There Is No Game Novels & Stories

The game already started, it says that once we landed our foot in the location the game has already started. I roamed my eyes around and a lot of rusty cars are being parked around, the old buildings are full of grass and plants. It's like a ghost town. I can only hear the swinging air, seemed like there's no other person here except for us. But of course, we know a lot of contestants are just hiding behind somewhere. "Dapat ba tayong magtago?" Tanong nito sa akin. "No need," I said and he just shrugged. "What's your plan?" I asked him and he blinked.

Napalunok naman ito ng laway at biglang natahimik na kinatiyawan ng mga kaibigan nila. "Pussy." dagdag pa ni Nexun. "Shut up Herrera," si Nicollai. "Sinong Herrera?Klarohin mo."sikmat ni Xenon.Napailing na lang ang iba na nanunuod sa bangayan nila. "Ok people lets start the game.First game ang manalo siyang hindi mag aambag sa bill natin mamaya.Ok ba yan ?" tanong ni Red. "Deal." panabay na sagot ng lahat.

May ilan na naglalaro ng beach games kahit gabi na. May mga nakaupo sa paligid ng bonfire. May nagkukuwentuhan. May nagtatawanan. For once, walang nag-uusap tungkol sa grades. Walang professor. Walang deadlines. Walang competition. Just students enjoying the night. "Annika!" Napalingon ako nang tawagin ako ng kaibigan ko. "Come on!" "Where?" "Dance!" Umiling ako. "No." "Come on!"

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

Baka matalo pa ako sa kakaisip ng kung anu-ano. Pinindot ko na ang enter key, hudyat ng pagsisimula ng game. Kaso nga lang, pagkapindot ko sa enter ay biglang namatay ang lahat ng ilaw kasabay rin ng pagshutdown ng lahat ng units pati ang server. Dinig ko ang pagbubulong-bulongan ng mga players. Brown out ba? "Kelan pa ba nagkaroon ng routational brown out tuwing screening?" Reklamo ko.

mabilis niyang sabi, halatang gusto na niyang kunin ang report. Ngunit hindi siya pinansin ni Lucas. “Ayos lang,” sagot niya, kalmado. Hindi niya ibinalik ang papel. “Hindi pa naman released ang game. Nasa early stage pa lang.” Napahinto si Isla. Wala siyang nagawa kundi tumabi. Medyo awkward. Parang biglang hindi niya alam kung saan ilalagay ang sarili niya, kung uupo ba o tatayo, kung magsasalita ba o mananatiling tahimik.

"Uhmm. May nakita ka bang pumasok uli sa room namin?" Umiling si Vince. "Hindi ko napansin eh,why?" I smiled and shook my head. "Anyway,are you guys ready for the game?" Napakamot sya ng ulo sabay tingin sa loob ng room. Napakunot noo agad ako. May problema siguro. "Si John Gervie. He can't make it."

Parang pinagpraktisan lang sila ng isang team eh. Iyong ibang tao sa gymnasium sobrang sigaw na ng sigaw pero ako wala paring paki pati nadin iyong mga kaibigan ko. Wala din naman kaming kakilala sa kanila eh. Natapos na iyong unang game. Iyong pangalawa batch naman ang sumunod pero wala padin kaming kakilala kaya halos matulog na kami sa sobrang pagkabagot. Hindi ko namalayang naubos ko na pala iyong drinks ko.

“Okay. Magpahinga ka rin.” Doon tuluyang nagtapos ang gulong iyon. Pagpasok ni Kerstyn sa silid-tulugan, agad niyang napansin na wala ni katiting na bakas ng eksenang inaasahan niya, walang umiiyak na lalaki, walang dramatikong pagsisisi. Sa halip, kalahati pa lang ang tapos na game sa computer, nakakalat ang e-sports headphones sa mesa, kasama ang ilang supot ng meryenda.

Isang maling galaw, and I could very well be too close to her to get away. "Alam ko na, maglaro tayo!" "Melai ayan ka na naman eh." Jeremiah complained. "Ay gusto ko yan! Sige, sige. Okay lang naman Sari di ba?" I looked at her as she nodded to her friends. "Ayan payag na siya." pumapalakpak pa si Tracy habang muling naupo sa tabi ni Melai. "Okay, Game." Jeremiah finally submitted. "What's the game called?" "It's the timeless tale of the game called-- Never Have I Ever."