Novel & Cerita Tula Para Sa Mga Kaibigan

I wonder why they became my friends? Crisza the fucking awesome: Who else will complain about us being noisy? I will gladly kick her. Everyone was quiet. So I chatted again. Me: You haven't answered my question yet. Why GG TULFO? Crisza the fucking Awesome: Don't you have television @BettyLaFia?

I have Arturo with me and that's all I could ever ask for. The End

MIA'S POV After dodgeball, we go eat lunch then head back to our cabin and we take turns showering and gets ready for the night. Rhea made some new friends while she was on the sidelines and they told her about a bonfire tonight and we decided to go. Layla is reluctant to go but after been promised free beer,she changed her mind. Rhea is the most excited to go as she hopes she finds her mate while I just hope I don't run into that annoying Alpha Edward again.

Louvier’s PoV Tulala’t lutang parin ang aking isipan at katawan hanggang ngayon matapos kung mabalitaan na bumalik na nga ang aking kapatid. “Malalim atah ang iniisip ng aking Reyna” Wika ni Niu habang itinataas ang bintana ng palanuing aming sinasakyan. “Wag kang mag alala, ilang sandali na lang at magkikita na rin kayong muli ng iyong kapatid” Muli nito sambit habang hinahawakan ang aking kamay. “Maraming salamat kamahalan, dahil palaging kang nandiyan para sa akin”

They were my allies now, and together, we could face whatever challenges lay ahead. As the moon rose higher in the sky, illuminating the clearing with its ethereal glow, I felt a flicker of hope. The unexpected allies I had found in this pack were more than just friends—they were my family. And as long as we stood together, I knew we could overcome the ghosts of our pasts.

Totoo ba lahat nang 'to? “Mukhang tama nga na laging ulan ang maghahatid sakin papunta sayo. Unang beses kitang nakita sa gitna ng ulan habang naglalakad ka sa campus. Umuulan rin noong una tayong magkasama sa LRT. Hanggang sa paulit ulit na akong dinadala sayo tuwing umuulan. Pero hindi mo man lang makuha yun.. Hindi mo man lang ako makilala.”

"Kaya ang mabuti pa ay umpisahan niyo na ang pagpapakalat ng balita tungkol sa pagpili ko ng aking magiging Luna." "We will do it as soon as possible," sagot naman ni Ruyi na sinang-ayunan ng tatlo ko pang mga kaibigan. I felt lucky that I have my real friends. Palagi silang nakasuporta sa akin at sa lahat ng aking mga nagiging desisyon. They always believed on me no matter what I said. Zeph Pov

“Pero protective.” Tahimik akong napangiti habang nakatingin sa basang bintana. Magulo ang barkada namin, maingay, at overdramatic. Minsan parang walang sense pero sila rin 'yung unang handang maniwala sa’yo kapag bumibigat ang mundo mo at siguro 'yun ang totoong friendship. It's not perfection and it's not convenience kundi 'yung pananatili kahit magulo ang lahat.

Na hihighblood na naman ako dahil sa nangyari kanina Binilisan ko ang paglalakad para hindi marinig ang mga papuri nila para sa lalaking iyon. Nag f******k nalang ako at nagscroll ng tumunog ang messenger at nakita ang chat ni Ted. Kakagawa ko lang ng f******k at hindi pa lagpas isang daan ang friends ko pero lagpas na isang daan ang friend requests pero hindi ko naman inaaccept dahil hindi ko kilala kadalasan ang mga iyon. Ted Babaeng dagat, pumunta ka sa room namin. Na oop ako rito

Tanging sina May at Mara lang ang mga kaibigan ko. Napalunok nalang ako nang biglang bumaling sa akin ang lahat ng mga kasamahan namin. Ang ilan sa kanila ay nalilito at nagtatanong ang mga tingin, lalo na ang mga kasamahan ko. Habang ang ilan naman, karamihan ay mga seniors, ay tila kilala na rin ako dahil ang ilan sa kanila ay nakangiti lang o kaya nama'y walang reaksyon. I really hate getting everyone’s attention. Muli na lamang akong humarap kay Mr. Martino, ignoring and avoiding everyone’s eyes.