"Gusto mong humingi, ilan ba ang gusto mo? 20 million?" Napasinghap ako. "Anong 20 million, hindi ko nga kailangan noon, Noah. Ayos na ako sa kung ano ang meron ako. At isa pa mayaman din naman kami, hindi pa ako naghihirap. Kung wala kang paggagamitan sa pera mo ibigay mo na lang sa mga charity, huwag sa akin." Umukit ang ngisi sa labi niya. "That's my baby."

"Sikat siya dito dahil sa pagiging oportunista. Minsan pa nga, nabalita na naging kabit siya ng isang businessman na taga-Makati." Ipinikit ko ang mga mata at huminga nang malalim, sinusubukang pigilan ang bigat ng mga alaala. Mahirap balikan ang lahat ng iyon, lalo na't alam kong si Angel ang dahilan kung bakit nagkawatak-watak ang buhay ko at ni Richard. "Ang layo pala ng antas ng buhay natin, non?" sabi ni Vivian, may halong pagtataka at pagkabigla sa kanyang tono.

" Ano ba raw 'yung ibibigay niya at hindi ka pumayag? Siguro walang kwentang bagay, 'no? " " Milyong piso raw. " " Ha?! Ano?! " napatayo ito. " Bakit parang gulat na gulat ka riyan?! " " Ano'ng parang gulat na gulat?! Gago ka! Milyon 'yon,beh! Napakalaking halaga na no'n! Dapat tinanggap mo na! Magpapanggap ka lang naman na girlfriend niya,eh! Hindi ba marami ka ring kailangan sa bahay niyo? Oh,tapos nakikishare lang tayo kay Princess ng Laptop! 'Tapos marami na rin tayong gagastusin ngayon dahil graduating na tayo! Kaya dapat tinanggap mo na! Sayang na sayang talaga! "

Humiga ako, which made him glance at me pagkatapos ay sa langit na niya ibinaling ang tingin niya. "We were having a vacation. Our honeymoon to our secret wedding. Nasa New York kami at namamasyal, then suddenly this thief started running towards our direction. Hinarang ko yung magnanakaw, pero may baril siya. I was quick to stop him from firing the gun. Nag aagawan kami when the gun was suddenly fired towards Laila's direction. Hindi ko alam ang gagawin ko nang makita ko siya na walang malay sa sahig." In that moment he seemed lost. Kitang kita ko na malungkot siya dahil sa nangyari. I couldn't blame him. He's like a lost boy. My heart melt at what he said.

That's him, my love, my Ethan Roe. I, Zia Alejandra Hernan, together with my once 'lost billionaire' Ethan Roe Dominguez, now signing off.

Sana, katulad ni Samsara ay mas piliin ninyo ang inyong sarili. Pero huwag kayong mag-alala, baka may pangalawang pagkakataon pa para sa pagiibigan ni Landon at Samsara dahil opisyal kong inaanunsyo ang BOOK 2 ng A BILLIONAIRE'S PURCHASE!

Tugon ko bago humugot ng isang malalim na hininga. "May sasabihin ka? Kasi aalis na ako." Tanong niya nang mapansing may gusto akong sabihin pero nag-dadalawang isip ako. "What? Are you expecting me to beg you? To kneel my knees in front of you?" I raised my brows at him and grin in annoyance. He let out a sigh, then shrugged his shoulder. "I have an offer to make. Your parent's debt will be paid only if you accept my offer." He muttered like he is just offering me a food. Ano daw?

Pagkasabi nun, padarag niyang ibinaba ang cellphone. Napakadaming pamilya na ang nakita niyang nagwawasakan dahil sa agawan ng kapangyarihan, at iilan lang ang nakakalabas nang buhay. Siya mismo ang nakakaalam kung gaano kadumi ang gapang na ginawa niya para lang makalabas sa sarili niyang impiyerno noon, at itinapon pa niya ang sarili niyang kaligayahan at kasal para lang doon. Bakit niya kailangang tulungan ang iba? Kung may silbi si Leonard, humanap ito ng sarili nitong paraan para makatakas. Sa paraang iyon lang ito magiging karapat-dapat para kay Lia.

"Gugugol siya ng ilang gabi sa kulungan habang tinitingnan ng mga abogado ko na hindi muna maaprubahan ang bail niya. Base sa records ng tatay mo, malakas ang kaso ng fraud. Pero kilala mo si Julian, he’s like a cockroach. Makakahanap at makakahanap 'yan ng paraan." Huminga ako nang malalim at tumango. Lumingon ulit ako sa bintana, pero saglit kaming natigil dahil sa traffic. Sa tapat ng isang mall, nakita ko ang isang malaking digital billboard ng Imperial Holdings. Bigla akong nakaramdam ng bigat sa dibdib. Sampung taon kong itinuring na pamilya ang lalaking 'yun, pero negosyo lang pala ang tingin niya sa akin.

“And the contract hasn’t even started yet.” Tinalikuran niya ako pagkatapos niyon at naglakad patungo sa bar counter. Narinig ko ang pag-alingawngaw ng yelo sa baso habang nagsasalin siya ng alak. Naiwan akong nakatayo roon, yakap ang sarili ko habang nakatitig sa screen ng cellphone ko na zero na ang balance. Malaya na nga ako sa utang, pero pakiramdam ko ay mas lalo akong nakakadena.