The Curious Case Of Benjamin Button Novels & Stories

I'm alone there so I confined myself. I saw my own reflection in the mirror. Doon ko napansin ang laki ng pagbabago ko magmula noong pumasok ako bilang butler ni Madam Durless. From a flamboyant gay who became desperate for William's love and attention, to a hopeless man who hated him for flirting with my lady.

Marahil sa sobrang pagmamadali niya, nakatabingi na ang kanyang kurbata at bukas ang dalawang butones ng kwelyo ng polo. Galing pa siya sa 30th floor at kapansin-pansing hinihingal. Isang hakbang ang ginawa niya, ngunit isang lalaki ang lumapit sa kanya, may dalang baseball bat ang lalaki at tinangka siyang pukpukin sa binti. Tinadyakan niya ang lalaki palayo at bumagsak ito sa lupa. Lumuhod si Benjamin at ipinatong ang kanyang katawan sa likod ng lalaki.

“Akala ko wala lang ‘to kasi napakaliit lang naman nito para maging ebidensya. Pero no’ng nagtanong-tanong ako tungkol dito sa dati kong kaklase na designer, bihira lang daw ang ganitong itsura ng butones.” Binigay ni Aaliya ang butones na sinasabi niya. It was a yellow button, a leaf sculpted on it. Ini-eksamina ni Keos ito at napagtantong nakita na niya ito dati. Maging sa biyahe patungo sa penthouse niya ay tinitingnan pa rin niya ito at inisip kung saan niya nakita. “Did you drink your meds?” tanong ni Aaliya habang nagmamaneho at deretso ang tingin sa daan.

Hila nya sa akin palayo. Pasara na sana ang elevator nang pindutin ko uli ang button tapos hinila ko siya pabalik."Nandito na tayo Berry. ‘Wag kang ano dyan." Itinulak ko siya papasok. Masyado na kaming late. Tatanggapin ko na lang ang mga pang-aaway niya pagkatapos nito. After pressing the floor button, I crossed my arms. Nakakabanas naman siya, paikut-ikot siya sa loob. Hindi mapakali na parang aso.

“Care to fall a little deeper with me, Father? I can show you the zone where people stop pretending.” Tumingin si Ben sa kanya, matagal, parang nakikipaglaban sa sarili. Ang kamay niyang kanina’y nakapulupot sa baso ay ngayon ay bahagyang nanginginig. “Why me?” tanong niya, mababa, halos paos. Nilinis niya ang kanyang lalamunan sa paglunok. Gumalaw- galaw ang adams apple ni Ben. "It's Big Ben, my pseudonym."

Isasama niya pababa ang tiyuhin sa oras na hindi makagawa ng paraan kung paano nila mareresolba ang problemang ito. “Bakit may ebidensya?” tanong kaagad ni Benjamin at galit na galit na sumugod sa kanya kasabay ng pagkwelyo nito sa kanyang damit upang mas makalapit siya. “Don’t tell me, you will use this against me?”

Ilang taon na ang lumipas mula nang ilagay niya ang bagay na ito dito. Ilang taon na niyang hindi binubuksan ang pintuang ito. Inilagay niya ang kanyang kamay sa biometric scanner. Lumabas ang isang maliit na beep. Identity verified. Dahan-dahang bumukas ang pintuan. Sa loob ng maliit na vault room ay may ilang metal cases na nakaayos sa shelves. Lumapit si Elena sa isang itim na case sa pinakalikod.

Walang ideya kung nasaan siya—basta gusto niya lang muna ang matulog saglit upang maibsan ang pagkalasing nito. Samantala. Pabagsak ang pagbukas ng pintuan nang may pumasok na lalaki sa kwartong iyon. "Fuck! Dam it!" Bulalas ni Benjamin sabay pabagsak din ang pagsarado ng pintuan. Pasuroy-suroy din ang lakad habang niluluwagan ni Benjamin ang kurbata na suot nito. Mayamaya din lang ay nag-unbutton ng mga botones sabay sampa din sa kabilang gilid ng kama. Sampung minuto pa bago mapagtanto na may kasama siya sa kwartong iyon.

Tumawid si Jayden ng kanyang mga braso sa harap ng kanyang dibdib at nagtanong, dahil labis siyang nalibang. Agad na gumanti si Yolanda. “Hmph! Si Benjamin ay hindi isang mayamang mana. Nagsimula siya mula sa simula at nagbukas na ng maraming mga tindahan sa Mayberry City! Tama ba ako, Fanny? " Pasimple na tumango si Fanny.

At gaya narin ng kahilingan ng kanyang nobyo isinuot niya iyon sa kung saan ito nararapat. KINAGABIHAN ay naisipan ni Sara na maghanda ng masarap na hapunan para kay Benjamin. Sinulyapan niya ang grandfather’s clock na nasa corner ng komedor. Past six, malamang ay pauwi na ang binata. Katatapos lang niyang ayusin ang mesa nang marinig ang pagtunog doorbell. Sa kaisipang si Benjamin iyon ay nagmamadali siyang lumabas. Pero natigilan siya, si Marcus at hindi ang binata.