The Tempest Novels & Stories

“ Stop saying it's fine, Elise. Sila ang may problema at hindi ikaw. Kung hindi lang talaga nagpumilit sina Mama at Papa na magkaroon ako ng engrandeng debut, hinding-hindi ko talaga sila iimbitahin." Nang umandar na ang yate ay hindi mapigilan ni Elise na tanawin ang isla. Ang mga nakaraang araw na ginugol nila doon ay surreal. Pati na ang tanawin, mula sa malinis na tubig hanggang sa puting buhangin na dalampasigan. Parang talagang paraiso iyon. Habang paliit ng paliit ang resort na tinuluyan nila ay nahagip niya ng isang pigura ng lalaki sa malayo. Ito ang nakabangga niya kanina.

At walang Selene ang palaging iistorbo sa kanila? “Really? Totoo? Tayong dalawa lang? Baka hanapin ka na naman ng asawa mo.” Sumimangot si Kate nang maalala niya ang huling pagkikita nila ni Niu. Selene was shouting at him on the phone, demanding him to go home right away. What a bitch! “No Selene will disturb us. I promise.”

“Sa kaliwa, Teresa!” Sigaw ng mga tao. “Hindi, atras pa!” Sigaw naman ng isa. They were competing for the hampas palayok. Kabi-kabilaang tawanan at hiyawan ang maririnig sa kalsada, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses. Today marks the fiesta of Borongan, in honour of Nuesta Señora dela Natividad.

Pinasok niya ang kaniyang ulo sa masikip na daan, siniksik ang kaniyang katawan, at pinilit na pumasok. Iyon ay isang mahabang daan. Nanatiling kalmado si Tempest at sa huli ay nakarating na sa isang mas malawak na espasyo. Inunat niya ang kaniyang mga kalamnan, ang kaniyang katawan ay pagod na. Kadiliman lamang ang nakikita ng kaniyang paningin, ngunit sinasabi sa kaniya ng kutob niya na may mga tao sa paligid niya.

Sa pinakagitna ng opisina ko nakalagay ang walong metrong chandelier na gawa sa Czech crystals. Pero sa rangya ng lugar kung nasaan ako ngayon, sa loob ng dalawang linggo, isang babae lang ang laman ng utak ko. Ang mas nakakapagod, ay parang sirang plaka itong nagpapaulit-ulit naglalaro sa utak ko. Isang babaeng nakilala ko sa resort na pagmamay-ari ko. Ang Valtieri Equestrian & Leisure Estate.

napahilot ako sa sintido. "How come..paano na tayo nito?" halos magmumura na ako sa prustrasyong nararamdaman. "One hour before the play pres, but Meira is not yet here. She texted me that she is not coming. May emergency daw sa bahay nila." napahinga ako ng malalim. Hindi pwedeng hindi kami makapagperform, nakasasalalay dito ang pangalan ng school. "Fine.. I will do her part." nanlaki ang mga mata ng secretary ng play.

Agad kong niyapos ang aking dalawang braso sa kaniyang leeg at doon kumuha ng lakas. Arc look down on me. Agad ko rin sinalubong ang mga titig n'ya. "Why have I been so blind to your charms?" Umangat ang isang kamay n'ya at hinaplos ang aking pisngi. I shut my eyes firmly. Tila ninanamnam ang marahan niyang paghaplos sa aking pisngi at ang mainit na hininga n'ya na tumatama sa akin. "God, you're so beautiful, Veron," he whispered huskily.

Sinagad niya ang pedal ng kanyang motor kaya naramdaman niya ang paghigpit ng braso ni Ali sa kanyang baywang. This was a good start. At least, he can visit Ali and meet her daughter. But he won’t settle for just visiting. He settled that someday, Ali can reciprocate her feelings towards him. As for Ali, gusto niyang i-landing ang kanyang kamao sa pisngi nito. Para matauhan ba. Pakiramdam ay para siyang puno na nagpatitianod sa malakas na bugso ng hangin. Kung siya ay naging bagyo sa paraiso ni Leighton. Ngayon ay nagmistula itong super typhoon na handang rumagasa para sa kanya.

tanong nito bago ngumiti at nagsimulang galawin ang strings ng gitara na hawak nito. I’m gonna pick up the pieces and build a Lego house… If things go wrong we can knock it down. My three words have two meanings but there's one thing on my mind… It’s all for you… Nagtaasan naman ang balahibo ni Zyline sa ginawa ni Hunter. Damn! Hindi lang pala gwapo si Hunter. Maganda rin ang boses. Bakit ba ang blessed naman ata sobra ng mga Dela Cruz? And it’s dark in a cold December, but I've got you to keep me warm. If you’re broken I will mend you and keep you sheltered from the storm that's raging on, now…

pag tataboy ko saka naman ito umismid at naningkit ang mga tingin saakin "You're mine, so i own this house too" hindi ko alam kung may idadagdag paba ang problema ko ngayon, i want to do my own mission but he's testing my patience, saka ko lang aasarin si marina kapag andito sya, o kaya kasama namin sa mga auctions at meetings. Pero kapag wala, manigas si Dave "Who told you that you own me Mr. Montezur, baka nakakalimot ka sa mga ginawa mo saakin noon. You destroyed me, and i won't ever allow you to do the same mistakes before" umiling ito saka lumakapd lakad sa living room habang kapit ang alak at sigarilyo