Trojan Horse Troy นิยาย & เรื่องราว

Hindi siya pwedeng magpakita na matapang at kampante siya dahil tiyak na magtataka ito. Alam naman niya na alam at naririnig ni Zandro ang lahat ng usapan nilang dalawa ni Troy— Yes, alam ni Zandro dahil mayro’n siyang maliit na chips device na maririnig ang usapan nilang dalawa. Nasa ilalim ito ng buhok sa likuran ng kanyang ulo. Natigilan siya ng maglabas ng syringe si Troy. Nanlaki ang mata niya ng ngumisi si Troy sa kanya ng nakakaloko.

Ilang segundo pagkatapos ng kanyang mga salita, bumalik si Troy na may pawis na tumutulo sa kanyang mukha at isang itim na bag sa kanyang kamay. Nang matanaw siya ni Maria, agad siyang nagtanong, "Troy, nasaan si Hilda?" Dumukot si Troy ng isang bote ng tubig sa mesa at inubos ito sa isang hininga. Pagkatapos, huminga siya ng malalim bago ikwento ang lahat ng nangyari. Sa sandaling marinig nila na ang bag ay naglalaman ng isang milyon na atraso, lahat sila ay nagsuot ng nagtatakang mga ekspresyon.

“Daddy!” Pero ang mas ikinatigil nila ay ang pagtakbo ni Troy sa lalaking kamuka ni Tanner. Sinalubong naman ito ng mahigpit na yakap ng lalaki at binuhat.

Maluwang ang mga mata ko sa hindi makapaniwala sa aking narinig. Anong klaseng surpresa ito? Bakit parang walang pakialam si Troy? Alam ba niya ito bago pa man?

utos ni Troy na may halong tanong ngunit tinawanan lang siya nito. "I'm feeling hot right now, kaya hayaan mo na 'ko," pilyang sagot ni Franzelle sabay tungga ng ang hawak niyang wine. Lumapit si Troy na naka-tapis lang at naupo sa ibabaw ng kama katabi nito sabay haplos niya ng mukha at buhok ng nobya. "Don't flirt with other men or I will kill you," sabi ni Troy na may pagbabanta sa boses sabay biglang hinigpitan ang pagkakahawak sa buhok nito na ikinabigla ni Franzelle.

"T-Troy...?" Salamat po sa mga nagbabasa!

Isinuot niya ang isang silicon mask sa dala niyang mannequin na talaga namang mag-aakala kang parang tao. Saka niya nailigtas ang bugbog saradong si Troy at may tama pang baril sa tiyan nito. At alistong malaya nilang nilisan ang lugar na iyon nang walang nakakapansin sa kanila. Kasalukuyang nagpapagaling ngayon ang binatang si Troy. Na akala ng lahat ay patay na.

"Sigurado ka bang wala kang iniwang mga hindi natapos nang ginawa mo iyon, Troy?" Si Troy ay nagulat ngunit tumawa habang pinapalo ang kanyang dibdib at bumulong sa tainga ni Kilian, "Huwag mag-alala, Ginoong Lionheart! Tanging ang pinaka-maaasahang lingkod ko—na siya ring pinakamatagal na naglingkod sa akin, dagdag ko lang—ang nakakaalam tungkol dito."

“Dahil hawak ko ang lahat na puwede kong gamitin laban sa ’yo. At hindi ako nagbibiro sa sinabi kong puwede kong patumbahin ang kahit sino sa pamilya mo.” Isang iglap lang. Isang iglap lang talaga. At bigla akong napuno ng takot na hindi ko pa naramdaman kahit kailan. “Troy is just our pawn, para makuha namin ang lahat,” dagdag niya. “At ikaw? Hindi ka kailanman kasali sa plano namin.” Kumirot ang puso ko. Pero hindi lang kirot— parang pinilas. Parang pinunit.

pasya ni Isa dahil hindi niya pa alam kung kailan siya makakapunta Siguro kasi, nandoon ang takot pero kailangan niyang paglabanan iyon dahil gusto niyang malaman ang totoo at kung ano ang nakaraan niya. Magbuhat kasi nung may mga makita siyang imahe sa isip niya ay palagi na itong nangyayari kasabay ng pananakit ng ulo niya pero hindi naman sapat ang nakikita niya para maalala niya ang lahat. “Good! Hihintayin kita! Para maliwanagan mo na ang lahat!” sabi pa ni Troy bago siya magpaalam Napahinga siya ng malalim at nagdasal na sana, tama ang naging desisyon niya! Sana nga, kapag sinabi na ni Troy sa kanya ang lahat ay magbalik na ang kanyang alaala.