Thorn Bush Novels & Stories

Pagpasok pa lamang ng sasakyan sa napakalawak na gate ng Thorne Mansion, hindi ko na napigilang mapangiti. Unti-unting bumukas ang dalawang higanteng wrought-iron gates na may nakaukit na gintong insignia ng pamilya Thorne. Ang mahabang driveway ay napapalibutan ng matatayog na palm trees at mga imported na cherry blossom na sinadyang itanim ni Alaric dahil minsan kong nabanggit na gusto kong makakita ng mga ito.

Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya. “Ouch…” Bigla niyang nabitiwan ang rose na kaagad namang pinulot ni Jacob. “Are you hurt?” Inabot nito ang kamay niya. May kaunting dugo sa daliri niya dahil sa pagkakatusok. “Oh, I’m so sorry, Adelyn. I should’ve removed the thorns,” dispensan naman ni Don Juan. “It’s okay. Kasalanan ko rin naman dahil hindi ako nag-ingat,” tugon niya. “It’s just a prick. Malayo naman po ito sa bituka.”

Tumukod si Thorn sa gilid ng kama at yumuko, ang boses ay mababa at delikado. “I want it now, Raia.”

Kumuha ako ng vase at winasak sa sahig kaya ito lumikha ng ingay na nagpabalik sa kanila sa ulirat. "Who are you!?" Tarantang sigaw ng babaeng kalantari n'ya ngunit galit na galit ko lang silang tiningnan. "R-rose---" Kumuha ulit ako ng isang vase at binasag sa harap nila. Napasigaw ulit ang babae sa takot pero mas matakot s'ya kung sa ulo n'ya ibabasag ko ang vase. "Why are you acting like this!?" Tumayo si Thorn at lumapit sa akin, lumayo ako sa kanya at kinuha ang isa pang vase at nagbabantang itatapon sa kanya kaya napahinto ito.

At sa isang iglap, parang tumigil ang paligid. Si Arcturus Thorne — nakasuot ng dark blue coat, may hawak na maliit na paper bag, at may ngiting may halong kaba at pag-aalangan. “Good afternoon,” mahinang bati ni Arc, pero ramdam ni Cress ang bigat ng bawat salita. Halos hindi siya makagalaw. Ilang sandali siyang napatingin lang, tila sinasala kung totoo ba ang nakikita niya.