Novel & Cerita The Very Hungry Caterpillar Story

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."

" Tumango si Snow saka ipinikit ang mga mata. Siya naman ay tumabing humiga sa bata saka masuyong hinaplos ang buhok nito habang mahina ang boses na kinakantahan. “Mommy,” “Yes? Baby?” “Can you sing a song?” “What song? H-hindi kasi ako marunong kumanta babh eh.” “Anything.” “Okay, I'll try.” ... caterpillar in the tree, How you wonder who you'll be, Can't go far but you can always dream. Wish you may and wish you might, Don't you worry hold on tight, Butterfly, fly away...'

Brew coffee for myself, even if it tastes like dirt. Then I’d carry Lecille into Kalix’s room. We’d sit by his side. Magbabasa ako ng children’s books. “‘The Very Hungry Caterpillar’ tayo today, love,” bungad ko, hawak ang libro sa isang kamay, hawak ang kamay ni Kalix sa kabila.

At sa panghihilakbot lalo niya ay masa daliri na niya iyon nakakapit. "Daddddy!" Tili niya saka nagtatalon. Hindi niya alam kung saan tatakbo. Hindi naman niya magawang hugutin ang baril. Diyos ko. Alam niyang caterpillar ang nakakabit sa kanya at hindi niya kayang saktan, pero anumang uri ng uod o bulati ay takot siya. "Mommy! Daddy! Daddy! Uncle! Fabioooo! Diyos ko poooo!" Maluha luha na tili niya at walang humpay na pinapagpag ang kamay pero ayaw siyang hiwalayan ng caterpillar.

Nang magkaroon siya ng lakas ng loob na magpasa sa isang foreign company, nasuwertehan niya na nagustuhan ng mga ito ang kuwentong ‘Lady Rabbit. Tungkol iyon sa isang pabula na umiikot sa kuwento ng isang babaeng kuneho. Bunso ito sa kanilang magkakapatid at nag-iisa itong babae. Dahil doon, palagi itong naiiwan sa bahay. Mag-isang gumagawa ng mga gawaing-bahay habang hinihintay ang mga kapatid nito na oumabas para humanap ng pagkain. Isang araw, may nakita itong sugatan na paruparo malapit sa kanilang hardin. Tinulungan nito iyon at ipinasok muna sa kanilang bahay upang makapagpahinga. Doon nalaman ng bidang kuneho na biktima pala ang paruparo ng mga pasaway na bata na sumisira sa malaking

“Tito, ang ganda po ng kanta n’yo. Huwag n’yo na lang po ulitin next time.” Napatahimik si Argus. “…” “Tito, basahan n’yo na lang po ako ng kwento.” Inabot ni Elara ang storybook sa kanya. Kinuha ni Argus iyon at binuklat. Ang laman ay mga kwento ng mga kuneho at ardilya—mga pambatang kwento, gaya ng mga nursery rhyme na gusto ni Elara. Pero kinuha pa rin niya ito. “Sige, pumikit ka na.”