Try Begging 20

พายุ ศิระภาคิน นักธุรกิจหนุ่มประธานบริษัทส่งออกผ้าไทยปัจจุบันอายุสามสิบปี เห็นผู้หญิงเป็นเพียงแค่ดอกไม้ริมทาง แพรไหม โสภิกุล ดีไซเนอร์สาวปัจจุบันอายุยี่สิบเก้าปีเธอหลงรักชายคนหนึ่งเขาก็ได้พรากความสาวไปจากเธอ..

ฟ้าพราว ราชนิกุลผู้เหลือแต่เปลือก จำเป็นต้องแต่งงานกับ ภูริดล หนุ่มชาวไร่สุดเถื่อนเครารกเหมือนโจรป่าเข้ากรุงเพื่อเงินใช้หนี้ แต่ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เหมือนจะเป็นพริกเผ็ดๆ มากกว่าที่คอยจี๊ดใจเธอ เมื่อเขาประกาศลั่นว่าหวังเพียง ร่างกาย ไม่ใช่ หัวใจ ! ทว่าภายใต้ความดิบเถื่อน ปากหมา และเอาแต่ใจของภูริดล กลับแฝงความอบอุ่นและใส่ใจอย่างคาดไม่ถึง จนฟ้าพราวเริ่มใจสั่น หวั่นไหว และวาดหวัง จะขอมากไปไหม หากอยากให้เขา 'รัก' เธอ

'เอวาริน' หญิงสาวความจำเสื่อมต้องงัดทุกกระบวนท่ามายั่ว 'มาร์คัส' มาเฟียหนุ่มผู้ที่เธอเข้าใจว่าเป็นสามีให้ยอมฟีเจอร์ริ่งด้วยให้ได้

Ten years ago, I ditched a high-paying job for my family. A decade later, they asked for my kidney—supposedly for my daughter, Talia. Turns out, the real patient was Hudson's first love's son. They didn't even fake remorse. Hudson sneered, convinced I couldn't survive without him. Talia called me old and fat, acting like I should be grateful to help Bianca's kid. A whole decade of sacrifice, and what did I get? No love. No thanks. Just entitlement. To them, I was nothing but a free, disposable maid. So I walked. No regrets. I rebuilt my life, found a job, and never looked back. Then reality smacked them. Hudson and Talia finally realized everything I'd done. They begged me to come back—but my heart was already stone-cold. In the end, I left the country, threw myself into work, and finally learned what it meant to live.

เธอคือ ผิง สาวน้อยไร้เดียงสาที่เกิดมาไม่เคยแม้แต่สัมผัสคำว่ารัก จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้พลั้งปากออกไปว่า "ผิงอยากเป็นเมียแด๊ดค่ะ" "แต่ฉันไม่ได้รักเธอนะ จะทนอยู่กับฉันได้จริงๆหรอ" แต่คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นปีศาจอย่าง เวล มีหรือที่จะไม่สนองในสิ่งที่เธอต้องการ

“เจ้าสัวขอให้เฮียปราบหนูจี แต่เฮียไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ เพราะเฮียจะขยี้หนูให้จมเตียงแทน”

It has been three years since Hailey and Knox signed a marriage agreement. It was an impromptu agreement where everyone got their share of the deal. Knox got a beautiful wife to please his grandmother. However for Hailey... Her father's crumbling family business was revived. The only reward she was getting out of the deal was the clause where it was stated that none of them was obligated to perform sexual marital rites towards the other. But, Knox's grandmother died and the contract was no longer valid. However after the divorce, the man was beginning to feel the void left of her presence in his life. He began to notice her more. Until eventually, he found himself falling in love with his ex wife.

ในอดีต…ความหลงใหลของเขา แปรเปลี่ยนเป็นการทำลาย คืนหนึ่งที่ถูกวางแผน ย่ำยี และพรากทุกความฝันของเธอไปตลอดกาล หลายปีผ่านไป เธอกลับมาอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะเหยื่อผู้หวาดกลัว แต่ในนาม เชฟมือหนึ่ง ผู้ยืนหยัดอยู่ในโรงแรมของเขา ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมถูกทำร้าย และเขาจะต้องเผชิญกับรสชาติของบาปที่ตนเคยก่อ เมื่ออดีตที่เขาคิดว่าคุมได้…กำลังลุกขึ้นทวงคืนทุกอย่าง

My wedding to Don Lorenzo Corsica was always 'almost.' Five years engaged. Thirty-two weddings. Every single one crashed and burned. Then came number thirty-three. Halfway through, the chapel wall caved in. I landed in the ICU. Skull fracture. Major concussion. A dozen critical alerts. Two months stuck between life and death. Then I clawed my way back. On discharge day, I caught him talking to his right-hand guy. "Don, if you're really into that scholarship girl, just dump Ms. Mortoro," the guy said. "Corsicas can kill gossip. No need for staged accidents... She nearly died." Lorenzo went quiet. Then finally, "I owed her parents. They died for me. Marrying her was the only way to repay that. But I love Sofia. She's the one I want." I looked down at my stitched-up body and cried without a sound. So it wasn't fate that wrecked me. It was him. If he couldn't choose, I'd do it for him.

After four years of marriage, James Lawson, who had never posted anything on social media, unexpectedly updated his status: "What an adorable little foodie!" The attached photo showed a young woman wearing pink cat ears, eating at a Korean BBQ restaurant. Her cheeks were flushed red from the spicy food as she stuck out her tongue. It was Sophie Jones, a new content creator at his company. Within a minute, our mutual friend commented: "Dude, you forgot to switch accounts!" Just like that, James's new post disappeared as quickly as it had appeared, only to show up moments later on Sophie's feed. Then James's name lit up my phone screen. In the past, I would have already taken screenshots and called him first to confront him. It would have inevitably ended in a heated argument. But this time, I calmly watched his call go to voicemail without answering.