Tula Tungkol Sa Barkada นิยาย & เรื่องราว

Hinila niya naman ako kaagad, "Tara na at puntahan na natin ang barkada." Masaya akong naglalakad kasama si Enna patungo sa kinaroroonan nila at nang napatingin sila sa amin ay natuwa naman sila, "Sabi ko na nga ba! Magkakaayos din kasi kayo. I'm so happy for you, Enna." "Yey! One big happy family na ulit sila!" sigaw ni Tim at napatingin sa amin ang lahat ng estudyanteng dumadaan dahil sa pagsigaw niya

Malapit kasi ang dalawa sa isa’t-isa kaya na lungkot si Talya ng malaman na nasa Batangas pala ang best friend niya. “Mom, Dad…Na-miss ko po kayo..” Agad na niyakap ni LIla ang mga in-laws niyang itinuturing siyang tunay na pamilya. Mababait ang mga ito sa kanya pati na rin ang mga Kuya ni Tyler.

Ani Paulla. Dalawang lagok lang ng tequila, straight from the bottle, ay tumigil na ako. Padabog kong inilapag ang bote na hindi man lang nangalahati at padabog ding umupo sa couch, sa gitna ni Lory at Ressie. Yes, the barkada is complete.

sagot nito. “Bakit sa 'kin hindi siya tumawag? Sinasaktan niya ang damdamin ko,” pagdadrama niya. Si Uno ay isa sa mga barkada niya no'ng high school. Silang tatlo nina Raniel ang parating magkakasama, lalo na pagdating sa mga kalokohan. “Gago! Pinapasabi na nga lang sa 'kin ehh. Basta magpaalam ka na sa misis mo, magdamag raw tayong mag-iinuman. Bukas na 'yon.”

pabirong hirit ng kaibigan, hindi maipinta ang mukha sa pagpipigil ng tawa. Sa gitna ng kanilang tawanan at pabirong pagtatalo, lumilipad ang mga sandali. Sa bawat birong binitiwan, may kaunting paghilom na nagaganap sa likod ng mga nakatagong luha, pinapatunayan na kahit sa pinakamalalim na lungkot, maaari pa ring may mabuong saya pag magkasama sila lalo na kapag kumpleto ang kwadro barkada..

Tanya's POV Hindi talaga tumigil sa pangungulit ang apat na barkada ni Luke hangga't hindi nila ako makilala. Pinaliwanag din ni Luke na hindi kami mag-asawa. Nagtatawanan naman ang mga loko dahil masyado daw seryoso si Luke sa sinabi nila na mag-asawa kami.

nakangisi nitong sa'ad. "wag Kang mag-aalala may friend Akong bahala,ano Tara sa bar Tayo. May malapit lang na bar rito sa Amin. And marami raw Ang gwapo sa bar na iyon. Baka duon natin makikita Ang forever natin."saad ko rito.

Tuloy-tuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa makapasok kami sa loob ng bahay at nakita ko si Tita Maria na nakikipagtawanan pa sa mga barkada niya. Parang hindi man lang siya nasaktan sa pagkawala ni Papa. Nasa sulok siya ng sala habang napapalibutan ng grupo ng mga babae. Lahat sila naka-itim, pero ang mga mukha nila parang nasa reunion lang. May isang nagbiro. Nagtawanan silang lahat. At si Tita Maria pa ang pinakamalakas tumawa. Nakatagilid pa ang ulo habang todo buka ng bibig sa katatawa.

Mukhang mas malala pa. Normal lang naman ‘yon. Hindi naman maiiwasan. Basta ang mahalaga talaga ay ang hindi sila magkawatak-watak. Kung titingnan kasi, parang matibay rin ang kanilang samahan. ‘Yong bond na nabuo nila, hindi lang basta-basta. Sobrang lalim no’n para magkaroon sila nang iisang goal, at ‘yon ay ang bumuo nang isang brotherhood. “That’s understandable. May mga case talagang mag-aaway kayo kung hindi iisa ang naiisip niyo,” komento ko, at itinuon na lang ang aking mga mata sa binabasa.

Tuluyan na ngang naglakbay ang kaniyang diwa. ________ STEVE and his long-time bestfriend Billy has it always way of conversation. Minsan para silang mga tinedyer na panay ang tampo at samaan ng loob. The thing called common for the both of them. What the good is, their limitation couldn’t last longer. Magtatampo man sila ay pareho pa din nilang hahanapin ang daan para magkaayos silang muli. Like what happened to them earlier.