The Resemblance Is Uncanny Meaning 소설 & 이야기

Agaran siyang natigilan sa ginawa ko. One thing that Camela cannot deny was my resemblance to my father’s image. We both have this eyes that scares people off. Kapag ngumingiti kami ay hindi nila alam kung ngiti ba iyon ng isang demonyo o ngiti ng isang anghel. Pareho kami ng Ama ko na tila parte ng kadiliman. Whoever enters our territory means getting lost in that darkness we call our home.

"And I'm not supposed to talk to strangers.” The reaction made Gavinn chuckle as he stood back up to his full, towering height. Sa puntong ito, his logical brain was screaming that this wasn't just some crazy coincidence. Bukod sa halos nakakalulang resemblance nila, isang kakaibang bugso ng damdamin ang hindi niya maipaliwanag. "Impossible. Why does this kid look like a literal carbon copy of me?"

"Hera, look at me. I've been with you for seven years. I saw Liam grow up. Noong nakita ko ang mukha ng lalaki na 'yun, akala ko tumanda lang ang anak mo. The resemblance is... it's uncanny." ​"Resemblance doesn't mean anything, Harith!" I snapped, my voice trembling. "Maraming tao ang magkakamukha sa mundo. It’s just a coincidence." ​"Is it really?" Harith glanced at me, his eyes full of concern. "O baka naman natatakot ka lang na tama siya? Na may nakaraan kayong dalawa na pilit itinatago ng mga magulang mo sa'yo?"

Dahan-dahan akong humarap , ganon na lang ang gulat ko ng makita ang bagong dating. Why does she looks like me? Hindi ang mukha ni Emily. Mukha ko noong nasa sarili kong katawan pa ako. Parehong-pareho. Hindi resemblance. Hindi coincidence. Eksaktong ako. Tinitigan niya ako na parang ako ang impostor. At sa unang pagkakataon mula nang magising ako sa katawan ni Emily— Ako ang nakaramdam ng tunay na kalituhan.

" Halaka dzae! baka mag kambal kayo." My eyes slightly widened, but di ko pinakita sa kanya. " Wait... Resemble of someone? With whom? " I asked. Umikot ikot siya sakin na para bang sinururi ang kabuoan ko. " Yeah... your eyes, your lips, your height and shape ng mukha nyo ay magkatulad na magkatulad. Siguro ang pinagkaiba nyu lang ay ang buhok, kasi ang kanya ay reddish ang kulay, at may maamong mukha unlike yours, your hair is white and you have a fierce and calm face." Mahaba niyang litanya

Madilim ang loob ng sasakyan kaya hindi nito napansin na gising na siya. “Sa akin. Of course.” “I don’t think so,” maarte nitong wika. “I know naman na maraming anak na hindi talaga kamukhang-kamukha ng parents. But they have at least one or two resemblance. I mean, don’t get me wrong. I was just so curious kasi hindi siya kamukha ni Ate Amelia. Hindi mo rin naman siya kamukha.” Natahimik ng ilang segundo.

I need to find her first. Thinking of her that night makes me wonder. Hindi ko naklaro ang mukha niya dahil nahihilo na ako gawa ng bomba noong gabing iyon but... the uncanny resemblance of her to- Oh, fuck! What a senile moment of mine that night yet I was still thinking of her!

But Destiny managed to stay still kahit mahirap ang sitwasyon. Una niyang nakita si Destiny sa Gensan. Nakita niya ito sa bookstore ng isang mall. The first time he saw her, ay nabigla siya. Destiny was a spitting image of Serenity. Hugis ng mukha, mata, kutis at hugis ng labi maging ang pilik ng mga mata at kilay ay parehong-pareho. Pati nga ang kurba ng katawan ng mga ito ay pareho.