The Hand Demon 소설 & 이야기

Humihingi ng awa at maiinom na tubig sa mga demonyong masaya silang pinagmamasdan at nakatungtong sa malalaki at maiitim na bato sa pampang. "Tubig. Pahingi kami ng tubig. Uhaw na uhaw na kami," iyak ng isang ale. Pilit niyang inaabot ang demonyong may apat na pakpak at sungay na parang ipinutong na korona. Lapnos ang dibdib at kaliwang pisngi ng babae. Hindi siya kinahabagan ng demonyo. Sa halip, tinusok nito sa ulo ang ale ng hawak nitong sandata na kawangis ng isang higanteng tinidor. Tumagos ang higanteng tinidor sa baba ng ale, subalit ang nakakapagtaka ay buhay pa ito at ayaw mamatay-matay kahit ilang ulit pa siyang saksakin ng impakto. Patuloy lang ito sa paghingi ng tubig.

Ang mga paa ng rebulto ay parang sa hayop, may dalawang malaking sungay sa ulo at nakakatakot ang itsura nito. Sa harap ng rebulto ay may isang babaeng nakahiga at umiiyak. Nakatali ang mga kamay nito at nagmamakaawa. Dumating ang isang makisig na lalaki na nakaitim din. Kanyang hinalikan muna ang babae bago ito ialay sa gabing iyon. Ito ang gabi na magiging ganap na demonyo si Lorenzo De Luna. Ang nag-iisang anak na lalaki ni Asmodeus ang demon of lust.

Hinawakan niya ang braso niya para himasin ito sa sobrang takot. 'Did the Demon smiled?' isip-isip ni Hadues dahil hindi ito makapaniwala na ngumiti ang demonyo na kinatatakutan ng kahit na sino. Mismong siya ay hindi pa nakikitang ngumiti ang isang Devon Donovan na kilala bilang isang demonyo. Hindi maiwasan ni Hadues na kilabutan sa kanyang nakita at nagawa niya na lamang pumunta sa kanyang office.

Sila ang mga Prinsipeng Demonyo, ang mga tunay na panginoon ng Giant Continent. Ang isa, na may dalang isang itim na espada na tila humihiwa sa liwanag, ay si Malakor, ang Wasak na Talim. Ang isa pa, isang babae na ang buhok ay gawa sa mga gumagalaw na ahas ng usok, ay si Lilith, ang Manghahabi ng Bangungot. At ang huli, na napapalibutan ng isang aura ng itim na apoy, ay si Asmodeus, ang Apoy ng Kaluluwa. "Mga mortal," sabi ni Malakor, ang kanyang boses ay isang alingawngaw ng isang libong namamatay na kaluluwa. "Ang inyong panahon ay nagwakas na."

sigaw ng lalaking pumasok sa loob ng silid. Siya yung lalaking sinaniban ng demonyo kahapon. Yung tinawag ni Father na- "Asmodeus" Habang pinipigilang pumikit ang aking mga mata ay nakita kong gumamit ng kakaibang enerhiya ang lalaki at ang kaniyang mga mata ay lumiwanag at naging kulay ginto.

Sa natitirang lakas ko hinuGot ko ang kamay sa pagkakahawak niya at sunod sunod ko siyang sinampal sa mukha. "Demonyo ka! Kriminal! Wala kang hiya!" Sobrang lakas ng pagkakasampal ko sa kanya. Napaling lang ang ulo niyo pero hindi tinablan. Nang lumingon ito sa akin ay parang demonyong nanlilisik ang mga mata niya at malakas itong tumawa. "Demonyo ka! papakulong kita!"

Gayunpaman, hindi tinakpan ni Fane ang kanyang mga tainga at tinitigan lamang ng nanlalaki ang mga mata sa may walong buntot na demonyong ahas. Pagkaraan ng ilang sandali, ang kaluluwa ng demonyong ahas na may walong buntot ay tuluyang napatay. Tumigil bigla ang mga dagundong nito habang nakatingin ang mga manonood, natulala. Sa ilalim ng mga tingin ng lahat, ang dambuhalang eight-tailed demonic snake ay bumagsak sa lupa.

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

Tumingin siya sa kamay ni Damon ng humawak 'yon sa hita niya— Aba't! Unti-unting gumagapang ang kamay kamay ng demonyò! Tumikhim siya. "Yong kamay mo, nadedemonyo yata." Natawa lang ito sa sinabi niya kaya napairap siya. "Anong nakakatawa? Ha?" "Ikaw." Maikling sagot nito. Inis na inalis niya ang kamay nito sa hita niya. "Anong ako?" Kung pwede lang sipain ito palabas ng sasakyan ay ginawa na niya.

Napakadumi niya, at may bahid pa rin ng dugo ang gilid ng kanyang labi, pero dugo iyon ng ibang tao. “Hayaan mong ipakilala ko siya sa iyo. “Ito si Demon na nangunguna sa underground boxing. “Ang libangan niya lang ay kumain ng laman ng tao. Thomas Mayo, pakainin natin siya ng iyong laman ngayon. "Demonyo, kainin mo siya!" Bahagyang ibinaba ni Demon ang sulok ng kanyang mga labi, at mabilis siyang lumapit kay Thomas.