Novel & Cerita The Freedom Writers Diary Book

Hindi ko maatim na matagalan na makasama ang mga taong kinalimutan ang atraso ng nakaraan at namumuhay ng malaya. Hindi na'ko tumuloy sa P.E class umuwi nako't hinanap ang diary ko sa may bag dahil lagi ko itong dala-dala kahit saan man ako magpunta. Nang mahanap ko ito ay dali-dali kumuha ng ballpen at umupo at sumulat. Matagal tagal na rin hindi ako nakapagsulat sa diary ko dulot ng maraming ginagawa. Dear diary,

Sa pabalat nito, nakaukit ang pangalan—Camille Dela Vega. Parang bumagsak ang mundo ni Farah. Kinakabog ang dibdib niya habang dahan-dahan niyang binubuklat ang mga pahina. Nandoon ang masisiglang sulat ni Camille—mga alaala ng mga date nila ni Dawson, ang mga matamis na salita nito, mga pangakong “habang buhay.” Ngunit sa huling bahagi ng diary, may mga pahina na basa ng luha, puno ng pangungulila at takot.

June 21, 2002 Was I really bad for not writing to you for two years? I became busy with life, Diary. Tita Eliza enrolled me in an international school where my brothers Kuya Alex and Kuya Adolf also studied before. Napakabait ni Tita Eliza. Minsan sinasamahan niya ako sa puntod ni Criselda tapos pag naiiyak na ako ay yayakapin niya ako. Pinapatugtog niya ang kaniyang cellphone at sasayaw kami sa ilalim ng buwan. Inaamin ko, mahal ko na si Tita gaya ni Criselda. Naging bagong ina siya sa akin pero si Dad ay alam kong napipilitan lang na pansinin ako.

Dear Diary, This is it, diary. Hello na rin. Oo, ginaya ko na rin ng husto si Mr. Ryder King o si Kuya Ravi. Gusto ko na ring gumawa ng sarili kong diary. Gaya nung kaniya, tungkol lang din sa XXX world ang isusulat ko dito.

Ilang minuto kong pinagmasdan ang tumatawang si Cayleigh at Akio. Kinuha ko ang laptop sa ibabaw ng kama ko. Napangiti ako ng buksan ko ang wattpad account ko na matagal ko ring hindi binuksan para matutukan si Cayleigh sa kaniyang paglaki. Pinindot ko ang storyang kahit kailan ay wala akong balak na Ipublish. Ang laman ng storyang iyon ay kwento ng buhay ko lahat ng problemang pinagdaanan ko simula ng mawala si papa ay isinulat ko roon.

"Walang kasing sama si Luisa. Naging kasabwat pa niya ang naging doctor ko. Narinig ko kung paano nila pinagplanuhan ang pagpatay sa akin nang mas maaga. Papalabasin nilang nag suicide ako dahil hindi matanggap ang pagkaroon ng asawa ko ng anak sa ibang babae." Unti unting nabitiwan ni Freya ang hawak na book nang wala nang mabasang kasunod. Halos hindi na rin niya makita ang paligid dahil bumalong ang luha sa mga mata. Wala nang kasunod ang diary dahil wala nang oras ang ina niya noon. Naalala niya, ang date na nakalagay sa diary ay iyon ang araw na ibinigay sa kaniya ng ina ang box na pinaglagyan ng diary.

Matapos magsulat sa diary ni Serenity ay kinuha niyang muli ang cellphone na regalo ni Stanley at laking tuwa niya ng mabuksan na niya ito. Picture nila ni Stanley ang naka wall paper dito. Naka phonebook narin agad ang numero nito at maging ang numero ni Savannah at tita Gina. Kinalikot muna niya ang cellphone dahil hindi rin naman siya makatulog pinag aralan niya kung paano ito gagamitin. May f******k account narin siya.

Ang gaganda ng book covers nito kaya nahihirapan ako kung anong pipiliin. Appeasement by Tim Frederick Douglas: Prophet of Freedom by David W. Blight Churchill: Walking with Destiny by Andrew Roberts Napapangiti na lamang ako habang binabasa ang mga title nito. Ngunit ang nakaagaw ng aking pansin ay ang librong 'Say Nothing: A True Story of Murder and Memory in Nothern Land' by Patrick Radden Keefe.