Novel & Cerita Tikiman Sa Pamilya

At medyo masama lang ang ugali. “Hmm, nasaan ka ngayon?” “Sa bahay. Walang pasok. Saan ako pupunta?” Maligayang iginala ni Tiana ang camera ng cellphone ng ina upang kunan na ang paligid. “Pumunta dito ang Lolo at Lola ko, gumagawa kami ng kakanin. Gusto mo bang tikman—” Seeing that Tiana’s family seemed to be really at home, Jaxon felt a little relieved.

Tahimik siyang napangiti habang pinapanood ang dalawang pamilyang halos magpatayan dahil sa kani-kanilang interes. Kilala niya ang mga ito nang higit kanino man. Mapagkunwari. Sakim. Walang pakialam sa iba basta sarili nilang pangalan ang malinis. Kung siya ang nadatnang nakahiga sa kama kanina, walang dudang pagtutulungan siya ng dalawang pamilyang ito para wasakin. Pero ngayong sariling dugo nila ang nasangkot, bigla silang nagkakanya-kanya.

“That’s… that’s just my way of saying thank you. For caring. For doing this.” Tahimik si Thorin. Kita ang kaunting pagkailang sa mukha niya dahil hindi siya sanay sa ganitong closeness. Pero makalipas ang ilang segundo, bahagya itong ngumiti, bahagyang-bahagya lang sabay sabing, “Pamilya mo sila,” sabi niya. “So they’re family to me too. Besides, I love kids, and I love Chase.”

Tahimik na makasalanan. “Hmm,” narinig kong sagot ni Mama. “Ang gulo sa bahay. Hindi ko na alam kung anong gagawin kay Maica. Pinipilit kong ayusin ang lahat, pero tinutulak niya akong palayo. Ngayon naman, puro tahimik ang pamilya ko. Parang may tinatago.”

Tinaliman niya ito ng titig ngunit nagulat siyang agad na dumikit ang mga labi nito sa mga labi niya. Narinig niya ang singhapan ng mga anak nila kasunod ay hagikhik. "Ay love nga nila! Yes! Happy family talaga tayo!" tuwang-tuwang sigaw ni Liam. Pasimple niyang tinulak si Lucho at ngumiti sa mga anak niyang hanggang tenga ang ngiti. "Matulog kayo ng maaga para bukas may energy kayo," liko na lang niya sa usapan.

Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin, may hawak na champagne glass, nakangiti pero punong-puno ng pang-uuyam. “Mas magiging madali sana para sa ating lahat kung matuto kang makisama. Especially now that Liam is officially part of the family,” dagdag pa niya, may diin sa salitang family na para bang sinasadyang idiin ang katotohanan. “Hindi ko pamilya ang lalaking ‘yon,” mariin kong sagot. “At kahit kailan, hindi mo rin ako mapipilit makipagplastikan sa isang tao na hindi ko ni minsan iginalang.”

dagdag ni Blue. Sa kabila ng tawanan at biro, ramdam ang pagmamahal at suporta ng bawat isa sa aming pamilya. Ang pagbabalik sa aming tahanan ay magiging mas espesyal, dahil hindi lang tatlong bagong miyembro ang kasama namin, kundi ang buong pamilya na handang magsama-sama sa bagong yugto ng aming buhay. Hanggang naghanda kami upang makauwi na sa mansyon dito sa Stage.

Noon, madalang lang siyang sumasama sa mga ganitong pagtitipon. Kahit wala nang pakialam si Jazz sa kanya, hindi maikakaila na kahanga-hanga ang katayuan ni Damon bilang miyembro ng pamilya. Kapag nagustuhan ka niya, diretso na ang pasok mo sa isa sa pinakamayayamang pamilya sa bayan. Sino ba naman ang hindi matutukso? Maya-maya, may isa nang nagpanggap na lasing at pasuray-suray na lumapit kay Damon habang nagsasalita sa malambing na tono.

Tahimik, malamig ang hangin at doon ko napagtanto mas lumalaki ang gulo, mas nagiging personal, at hindi na ito tungkol lang sa hospital. Tungkol na ito sa’min, sa pamilya ko, sa anak ko. Biglang may yumakap sa likod ko, napalingon ako agad. “Hindi mo na kailangang dalhin lahat mag-isa,” mahina niyang sabi. Tahimik ako. Pero hindi ako umalis. Sa unang pagkakataon, hinayaan ko siyang manatili.

o ang malamig niyang titig na tila nagtataboy ng lahat ng pag-asa. Sa gitna ng lahat ng ito, si Mommy Tiffany at Daddy Lincon ang naging sandigan ko. Sa kabila ng mga kasalanan ni Mommy Jillian sa kanila, hindi nila piniling isisi sa akin ang galit. Sa halip, binigyan nila ako ng pagmamahal na higit pa sa inaasahan ko. Sa kanila ko naramdaman ang tunay na kahulugan ng pamilya.