Time Is Precious Quotes の小説・ストーリー

We just have to be contented for what we have and accept the fact that there are things we can't really have. 'Lets just appreciate everything that we have before time forces us to appreciate what we had.' Something that once we had in life, something we owned and just gone in one snap. Minsan kasi sa sobrang busy nating kunin yung mga bagay na hindi na natin pwedeng makuha ay may mga bagay na tayong naiiwan at hindi na nabibigyan pa ng importansiya. "Reign Mcdemort, how are you?"

Pero sa huli, lumabas ang totoong pakay: Mas importante ang apo kaysa sa trabaho. Old Master Garcia: “Louis, mahalaga ang trabaho, pero huwag mong pabayaan si Little Treasure. Tapos na ang busy season mo — maglaan ka ng oras sa bata.” Old Madam Garcia: “Kung wala ka talagang oras, kumuha ka ng tutulong mag-alaga! Malaki na si Little Treasure — dapat isipin mo rin ang personal life mo!” Old Master Garcia: “Tama ang nanay mo!”

Tinutuklas nila ang isa’t isa sa pamamagitan ng mga simpleng hakbang—ng mga tanong na hindi kailanman kailangan ng sagot, at mga sagot na hindi kailanman nakapipigil sa kanilang pagnanasa na mas makilala ang isa’t isa. "Alam mo ba," sabi ni Ash, "sa bawat araw na kasama kita, lalo kong naiintindihan kung bakit hindi ko dapat sayangin ang oras ko sa mga bagay na wala talagang halaga." Maya, na nakatingin sa mga alon ng ilog, ay sumagot, "Sometimes, we really need to let go of what we thought was important to find the things that truly matter."

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

Pagpunta •• Sa pagkakataon naman na ito, ako naman ang naging abala ulit. OT sa trabaho tapos abala sa system namin. Doon ko na lang napagtanto na time is precious at time is gold. Daniel Elizabeth Valdez: Can we go for a street food date today? "Oh hala!" pagkabigla ko no'ng makita ko ang message ni daniel sa akin mga fifteen minutes ago.

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

“Eh ‘di ba sabi mo live life to the fullest? You only live once, make the most out of it! Araw-araw naman kitang liligawan kung sasagutin mo na ako ngayon.” Napailing na lang siya sa bilis ng panliligaw ni Bert kay Precious... kasing bilis ng pag-solve nito ng kaso na pinapagawa niya. “Hihihi…” ngumiti si Precious na parang kinikilig. Hindi siya nakialam sa dalawa. Kung si Bert ang magiging nobyo ni Precious ay wala naman siyang masabi dahil mabait naman si Bert.

hindi pa rin makapaniwalang saad ko habang nakatingin sa tatak noon. "It's nothing. We love you, the price is not important. Pinag-ipunan ko iyan ng matagal. Palagi ka kasing late, kaya binigyan kita ng relo para alam mo naman ang oras at saka para ipalala sa iyon na time is gold, huwag mong sayangin ang oras mo sa hindi ka naman gusto," wika ni Ate Raf.

"Minsan, natatanggal ang focus natin sa mga importanteng bagay dahil sa dami ng trabaho at responsibilidad. Pero mas lalo kong naiintindihan ang halaga ng pagiging present para sa pamilya." Ang kanilang pag-uusap ay natural at puno ng init. Habang pinagmamasdan nila ang mga larawan ng kanilang pamilya sa TV screen na nagsisilbing slideshow, ang bawat larawan ay nagdadala ng mga magagandang alaala. "Siguro," patuloy ni Evelyn, "kailangan nating mas maging intentional sa mga simpleng bagay, tulad ng family dinners, outings, at maging ang mga oras na tayo'y magkasama sa bahay."

“Damn, woman. I thought you’re going to ask me for more important details. What the fuck, I feel like my time got fucking wasted. Tanungin ba naman ako ng anong paborito kong kulay. What the fuck is that? Such a waste for my precious time.” Hinayaan nalang ni Taphney na magdrama sa buhay si Ashton habang naglalakad papalayo sa kanya. Precious time daw, ‘lol! Palibhasa ang alam lang yata nito sa buhay ay magpayaman. Kung gusto nito ay bayaran pa niya ang oras na nasayang kuno nito sa pagtatanong niya eh pero syempre joke lang ‘yon. Wala nga siyang pera pambayad sa utang dito eh. Bayaran pa kaya niya ang oras ng binata, ‘di na ‘oy!