The Necklace Short Summary Novels & Stories

daan kung saan ako dumaan ngunit wala na talaga ito. Hindi ko na makita pa ang necklace na 'yon, Izza. Wala na ito. Hinanap ko pa ito sa pangalawang pagkakataon ngunit wala na talaga. Sigurado ako na may nakapulot nito kung nahulog man nga ito. Wala na akong magagawa pa kundi ang bumalik na lang dito sa mansion. Pera na sana nawala pa. Kung hindi ko naiwala ang necklace na ninakaw ko kay Ma'am Rosaline, hindi na ako ngayon namroroblema pa ng perang ipapadala ko sa mga kapatid ko para sa may sakit namin na ina. Nakapagpadala na sana ako sa kanila ngayong oras na 'to. Wala talaga, eh. Naiwala ko ang ninakaw kong necklace na 'yon kaya wala akong magagawa kundi ang mamroblema muli. Labis ang pa

At kahit na nakasuot ako ng heels ay kailangan ko pang mag-angat ng tingin para magpantay ang paningin namin na dalawa. At halos pigil ko ang aking hininga nang tumaas ang isang kamay niya patungo sa aking leeg at may isinuot siya. At nang bumaba ang aking tingin doon ay nakita ko na may suot na akong Gold Crystal-studded Imber short necklace. "S-sir, hindi na po ako magsusuot ng necklace baka mawala-- "Wear it, Elisa," putol niya sa aking sasabihin.

Sa biyahe, kahit may kaunting biruan at usapan, kapwa sila may iniisip. Habang nasa loob ng sasakyan, hindi maiwasang maalala ni Eldreed si Cynthia. Taon na ang lumipas, pero sariwa pa rin sa kanya ang alaala noong iniregalo niya ang purple pearl necklace kay Cynthia noong sila pa. Nawala ang babae, pati ang necklace. Kaya nang makita niya ito muli sa isang jewelry shop habang kasama si Shayne, agad niya itong binili—hindi niya inasahan na muli niya itong ipasuot sa isang taong malapit na sa kanya ngayon. Dumating sila sa venue ng exhibit.

Pero pinigilan siya nito sa braso. What is it this time? Inis siyang bumaling. Nakita niyang may kinuha itong isang mahabang kahita, binuksan nito iyon, and what she saw inside made her mouth drop open. A diamond necklace! "Turn around." Utos nito. Nang hindi siya tumalima ay ito na ang nagpatalikod sa kanya. Napasinghap siya ng maramdaman ang lamig ng mga briyante sa kwintas na isinuot ni Levin sa kanyang leeg.

Nilapag nito ang isang maliit na kahon sa gilid ng asawa bago umalis ng hindi lumilingon. Kagat ang labi na dinampot ni Rose ang maliit na kahon. Dali-dali siyang umalis ng hapag at iniwan si Sofia, na ngayon ay wala ng ngiting nakapaskil sa labi. Pagdating sa kwarto ay kumikinang ang mga matang binuksan ni Rose ang kahon. Agad na nangilid ang luha niya ng makita na isa 'tong gold necklace na may pendant na bulaklak... isang pulang rosas. Parang batang nagpagulong-gulong siya sa ibabaw ng kama habang umiiyak.

“You good for nothing sonofa—“ “Enough!” Grandma Eve’s voice boomed in the four corners of the library. Tumayo na ito mula sa wheelchair nito. It was the first time in months that he had seen his grandmother have that enough strength and will to do what she wanted to do. “I am done with your senseless arguments, Richard. Your son already got a wife. Live with that! And no, you cannot dictate me to whom I will pass the family’s heirloom as you called it. For me it was just a piece of jewlelry. And no other person could better have it than Belle—your son’s wife,” his grandmother said with finality before she sat on the wheelchair again. She quickly opened the necklace box in front of her and t

bungad ko, pero walang sumagot ni isa sa kanila. “Satya,” malamig na sabi ni Madam Leonora, “where is the necklace?” Napakunot ang noo ko. “What necklace, ma’am?” “The necklace you stole from my husband,” madiing sagot niya. Para akong nabingi sa sinabi niya. “Wala po akong kinuha,” mabilis kong sagot habang nanginginig ang boses ko.

Samantalang ang mga babae naman, iba-iba ang reaksyon—may mga halatang naiinggit, napapamura sa ilalim ng hininga dahil hindi nila makukuha ang alahas, habang ang ilan nama’y nakangiti at masayang bumabati, tila ba kuntento na makita ang necklace na mapupunta sa isang kilalang pangalan. “Ladies and Gentlemen!” sigaw ng Auctioneer, nanginginig ang boses sa sobrang excitement. “The Diamond Necklace goes to Madam Carolina Clinthon!” Nagpalakpakan ang ilan, habang ang iba nama’y nanahimik, may mga matang puno ng panghihinayang. Ang spotlight ay tuluyang tumutok kay Mrs. Clinthon, na parang siya ang tunay na nagwagi ng gabi.

‎Pero mas lalong bumigat ang mundo ko nang marinig ko ang sumunod niyang sinabi. ‎“That necklace belonged to your mother the night she told me she was pregnant with you.” Hindi ako makahinga. ‎Unti-unting bumitaw ang mga daliri ko sa kuwintas na hawak ko buong buhay. ‎Parang ngayon ko lang talaga ito nakita. ‎Ang maliit na moon pendant. ‎Ang gasgas sa gilid nito. ‎Ang initials sa likod na minsan kong sinubukang basahin noong bata ako.

But I will not tolerate someone who will use my son to gain power to the throne. "Yeah, putting that aside, I would like to give you this. Actually, si Lolo talaga ang gustong magbigay nito sa iyo pero ayaw daw niyang maging emosyonal kaya ako na ang inutusan na ibigay ito sayo." At tsaka may iniabot si Ate sa akin. Isa itong kwentas. "Another necklace?" Tanong ko ngunit tinaggap ko iyon. It's a silver necklace with teardrop diamond pendant but it seems like there is a stardust inside. It was like a loop inside floating and moving around endlessly.