Images Of Demon の小説・ストーリー

Paglingon ko ay para akong nakakita ng isang demonyo na galit na galit sa sobrang pula. "K-keizer."

I tried to walk a little to find light until I reached a portion of the hallway that is bright. I can see lots of paintings in this part of the hallway. Hindi ko maintindihan ang mga paintings. I can see naked humans in some of it, beside them are the figures of demons. Other paintings are very scary, mga mukha ng halimaw at demonyo ang nakikita ko. May ilan ding nagpapakita ng laban sa pagitan ng mga anghel at demonyo. Nanlamig ang buong katawan ko habang pinagmamasdan ang mga ito.

I need to conserve my stamina because the wave of the demons seems endless. I dashed and pulled the long mane of a demon that I cannot even describe how it looks like. It looks like crossbreed of a horse and a crocodile. Pagkahila ko sa buhok nito ng malakas at halos matumba ito at agad kong pinatamaan ang leeg nito na ikinabagsak nito. To win a war, being strong is not enough. You have to be wise and strategic. I cannot win the demons when it comes to strength. I might be able to catch them off guard but I have to move as quick as lightning to kill them before they realize that they can kill me.

Nahati ang buong katawan niya. Gayunpaman, isang kakaibang eksena ang naganap. Matapos mahati ang kanyang katawan, hindi mabilang na mga demonyong gagamba ang gumapang palabas sa kanyang katawan. Sa pagsilip ng malapitan, malalaman ng isa na ang mga demonyong gagamba na ito ay may mga mukha ng tao sa kanilang mga katawan. Ito ay isang uri ng demonyong gagamba na may mukha ng tao.

Bumabalik tuloy ang feelings niya noon na buong akala niya ay nakalimutan na niya ngayon. Para itong anghel at demonyo na nasa iisang katawan. Anghel sa tuwing ngumingiti ito at demonyo naman sa tuwing tititig ito nang matalim sa mga mata ng kahit na sino. "My most favorite demon," mahina niyang sambit matapos tumigil sa isang litrato kung saan kitang-kita ang matatalim nitong mga mata.

What did I do? "You'll pay for this!" Sigaw niya. She summons a demon. Nakakatakot ang mukha niya. He's like the god of the sea in demon form. May hawak itong itim malaking tinidor na may mga nakaukit na bungo. Sa pinakadulo nito ay ang matutulis niyang malaking tinidor ay ang tatlong ahas. And he's eyes. It's like a curse. A fire with his black smoke.

Tanong ko pa. Laking pasalamat ko nga dahil wala akong third eye at hindi ko makikita ang mga laman lupa. Kaya natural, hindi ko talaga makikita o mararamdaman yun. "I don't know. Though, they look like demons but they don't feel demonic. Yes, they are scary to look but not demonic." Sagot ni Cayden.

Chapter Two "Handa ka na ba, Beelzebub?" Hindi maipinta ang mukha ni Beelzebub habang nakaharap sila nina Endemion sa lagusan papunta sa mundo ng mga tao, ngayong araw ang alis nila sa demon realm at maraming mga alagad nila ang nasa kanilang likuran upang tingnan ang pag-alis nila.

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

Nang maramdaman kong halos nabaon ang sampong mga kuko ko sa dibdib niya, tinulak ko pa itong mabuti para tumagos pa sa katawan niya. Dahil sa nangyari, isang malakas na apoy ang sumiklab sa gitnang bahagi ng katawan niya. Kasabay nito ang bigla ring paglabas ng mga puting kaluluwa. Mga ligaw na kaluluwa na nakain na niya. Unti-unti na ring nagbalik sa dati ang tunay niyang anyo. Sa unang pagkakataon, nakasaksi na rin ako ng totoong demonyo. Kitang-kita ko ang nangingitim na kulay ng balat niya. Ang mga mata niya ay sobrang pula, habang ang mga ngipin naman niya ay parang ngipin ng mga mababangis na hayop. Pero, wala siyang sungay kaya mukhang mahinang demonyo lang itong nakalaban ko.