The Tempest Novels & Stories

“ Stop saying it's fine, Elise. Sila ang may problema at hindi ikaw. Kung hindi lang talaga nagpumilit sina Mama at Papa na magkaroon ako ng engrandeng debut, hinding-hindi ko talaga sila iimbitahin." Nang umandar na ang yate ay hindi mapigilan ni Elise na tanawin ang isla. Ang mga nakaraang araw na ginugol nila doon ay surreal. Pati na ang tanawin, mula sa malinis na tubig hanggang sa puting buhangin na dalampasigan. Parang talagang paraiso iyon. Habang paliit ng paliit ang resort na tinuluyan nila ay nahagip niya ng isang pigura ng lalaki sa malayo. Ito ang nakabangga niya kanina.

At walang Selene ang palaging iistorbo sa kanila? “Really? Totoo? Tayong dalawa lang? Baka hanapin ka na naman ng asawa mo.” Sumimangot si Kate nang maalala niya ang huling pagkikita nila ni Niu. Selene was shouting at him on the phone, demanding him to go home right away. What a bitch! “No Selene will disturb us. I promise.”

“Sa kaliwa, Teresa!” Sigaw ng mga tao. “Hindi, atras pa!” Sigaw naman ng isa. They were competing for the hampas palayok. Kabi-kabilaang tawanan at hiyawan ang maririnig sa kalsada, halos hindi ko na marinig ang sarili kong boses. Today marks the fiesta of Borongan, in honour of Nuesta Señora dela Natividad.

Sa pinakagitna ng opisina ko nakalagay ang walong metrong chandelier na gawa sa Czech crystals. Pero sa rangya ng lugar kung nasaan ako ngayon, sa loob ng dalawang linggo, isang babae lang ang laman ng utak ko. Ang mas nakakapagod, ay parang sirang plaka itong nagpapaulit-ulit naglalaro sa utak ko. Isang babaeng nakilala ko sa resort na pagmamay-ari ko. Ang Valtieri Equestrian & Leisure Estate.

napahilot ako sa sintido. "How come..paano na tayo nito?" halos magmumura na ako sa prustrasyong nararamdaman. "One hour before the play pres, but Meira is not yet here. She texted me that she is not coming. May emergency daw sa bahay nila." napahinga ako ng malalim. Hindi pwedeng hindi kami makapagperform, nakasasalalay dito ang pangalan ng school. "Fine.. I will do her part." nanlaki ang mga mata ng secretary ng play.

Agad kong niyapos ang aking dalawang braso sa kaniyang leeg at doon kumuha ng lakas. Arc look down on me. Agad ko rin sinalubong ang mga titig n'ya. "Why have I been so blind to your charms?" Umangat ang isang kamay n'ya at hinaplos ang aking pisngi. I shut my eyes firmly. Tila ninanamnam ang marahan niyang paghaplos sa aking pisngi at ang mainit na hininga n'ya na tumatama sa akin. "God, you're so beautiful, Veron," he whispered huskily.

Mamamatay-lamig at nagpabubuhay ng kanyang nararamdaman. Ang kanyang katawan ay nagmistulang nasa tapat ng limelight nang pumwesto siya sa isang mataas na poste na may ilaw sa gilid ng daan. Pati ang itim na pigura dulot ng kanyang anino ay kanyang kinakatakutan.

tanong nito bago ngumiti at nagsimulang galawin ang strings ng gitara na hawak nito. I’m gonna pick up the pieces and build a Lego house… If things go wrong we can knock it down. My three words have two meanings but there's one thing on my mind… It’s all for you… Nagtaasan naman ang balahibo ni Zyline sa ginawa ni Hunter. Damn! Hindi lang pala gwapo si Hunter. Maganda rin ang boses. Bakit ba ang blessed naman ata sobra ng mga Dela Cruz? And it’s dark in a cold December, but I've got you to keep me warm. If you’re broken I will mend you and keep you sheltered from the storm that's raging on, now…

Dala marahil ng sobrang panghihina kaya kung anu-ano na lang ang nakikita ko. Bubuhatin na sana nila ako nang mula sa kung saan ay may bigla na lamang sumulpot na lalaking nakasuot ng purong itim na damit. Nakatalikod siya sa direksyon ko kaya hindi ko magawang maaninag ang kaniyang mukha. “No one messes with my queen, and if someone dares, they’ll eventually die.” Ang lamig ng boses niya na tila nagmula pa sa kailaliman ng lupa.

I just made it worse. Tatakbuhan ko na sana siya nang mabilis nitong nahablot ang aking kamay at hinila palapit sa kaniya. Gamit naman ang isa pa nitong kamay ay idinampi niya iyon sa aking pisngi. "No sea timido, Meeri." F*ck! Those Spanish words! "I'm back!"