Kung may isang bagay na labis akong kinahihiligan, iyon ay ang mga madilim na kwento na nag-iiwan sa akin ng kabiguan sa mga emosyon at nagiging mas baluktot sa ating pag-unawa sa buhay. Isa sa mga pinaka-maimpluwensyang madilim na pelikula ng dekada ay ang 'Parasite'. Mula sa simula, nakakabighani ang kwento na humahalo ng social commentary na nagbibigay-diin sa hidwaan sa pagitan ng mayayaman at mahihirap. Ang bawat eksena ay puno ng tensyon, kumikilos na parang isang mahigpit na tali na unti-unting lumuwag habang tinutuklas mo ang mga lihim ng pamilya Kim at ng mayamang pamilya Park. Hindi ko makakalimutan ang nakabibinging katahimikan sa mga pagkakataong iyon na naglalaman ng kasiyahan at kirot na magkasama.
Isa pang pelikula na hindi ko maiiwasan ay ang 'Hereditary'. Isa itong psychological horror na puno ng mga simbolismo at bawat sandali ay nagdadala ng misteryo. Ang makatuwirang pag-unawa sa pahiwatig tungkol sa trauma ng pamilya ay talagang nakakabigla. Ang pagbuo ng karakter, si Annie, ay tila isang paglalakbay sa madilim na sulok ng ating kaisipan. Matapos ang bawat eksena, pinapaisip tayo kung gaano kalalim ang maaaring masaktan at maging ang mga tao na talagang nagmamahal sa isa’t isa. Tila namumuhay tayo sa mga guniguni habang sinasaksihan ang rebelyon ng ating mga internal na demonyo.
Sa kabuuan, ang mga madilim na pelikulang ito ay hindi lamang nagsisilbing aliw; sila ay mga salamin na nagpapakita ng ating mga takot, pagdududa, at ang kumplikadong katangian ng tao. Napaka-mahusay ng kanilang paglikha, at talagang nagbigay ng bagong pananaw sa mundo ng pelikula ngayong dekada!