Tula Tungkol Sa Frontliners Novels & Stories

"Si Hera ang buhay ko, Callie... Ngayong wala na siya, I got nothing to loose." TILA isang tao lang na umugong sa loob ng sementeryo ang hagulgol ng mga taong nakikipaglibing. Nakapangingilabot. Para kay Lando iyon ang angkop na salita para ilarawan ang nasasaksihan. Halos mapuno ang maliit na sementeryo ng mga nakaitim na nakikipaglibing. Kahit ang mga hindi naman malalapit sa mga namayapa ay umiiyak din. Sino ang hindi maiiyak sa sitwasyong iyon? Isang pamilya ang namatay sa isang pagkakataon at ang nakapanlulumo pa ay namatay ang mga ito sa brutal na paraan.

" Maasahan mo kami, Pinuno." Back to the reality.. Lalong tumitindi ang tensyon sa bulawaran. " Kayong lima na lang. Toric, Login, Goru, Loru at Sumok. Magsasalita na ba kayo?" Ni isa sa kanila ay wala pa ding imik. " Kung walang magsasalita sa inyo. May ilalabas akong tatlumpu na katao. Isa doon ay nagngangalang lobo."– nagkatinginan ang lima.

Muli niyang pinaharap sa kaniya ang front cam ng kaniyang phone. "Tau! Mali ang iniisip mo!" "Hell, no! I see what I see! Ibabalita ko na sana ito sa mga kaibigan natin pero lahat sila ay nakatulog na! Ang iba ay sumisigaw na lang bigla! Good bye, fucker! Good luck!" "Tau! Wait-argh!"

Parang napakabilis ng lahat. At bago pa man ako makasagot, biglang bumukas ang malaking pinto ng sala. “SAGUTIN MO NA!” Napalingon ako sa ingay na iyon. Doon na isa-isang lumabas sina Atalia at Nolan. Kasunod nila sina Kuya Donato, Kuya Marcelo, Kuya Anastacio, Mikyla, Liorah, at Amayah. Lahat sila ay nakangiti. May hawak pang mga maliliit na banner. May ilan pang pumapalakpak habang sabay-sabay na sumisigaw.

Sandaling natahimik ang dalawa bago kumatok ang pinto ng patient ward. Ito ay mga tao mula sa istasyon ng pulisya. "Ms. Luna, mangyaring makipagtulungan sa amin para sa isang pahayag." Tumango si Luna. Pinilit niyang bumangon at sumandal sa ulunan ng kama. "Sige lang."

baket wala atang nakaassign saken? " teka shin, ako? wala ba saken?" tanong ko. tumigil ito sa pagtipa at tumingin saken. " you, chad, oppa and me are the frontliners" sagot nito. " i already ask oppa for your databased kaya alam ko kung saan saan kayo magagaling. and to my surprise you are one of the best skilled fighter. " sagot nito saka ngumiti saken.

HINDI NAG TAGAL nakarating na ako nakita ko ang kumpulan ng mga tao ni Zulueta, napaka rami nito ngunit alam ko na kaya ko sila. “Naka stand by na ang mga assassin mo Flame at mga sniper..” wika ni kuya Thunder. “Okay mag ingat sila dahil maaaring pati sila mahulog sa patibong..” wika ko at hindi na muna ako bumaba ng sasakyan at pinag aralan ko muna ang paligid. May mga naka deploy din na sundalo sa buong paligid. “Gaano kalaki ang sakop nila, Onze?”tanong ko kay Onze.

"May sumasabutahe sa mission natin. Hindi tayo pwede hayaan na lang iyon." "Wala tayo proof at ligtas naman tayo. Walang casualties— sa tingin mo pagtutuunan iyon ng pansin ng mga officers?" "Nasa frontline tayo Barazz at buhay ng madaming tao hawak natin. Isang pagkakamali lang natin hindi lang tayo ang mamatay pati na din iyong mga inosenteng tao."

Ikinaway ni Taurus ang kanyang kamay at sinabing, “Sige. Mukhang umatras na sila. Aatras din tayo." Tumalikod si Taurus at umatras kasama ang kanyang malaking batalyon ng mga sundalo. Sa site, tanging sina Ballard, Warren, Caleb at iba pa ang naiwan. Ang libu-libong tao ay umuurong tulad ng tubig. Mas mabilis itong dumating, mas mabilis itong umalis. Tulala na napatingin si Warren sa bakanteng kalsada.

Tara na kuya, umalis na tayo at magpakalayo layo, umuwi na tayo kila ina'y, Ang saad ni lina. Dahilan para tumango naman si Franco. Dahan dahan silang bumaba ng bundok,Kahit hirap at pagod na pagod ang katawab ni Lina at franco ay pinili pa rin nila ang , Makababa sa bundok at baka sakaling may dumaan na bus sa lugar. Samantala nakarating na sina Dennis at Rhea sa Maria Sulo Province, Nagpasya munang magtungo ni Dennis at rhea sa Isang healt center , para humingi ng mga gamot na libre para kay rhea.