Demon Inside Me Mga Nobela at Kwento

He said coldly. Nag-angat ako ng tingin sa kanya at isang panibagong sampal ang muling dumapo sa mukha ko. Sobrang lakas na hindi ko na napigilan ang umiyak. Pakiramdam ko may nabasag sa mukha ko. May nalasahan akong dugo sa loob ng aking bibig. Pagkatapos narinig ko ang mala demonyon niyang tawa. "Alam mo ba kung sino ang kinakalaban mo?" Even his voice sounded like he was possessed. He's like a demon. His eyes is filled with anger.

And tonight, I let him devour me. Dumampi ang kanyang mga labi sa leeg ko. Mabagal. Mapangahas. Obsession iyon, hindi pagmamahal at alam kong pareho kaming gumagapang sa init na iyon, walang direksyon kundi pababa. "You don't know what you're playing with," bulong niya, boses niyang paos sa libog at pagkasabik. Ang init ng hininga niya sa balat ko ay parang apoy na hindi mapapatay.

Napakadumi niya, at may bahid pa rin ng dugo ang gilid ng kanyang labi, pero dugo iyon ng ibang tao. “Hayaan mong ipakilala ko siya sa iyo. “Ito si Demon na nangunguna sa underground boxing. “Ang libangan niya lang ay kumain ng laman ng tao. Thomas Mayo, pakainin natin siya ng iyong laman ngayon. "Demonyo, kainin mo siya!" Bahagyang ibinaba ni Demon ang sulok ng kanyang mga labi, at mabilis siyang lumapit kay Thomas.

"Mag-isip kang mabuti. Pagkatapos mo tong pag-isipan, ibibigay ko sa'yo ang antidote." Tumawa si Lord Goldenbane, pagkatapos ay tumalikod at umalis. Sa kabilang banda, napaisip nang malalim si Thea. Noong nasa Earth siya, mayroon siyang Demonic Body. Sa katawan niya, may apat na klase ng Demonic Bloody. Hindi siya natatakot sa mga simpleng lason, kahit na nalinis na ang Demonic Energy sa katawan niya, sobrang nakakatakot ang dugo ng Four Holy Beasts sa loob ng katawan niya.

Ang init sa loob ko ay tila sumisirit mula sa bawat poro ng aking balat. Kahit anong gawin ko, tila walang pakialam ang aking katawan sa mga pagsisikap kong pigilan ang kapangyarihang pilit na lumalabas. "Asmodeus!" Sambit ko habang sinusubukang lumabas ng silid. Nasaan na ba 'yong demonyong 'yon?!

Sometimes too much love can turn into obsession and it can lead to death. Ngunit ang takot at kaba ay hindi nakiayun dahil tila may sariling utak ang kanyang bibig at hindi niya iyon kayang pigilan. “You're threatening me, Olga? Should I feel scared?” muli ay gumuhit ang mapang-uyam na ngiti sa kanyang mga labi. Tumayo siya. Ngayon ay tuluyan nang naging pantay ang kanilang paningin ni Olga. “Too bad, Olga. You can't even make my heart race because of fear or make my tiny fur stand. Let me tell you a secret. I came from a place where demons live. At a young age, I started to fight with demons, and for every demon I killed, I took their soul and buried it inside me. So yeah, you're talking wi

Hindi ko alam pero habang pinagmamasdan ang pusang iyon ay mas lalong lumakas ang masamang aura na nararamdaman ko. Masama ito! Isa pa sa mga kakayahan ko ay ang maramdaman ang presensiya ng isang demon kahit anong itsura ng mga ito. "May nakita din akong pusa, dito sa likod. Anong kulay ng pusa ba ang nakikita niyo? Itim at brown ang pusa dito at mukang gutom na sinusubukang umakyat sa maliit na bintana. Siguro maghahanap ng pagkain."

Napalunok ako dahil parang may bumabara sa lalamunan ko. Mahigpit akong hinawakan noong nasa gilid ko. "We should come in inside. Masamang pinaghihintay ang demonyo," mahina ngunit malamig na saad niya at sapilitan akong pinasok sa loob ng kwarto. Parang hindi ako makahinga at kinakain na ako ng kaba.

Nararamdaman ko na may yapak ng Paa papunta saakin. Biglang lumubog ang kama sa gawing paanan ko, kaya tingin ko ay may naupo doon. "Open your eyes, i know your Awake." Boses ng Isang anghel ang nadinig ko. Mali!!! Boses ng Demonyo! Isang Demonyong Binutas ako at hindi pa nakuntento sa pag butas saakin! Winasak pa ako! Kaagad nga akong dumilat, at ngisi nga ni Damon ang sumalubong saakin. Nasa paanan ko sya at Topless.

Bigla kong naalala ang mga gulong nangyari sa buhay ko at sa mga taong nasa paligid ko dahil sa nilalang na nasa likuran ko. "Look at your father. Look at your creator." His deep, demonic voice penetrated my mind, reminding me of my true nature and the essence of my existence. It reminded me of the person I no longer want to be-the person I chose to forget. "You can never be the person you want to be, Cassy, because you cannot escape the fate that has been drawn from the lines of your hands." Mariin akong napapikit at naikuyom ang kamay ko. "Shut up! Shut up!"