Tula Ng Mga Bayani Novels & Stories

It is a prominent pilgrimage site and the home of the cult image of Our Lady of Salvation (Nuestra Seora de Salvacion), which has been worshiped by Bicolano devotees since 1776. Bago pa man sumikat ang araw ng tuluyan ay nagsimula na ang pilgrimage. Nag-alay kami ng dasal sa Ina habang sabay- sabay naming nilakad ang burol makarating lang sa simbahan. Pinilit ko ang sarili kong makapaglakad ng maayos. Nakaagapay naman sa likod ko si Lazarus at Finn. Maganda ang tanawin. Sa gilid ng bangin ay tanaw na tanaw ang dagat ng Tiwi, Albay na siyang nagiging venue kapag mayroong fluvial procession kapag kapistahan ng imahe. Kung sana ay nakinig lang ako kay Lazarus kagabi, edi sana nasa tamang huwisy

*** Tulala paring nakaupo si Reyna Louvier sa harapang ng kabaong kung saan nakalagay ang kaniyang asawa habang patuloy na naghuhukay ang mga kawal para sa paghahanda sa kaniyang libingan. “Mahal kung kapatid, narito na ang mga babaylan at mga monghe upang simulan ang huling ritwal bago ilibing ang bangkay ni Haring Niu” Malumanay na pukaw ni Reyna Sapphire habang hinahawi ang lumilipad na buhok ng kaniyang kapatid dahil sa lakas ng hangin.

Gumagaralgal na sagot niya. Ang ibang tao ay nagsialisan na, samantalang ang iba naman ay naroon pa rin titig na titig kay Thana at animo'y kakainin ito ng buhay. Halatang napaniwala ni Tiffany ang lahat maliban sa'kin na sa simula pa lang ay alam ko na kung ano nga ba ang totoo niyang nakaraan.

Nagiging tulay ito na maging ang mga matitino ay nababalutan narin ng masamang ekspresiyon sa kagagawan ng iba pero ang katotohanan ay marami silang mabubuti, hindi lang natin binubuksan maigi ang ating mga puso at mata. Maging kami ay nakikipaglaban sa mga pangamba, pangamba ng pangungulila, sa mga bisyo ng ilan at ang kinatatakutan ng lahat ang ma-biyuda at tumindig sa nagbeberdehang damo na pinalulusog na lupa kung saan makikita ang hukay nito na siyang paglalagyan ng mga gaya nila. Tatanggapin ang watawat ng pagkilala at marinig ang dagundong ng dalawamput-isang putok ng riple upang maihatid sa kalawakan ang kanyang kabayanihan at magbigay ng kahulugan na siya ay isang bayani.

​ANG PAGTITIPON NG MGA MANDIRIGMA ​Biglang, mula sa mga guho ng mga gusali sa paligid ng Ermita, nagsulputan ang mga tao. Hindi sila mga alien. Sila ang mga dating tauhan ng AXL, mga sundalo ng Philippine Army, at mga sibilyang natutong humawak ng baril.

(Dayang pov) I sat in my chamber, cradling my baby in my arms, feeling the warmth of their tiny body against mine. The babaylan, a wise and revered spiritual leader, entered the room with a solemn expression. I sensed a weightiness in her demeanor, a gravity that commanded my attention. "Dayang Kalangitan," she began, her voice low and measured. "The anito have spoken. You are to lead the Kingdom of Tondo once more, alongside the Kingdom of Pasig."

he said before giving a curtly bow and left the halls, his subordinates following after him. "Why is he here?" "He's a Fantasian too, Fhyra. He's the Punong Baylan." Cool said while we were staring at the backs of the men in those cloaks. "Punong Baylan? What's that?" I asked as I turned my head on him to question. "Baylans are the healers here. They were held of great importance in the whole Narte Fantasia because of their abilities to cure and heal. And that guy was the head of that tribe." Cool managed to say as we continued walking along the halls.