Tikiman Sa Pamilya Novels & Stories

Kumbaga, ito na din ang bonding ng buong pamilya kaya naman dapat talaga umattend kami palagi. Mas lalo ko pang nakilala ng iba pang miyembro ng familya Villarama. Lahat naman sila ay mababait at kasundo ko. Sa tuwing family day, palaging pinag-aagawan ng mga Tito’s ang Tito’s ang kambal kaya naman bilang Ina sobrang saya ko.

Tahimik, malamig ang hangin at doon ko napagtanto mas lumalaki ang gulo, mas nagiging personal, at hindi na ito tungkol lang sa hospital. Tungkol na ito sa’min, sa pamilya ko, sa anak ko. Biglang may yumakap sa likod ko, napalingon ako agad. “Hindi mo na kailangang dalhin lahat mag-isa,” mahina niyang sabi. Tahimik ako. Pero hindi ako umalis. Sa unang pagkakataon, hinayaan ko siyang manatili.

Sa simpleng galaw lang nito at indayog ng buhok at balakang para na akong nasa alapaap napaka ganda ang aking nag iisang prinsesa. Nang marating nito ang ibaba ay nakahinang pa rin ang aming mga mata halos wala akong mamalayan sa kaganapan until Dad fake a cough doon nabaling ang atensyon namin ni Misha. “ Kanina ko pa kayo tinatawag para pumunta nasa kumidor nauna na ang mga Tito at Tita n’yo roon. Paalaa lang mga anak wala sana sana tayong maging problema kung ano man 'yan na pinagdadaanan n'yo o pagdadaanan pa always remember PAMILYA TAYO. ” Pinag-diinan pa talaga ang pamilya . Yes pamilya tayo aanakan ko pa itong babaeng ito. I’ll make her mine kahit banggain ko pa ang lahat.

ngumiti naman sila ni Tita at tumango. Silang tatlo ang unang tumanggap sa akin sa pamilya nila. Hindi pa ako kilala ng iba pero alam nilang kasado na si Adrien, inaantay ko lang din si Adrien na ipakilala ako. Sobrang bait din nila at pinaramdam nila na welcome ako sa pamilya kahit na hindi pa ako kilala ng buong angkan. They always made me feel that they're there when I need them.

Tahimik siyang napangiti habang pinapanood ang dalawang pamilyang halos magpatayan dahil sa kani-kanilang interes. Kilala niya ang mga ito nang higit kanino man. Mapagkunwari. Sakim. Walang pakialam sa iba basta sarili nilang pangalan ang malinis. Kung siya ang nadatnang nakahiga sa kama kanina, walang dudang pagtutulungan siya ng dalawang pamilyang ito para wasakin. Pero ngayong sariling dugo nila ang nasangkot, bigla silang nagkakanya-kanya.

Tahimik na makasalanan. “Hmm,” narinig kong sagot ni Mama. “Ang gulo sa bahay. Hindi ko na alam kung anong gagawin kay Maica. Pinipilit kong ayusin ang lahat, pero tinutulak niya akong palayo. Ngayon naman, puro tahimik ang pamilya ko. Parang may tinatago.”

Tinaliman niya ito ng titig ngunit nagulat siyang agad na dumikit ang mga labi nito sa mga labi niya. Narinig niya ang singhapan ng mga anak nila kasunod ay hagikhik. "Ay love nga nila! Yes! Happy family talaga tayo!" tuwang-tuwang sigaw ni Liam. Pasimple niyang tinulak si Lucho at ngumiti sa mga anak niyang hanggang tenga ang ngiti. "Matulog kayo ng maaga para bukas may energy kayo," liko na lang niya sa usapan.

Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin, may hawak na champagne glass, nakangiti pero punong-puno ng pang-uuyam. “Mas magiging madali sana para sa ating lahat kung matuto kang makisama. Especially now that Liam is officially part of the family,” dagdag pa niya, may diin sa salitang family na para bang sinasadyang idiin ang katotohanan. “Hindi ko pamilya ang lalaking ‘yon,” mariin kong sagot. “At kahit kailan, hindi mo rin ako mapipilit makipagplastikan sa isang tao na hindi ko ni minsan iginalang.”

dagdag ni Blue. Sa kabila ng tawanan at biro, ramdam ang pagmamahal at suporta ng bawat isa sa aming pamilya. Ang pagbabalik sa aming tahanan ay magiging mas espesyal, dahil hindi lang tatlong bagong miyembro ang kasama namin, kundi ang buong pamilya na handang magsama-sama sa bagong yugto ng aming buhay. Hanggang naghanda kami upang makauwi na sa mansyon dito sa Stage.

o ang malamig niyang titig na tila nagtataboy ng lahat ng pag-asa. Sa gitna ng lahat ng ito, si Mommy Tiffany at Daddy Lincon ang naging sandigan ko. Sa kabila ng mga kasalanan ni Mommy Jillian sa kanila, hindi nila piniling isisi sa akin ang galit. Sa halip, binigyan nila ako ng pagmamahal na higit pa sa inaasahan ko. Sa kanila ko naramdaman ang tunay na kahulugan ng pamilya.