Let's Twist Again Novels & Stories

Butil-butil ng pawis ang naglabasan sa noo ng labing-isang taong gulang na si Sophie habang pinagmamasdan ang grupo ng mga kalalakihang kumakanta sa waiting shed sa hindi kalayuan. Sa lahat ng dare na ipinagawa sa kanya sa larong truth or consequence, 'yon na yata ang pinakamahirap. Ang misyon niya, sabihin sa ubod ng suplado at hari ng kahambugan na si Rob na crush niya ito. At may props pang bulaklak!

Bumalik ako sa upuan ko at nanood. "Good evening ladies and gentlemen. I would like to thank all of you for coming tonight!" Wika niya, habang ang mga tao naman ay nagpapalakpakan. "Ngayon bago tayo magsimula sa pinakahihintay natin ay magkakaroon muna tayo ng twist." Napakunot ang noo ko sa sinabi niya. Ang akala ko ba ay hindi magbabago kung ano ang nakalagay sa script.

Tumatak sa isipan ng lahat ang kaniyang mga huling salita. We can't spell Freedom in our district because you have taken it out of our dictionary, out of our rights, out of our powerless district and if we spill our world, there is no light nor electricity. You can not see the torment and misery that you have caused us. We are waiting for a transition, that is why District G is here to join Maharlika Spelling Twistbee. We are ready to crack those words. Let me turn your white rose into ashes. Let me spell and define the word Revenge for you.

Inimbitahan kasi ang mga ito. "Ang ganda natin, ah. Lakas maka-twist ng damit, wala ka namang dibdib, eh," puri na may insulto ni Sarah at tiningnan pa siya mula ulo hanggang paa. Napangiti naman siya. Wala naman siyang balak na mag-ayos, nagulat na lang siya ng biglang may dumating na damit. At napag-alaman niya na ang mommy niya ang bumili. Alam kasi ng mga magulang ang surprise party dahil imbitado rin ang mga ito. Pero hindi niya inaakalang sobrang handa ang mommy niya at may nirentahan pang mag-aayos sa kanila. She was wearing a color gold twist v-neck thigh high slit long sleeve gown. Kahit wala siyang dibdib ay confident siyang binigyan niya ng justice ang damit.

sa isip ko natawa naman ako "Bakit natawa ka diyan ha?" pinagtaka niya naman "Wala" wika ko at sabay binuksan ko na lang ang audio system para magpatutog, perfect timing naman dahil yong favorate song ko pa ang naka play 'I Lost Myself In Loving You' by 'Jamie Miller' kaya sumabay din ako sa pag kanta. They say Time is always meant to heal the fall Tell me Why it doesn't seem to help at all

"Anong ibinibugaw? Hindi pambubugaw yun, ha. Ang kailangan lang naman niyang gawin ay sumama kay Mr. Torres, makikipakuwentuhan lang naman siya, e; kung painumin siya, edi uminom siya. Ganun lang naman ang gagawin—" "Ganun lang?" sabat ni Anthony; makikita ang galit sa mukha nito. "Para namang hindi n'yo alam kung ano ang kalakaran sa bar na pinagtatrabahuhan n'yo. Huwag n'yong sabihin na hindi n'yo alam kung saan dinadala ng mga kustomer doon ang mga babaeng itine-table nila. Tapos, gusto n'yong.... hindi ba kayo nag-iisip, ha, Nay? Anak n'yo rin si ate, pero bakit parang kayo pa ata ang gustong sumira sa buhay niya?"

Kinuha naman ni King Arthur ang mikropono upang ianunsyo ang panibagong twist ng second level ng Blood Determination. “ Initiates… the twist earlier is no longer valid,” panimula ni King Arthur. Makikita naman ang pagtataka ng mga initiates. Nahinto ang iba’t-ibang reaksyon nang marinig ang mga putok ng baril na malapit sa kanilang mga paanan. Napaatras ang mga nasa unahan kaya’t nawalan ng balanse ang mga nasa likuran. “Get up! No more reactions from now on. Just focus on the goal. Blood is on the floor and everywhere…”

sigaw ko at tumawa lang siya nang malakas. "Malay ko–" huminto siya at naghabol ng hininga "Bang takot ka pala sa multo." Tawa pa rin siya nang tawa at palakas din iyon nang palakas. Sa sobrang inis ko ay pinutol ko ang tawag at pinower off ang cellphone ko. Tama bang pagtawanan ako? paano kung meron nga akong nakita? mag isa pa naman ako dito.

“Eh paano naman kase hinabol ako ng mga camera bakla! Ang tagal mo kase.” “Sorry na.” “Lets go na? Hooo!” “Huy mars peram ako ng panty at bra mo ha!” banggit ni Ian habang nakangiti ito. “Okay, no problem bakla! I got you!” sagot ni Roxan habang nilalagay ang mga biniling damit sa likod ng kotse. Nag-apir ang dalwa sabay mas lalong nilaksan ni Ian ang volume ng music sa loob ng sasakyan niya. Hilig talaga nila ang mag-sound trip sa loob ng kotse ni Ian at sabay silang kakanta ng malakas. Pumiyok man ang isa’t isa, wala silang pakealam.

Nagising ako sa ingay ng dalawang batang nagbabangayan. “Good morning, mama” “Good morning, ma! May pasok pa po kami, kaya gising na po” Napangiti ako sa nakita ko, ang dalawa kong munting anghel agad ang sumalubong sa umaga ko. They are both my daughters, kambal silang dalawa pero hindi sila magkamukha, fraternal twins kung tatawagin. Estella and Esther Rodriguez ang mga pangalan nila, si Estella ay kamukha ko, ang hugis ng mukha at mga features niya si Esther naman ay singkit at maputi, the opposite of me and Estella, sa tingin ko ay nagmana siya sa ama nila.