Novel & Cerita Ink Demon

Klausas told me as he bring out a piece of paper from inside of his cape. "You want to really kill me, do you? How am I suppose to go there? I'm a demon and that place is intended for the purest." If I can slap his face I will absolutely do it. Am I nuts to his eyes? I maybe a demon but I brains, too. "I will escort you to the underground passage if you want, then King Amadeus will just meet you at the Well of Horror—" I signaled my two hands on the air, I want him to cut off what he is saying right now. It can't help, because whatever he says, I will never ever doing it.

malakas na sigaw nito habang nakabukas ang parehong palad at mariin pang nakatingala. Kapagkuwa'y nilapitan kami nito at parehong dinuro ang mukha namin'g mag-ina. "Kayong mag-ina, pareho kayong salot! Mga wala kayong silbi! Wala kayong ambag sa kompanya at higit sa lahat ay wala rin kayong ambag sa buhay ko!" nanggagalaiti niyang sigaw bago lumabas ng silid na iyon. Nakahinga ako ng maluwang nang tuluyan ng makalabas ang demonyo kong ama.

“Ang buong akala ko ay matutuwa ka sa ginawa ko kanina kaya nagpatianod lang ako at hinayaan si Dar—I mean si Miss Darla na gawin ang g-gusto mo.” “I am happy seeing both of you moan by pleasuring each other,” prangka kong tugon sa kanya. “Ho?” Nag-angat siya ng mukha at gulat na tumingin sa akin. Tumango ako. “Yeah, you see, I’m a Dom and it’s my pleasure to manipulate everyone in the bed but it doesn’t mean that I’m into you so don’t get your heads up.” Magsasalita pa sana siya nang bumukas ang pinto. I saw him with a black aura omeniting on his body.

Ang pinakamalaki roon ay ang droga, kung saan siya ang nag–susupply sa iba't–ibang bansa. Hindi takot pumatay ng tao si Don. Sakaniya ako nasanay sa gawaing 'yon, na hindi dapat pinapairal ang puso at dapat ginagamit lagi ang isip. Agad kong tinawag ang mga tauhan at sumama sa akin dahil may pupuntahan kaming espesyal na tao. "Saan tayo boss?" Tanong ni Dante, siya ang nagmamaneho at siya ang mas malapit ko sa mga tauhan. Kumbaga siya ang kanang kamay ko.

Lumingon ako at nakita ko si Damian, mukhang isang demonyong pinakawalan mula sa impyerno. Hindi siya nagsalita. Wala siyang sinayang na segundo. Sinugod niya agad ang lalaking manyak at binigyan ng isang suntok sa panga na halos nagpahiga sa gagong ‘yon sa marble floor. The crowd gasped, mga flash ng cellphone camera nagsimulang mag-click-click-click. “Don’t you fvcking touch her again,” Damian growled, hand still clenched in a fist, ready for another blow.

Nakasuot siya ng matingkad na dilaw na robe at may kalbo ang ulo na may kaunting itim na batik. Ang lalaki ay mukhang isang ordinaryong monghe, ngunit ang kanyang aura ay napakabangis, na para bang siya ay isang aktwal na demonyo. Gaya ng inaasahan mula sa isang lalaking may ganoong titulo... "Tumayo ka, Totto." Isang mapagmataas ngunit kalmadong tono ang maririnig mula sa labas nang akmang sasalakayin ang Demon Monk.

Ang mata nito ay tila dalawang nag-aalab na bula, puno ng galit at kasamaan. “What the hell is that?!” sigaw ni Akeno habang humakbang siya palayo. Simula nang may mangyari sa amin ni Akeno, simula nang makuha na niya ang pagka-birhen ko, nakikita na rin ng mga mata niya ang mga sumusulpot na demonyo para kalabanin ako. “Water demon,” sagot ko, habang pinipigilan ang kaba sa dibdib ko. “Akeno, run. Get out of here now!”

ang sigaw ni Dad. Nagsimula nang bumilang si Dad hanggang tatlo. Ipinikit ko ang aking mata at dahil panigurado ay lilipad ang isang palaso ng yelo sa direksyon ko. Wala akong kakayahan na pigilan iyon. Si Dad ang isa sa pinakamalakas na exorcist sa organisasyon. At walang sino man ang kumokontra sa kanya. Narinig ko ang pagsigaw ni Ada. Ngunit hindi pangalan ko ang isinigaw niya kung hindi ang pangalan ng isang Constellation. “Crater!” ang sigaw ni Ada

Sila ang mga Prinsipeng Demonyo, ang mga tunay na panginoon ng Giant Continent. Ang isa, na may dalang isang itim na espada na tila humihiwa sa liwanag, ay si Malakor, ang Wasak na Talim. Ang isa pa, isang babae na ang buhok ay gawa sa mga gumagalaw na ahas ng usok, ay si Lilith, ang Manghahabi ng Bangungot. At ang huli, na napapalibutan ng isang aura ng itim na apoy, ay si Asmodeus, ang Apoy ng Kaluluwa. "Mga mortal," sabi ni Malakor, ang kanyang boses ay isang alingawngaw ng isang libong namamatay na kaluluwa. "Ang inyong panahon ay nagwakas na."

Sa likod ni Gilbert ay ang pisikal na katawan ng demonyo ng dugo, na naging zombie papet! Ang demonyo ng dugo ay nakatayo roon na parang robot na walang kaluluwa. Ang kanyang mga mata ay mapurol at walang buhay. "Mr. Alvarez, kami ay nagtagumpay ..." Mahinang nagsalita si Gilbert. "Mabuti. Dapat magpahinga ka na ngayon."