Thorny Plants Novels & Stories

Pagpasok pa lamang ng sasakyan sa napakalawak na gate ng Thorne Mansion, hindi ko na napigilang mapangiti. Unti-unting bumukas ang dalawang higanteng wrought-iron gates na may nakaukit na gintong insignia ng pamilya Thorne. Ang mahabang driveway ay napapalibutan ng matatayog na palm trees at mga imported na cherry blossom na sinadyang itanim ni Alaric dahil minsan kong nabanggit na gusto kong makakita ng mga ito.

Hindi siya pumayag sa hiling ng binata. Ang isang dahilan ay nahihirapan siyang tanggapin ito, pero ang pangunahing dahilan ay ang napakalaking pagkakaiba ng kanilang laki. Si Thorn ay matangkad. He has long arms and legs and wears size 47 shoes. With such a large physique, he is also very large in every aspect. Habang siya naman ay pandak talaga sa tabi nito at may maliit ng body frame. She’s wearing a size 35 shoes. Kahit gustuhin man niyang tanggapin ito, hindi niya kaya dahil sadyang hindi niya ito mato-tolerate.

Tumango ako na hindi inaalis ang tingin sa screen. "Just how you like plants and flowers." "l did not say anything about my love for the plants and flowers." "You love lilies and exotic indoor plants, not unless ang mga halaman sa paligid, sabagay, hindi naman mailalagay ang mga iyon kung walang pahintulot mo. You even have a Hindu Rope plant in your pantry, Bromeliads, too. Rare tropical plants with special handling technique. I can tell, you love them."

bulong niya, halos wala namang makakarinig. Sandali siyang tumayo at naglakad sa gilid ng terrace. Tinitigan niya ang mga halaman sa paso—mga rosemary at lavender na amoy na amoy ang natural na bango. Pinagdaupang-palad niya ang isa, at ang samyo nito’y lalo pang nagpaluwag ng kanyang dibdib. “Maybe I just need more of this,” sabi niya sa sarili, halos bulong. Hindi mga camera, hindi spotlight, kundi mga simpleng amoy at hangin.

creatures resembling thorny shrubs, capable of launching their spines like arrows. “Get ready!” Tiera shouted. “The Thorn Stalkers are dangerous from a distance. Iron Fang, take the front! Karma, Mirai, guard the flanks!” Iron Fang charged, her claws slicing through the flying spines. Her speed was breathtaking, her movements those of a predatory wolf unfazed by danger. “Karma, to the left!” she called, and I followed, smashing a Thorn Stalker with my shield and stabbing its core with my sword. “You’re incredible, Iron Fang!” I said, unable to resist praising her again. “With you around, we’re unstoppable!”