The Wretched Novels & Stories

⚠️ Trigger Warning (SPG) This story explores matúre themes and may include potentially distréssing situations. Please take care of yourself and continue only if you feel comfortable. Kadecy's point of view "Fvck, Albie! You're so good!" I can't really stomach this situation.

"Hey woman, you insult me too much. Why don't you thank me for all the hardship that I’ve done?" "You know what you wouldn't understand. You never had to struggle for anything in your life. Everything you wanted was laid out for you. Pati simpleng bagay hindi mo alam hindi porket marami kang pera puro pag-uutos na lang ang alam mo? Well hindi na ako magtataka kung hindi ka makaka-survive sa panahon ng krisis!" galit na sabi niya pagkatapos niyon nilayasan na niya ito at bumalik sa kanyang silid. Mukhang magkakalagnat na naman yata siya sa ginawa nito! Nakakainis na siya! Sinira nito lahat ng mga halaman nila!

⚠️ Trigger Warning: This chapter contains themes of grief, emotional trauma, and implied violence. Reader discretion is advised. THIRD PERSON: "Ang kapal ng mukha mo!!!" galit na sigaw ni Ericka habang nakatitig sa screen kung saan kitang-kita niya si Maricar—nakangiti, pinapalakpakan, kinikilala ng lahat bilang bagong CEO ng Valdez Corporation. Sa bawat flash ng camera at bawat palakpak ng mga bisita, tila ba unti-unting dinudurog ang kanyang dignidad.

I wish I will faint here too and fell down on the cliff. How fun could it be? That would end everything... Wala ng ako na naging rason ng lahat ng ito. Wala ng ako na dahilan ng sakit at panghihinayang na nararamdaman nila. Wala ng ako na dahilan pagkasira ng pagkakaibigan nila.. They used to be solid... Naupo ako sa dulo ng bangin at napatitig sa baba... What if I really fell down here? Would it end everything?

Napahawak sya sa kanyang ulo at napa pikit nang mariin nang sunod sunod na mag flash ang kanyang mga memoryang nawala. Nakita nya ang kanyang paghihirap sa loob ng mansion, kung paano sya pinahirapan. Kung paano sya sinaktan ni Nico at kung paano sya nakunan. Lahat ng 'yon, lahat ng mga masasakit ay kanyang naalala. Masakit. Sobrang sakit. Mag isa sya, gusto nya ng kayakap. Nanghihina sya, gusto nya ng susuporta sa kanya.

Isang pruweba ang masakit kong gitnang-hita at malinaw na malinaw sa isip ko ang eksenang 'yon. Nanlumo ako bigla at nandiri sa sarili. Ako ang lumapit sa kaniya at parang nagmakaawa pa na may mangyari sa amin. Pero p-paano ko nagawa 'yon? Hindi. Hindi ako ang babaeng 'yon.Hindi ko iyon magagawa. Napaiyak ako at nawalan ng gana sa sarili ko. Ngayon ay ang dumi ko na. Katulad na rin ako ng iba. Wala na akong dignidad. Sinira ko ang lahat.