Pre-gaming Novels & Stories

Nagtatawanan naman ang mga ito. "Padaanin niyo ako. Wala akong atraso sa inyo," blangko ang mukha na saad ko sa mga ito. Lalo pa silang apat nagtatawanan. I really hate this game. Mainipin talaga ako. Parang sa movie lang na, ang tagal bago sumugod ang kalaban sa bida.

Expect the good news tomorrow. Pagkasend ng message ay muli siyang tumayo at inayos ang mga gagamitin sa misyon. Magandang gawin ang misyon ngayon lalo pa't may magaganap na UnderGround fight ngayong gabi. Siguradong hindi mawawala ang kanyang subject sa lugar na ‘yon, sapagkat isa ito sa mahilig pumusta sa mga Killing battle. Sinigurado muna niyang naka-activate ang security system ng bahay bago umalis. ...

August 1 na bukas at bukas na magsisimula ang Sports Game Entry kung saan gaganapin ito sa Tagaytay. Marami ang nangyari sa mga nagdaang araw at linggo. Mas naging strikto kami pagdating sa pagtetraining. Mas naging matatag ang pagkakaibigan namin, pwera na lang kay Bharra na nananatiling malamig at masama ang pakikitungo sa akin.

Tapos opponent with the same rank. Naisip kong open mic nalang para kahit paano may communication kahit hindi ko kilala yung makakarandom ko. Nang magsimula na yung game, isa sa team ko nag-open mic at sinabing, "dun sa nuclear plant." Dahil hindi sya yung number 1 kaya naghintay din sya. Nang makababa dun may mga kasabay kaming kalaban pero mabilis lang naman kaming nagloot para naman hindi kami lugi.

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

Sumisim ito sa iniinom niyang Jack Daniels at walang pakialam sa pait nito sa kaniyang lalamunan. "Laro tayong lahat, pare." Sabi ng kaniyang kaibigan na si Radion. Sumang-ayon ang lahat. Nagkumpol sila pabilog sa may lamesa. "Anong laro? Hoy Radion, kapag 'yan kalokohan na naman mapapatay na talaga kitang hayop ka!" Pabirong usal ni Kael, matalino rin ang unggoy na ito, e.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

Unti-unting namatay ang mga ilaw. Nawala ang tunog ng keyboards. Nawala ang tawanan. Hanggang sa tuluyan nang nilamon ng katahimikan ang buong studio. At sa gitna ng katahimikang iyon ay mag-isa siyang nakaupo sa opisina niya. Tahimik niyang pinagmamasdan ang monitor sa harapan. Nandoon ang loading screen ng laro. Ang larong minsan niyang pinangarap na maging simula ng future nilang dalawa ni Gabriel.

Simula nabuo ko ang masayang pamilya na mayroon ako ngayon, araw-araw may pag-asa. I already end my game. Binaon ko sa nakaraan ang dating masamang gawain ko. Ang tanging magandang ala-ala lang ang iniwan ko. At ang masayang pamilya ko lamang. NEXT: SEASON 2 TGM (Tucker Geller and Snow Season 2 HERE IN TGM) *END*

The First Move Tahimik ang buong lobby. Ngunit hindi iyon ordinaryong katahimikan. Ito iyong uri ng katahimikan na nararamdaman bago sumabog ang isang bomba. Nakatayo si Christian habang nakatitig sa maliit na papel na nasa loob ng itim na kahon. WELCOME TO THE GAME. YOUR FATHER LOST. LET’S SEE IF YOU DO BETTER.