Tunay Na Kaibigan 소설 & 이야기

“Ayos lang ito hanggat masaya sila sa relationship nila. Tsaka matalinong tao ang matalik mong kaibigan. Tutal handa siya na pakawalan ang kanyang nakaraan, ibig sabihin mahal na mahal niya si Shaun.” "Tama ka…"

“Bawasan din ang pagiging kampante sa sarili na kaya mo, minsan matuto ka ring sumuko at tanggihan ang mga bagay na mahirap gawin. Hindi kasi lahat ng bagay ay kaya at kakayanin mo, minsan kaya mo nga pero masakit na.” “Narito naman kasi kami na handa kang tulungan pero binabalewala mo. Pinapamukha mo sa amin na wala kaming silbi para sa ’yo para akuin ang lahat ng pasanin na bitbit mo. Bilang kaibigan, nakatatampo. Pero dahil kinaya po nga, binabati kita. Ngunit sa susunod sana ay kumatok ka na. Ang kaibigan ay hindi lang maaasahan sa purong kasiyahan, maaasahan din kami sa kalungkutan at problema.”

Sobrang feeling close nya yata sakin kung ganon ah! "Bakit hindi ba nang gaganito ang magkaibigan?" "Hindi!" Pabulyaa kong sagot sakanya. "Ang tunay kaibigan parang kapatid nag dadamayan!" Wla nga pala akong kapatid pero feeling ko naman same lang yun este tama naman siguro ako? Diba?

saad ni Joan. "Talaga namang napaka thoughtful ng kaibigan n'yo!" May pagdidiin sa salitang "ibig" at sinusundot nito ang kanyang pisngi. Hindi talaga siya makakawala sa pangtutudyo ng kanyang kaibigan. "Stop that shane! umuwi kana nga, h'wag mo na ko abalahin, sige na, go!" Pagtataboy ni joan sa kaibigan.

Bulong niya. “Ano ba naman, Paige, tinatawag mo itong kasikatan?” Napagtatanto na medyo matalim ang tono ko, tumikhim ako at nagsimulang muli. “Hindi ito kasikatan, Paige. Magkaibigan tayo, ang magkaibigan ay nagpapatuloy anuman ang mangyari at plano kong manatili sa iyo hangga’t hinahayaan mo ako,” malumanay kong sabi. Alam kong kailangan niyang marinig iyon. Halata namang wala siyang ibang kaibigan dito. Sayang para sa mga estudyante, pinalampas nila ang pagkakataon na maging kaibigan siya.

Naramdaman ko Ang kamay ng kaibigan Kong hinaplos-haplos nito Ang Aking likod. "kong may magagawA lang sana ako,Hindi ko hahayaan na mangyari sayo ito best."malungkot niyang wika. "salamat ha Kasi nariyan ka upang damayan ako."anikong umiiyak. "ano ka ba, magkaibigan Tayo.Malamang na dadamayan kita."aniya.

Pinisil niya ang kamay ng kaibigan bago tuluyang binitiwan. "Ako pa rin naman ito Bella.." he grinned. "Ako pa rin itong bakla na kaibigan mo na lagi mong kasama sa kumpanya. I am still the Val Asuncion you can count on kapag nagka problema ka sa pamilya mo. I am still your gay friend na gusto mong makasama sa bar if you need to relax and have a good time. So, you can tell me everything that bothers you." "Yes, ikaw pa rin ang over dramatic kong kaibigan, and I would say, nag-iisa ka lang." Bella smiled.

Na handa akong makuha ang tulong na kailangan ko. “Salamat sa pagsubok Letty. Kahit paulit-ulit kitang pinagtatabuyan, pilit mo pa ring sinusubukan. You never gave up on me” napaluha ako. Every single thing makes me emotional now. "Ikaw ang matalik kong kaibigan. Higit pang katulad ng kapatid na hindi ko kailanman nagkaroon. Syempre hindi ako susuko sayo dahil alam kong gagawin mo rin yun"

"I almost died and been bed ridden for almost a month, but I never saw even just a glance from my so called friends. Nakalimutan niyo na ba ako dahil dumating na yung totoong kaibigan niyo? Or did you even treat me as a real friend or just a fucking replacement?!" "August, no! Hindi mo naiintindihan! Itinuring ka namin kaibigan, because you are you. Oo, noong una naiisip namin na ikaw yung August na kaibigan namin, but then we realized you are not her. You are different. We-"

Hay naku! "Sa akin, masasabi kong tunay ang pagkakaibigan kung kahit wala man kayong kailangan sa isa't isa, nandiyan ang isa para damayan ang isa. Naniniwala kasi akong hindi dapat nakabase sa benipisyo ang pagkakaroon ng kaibigan. Friendships should be about love and supporting each other not just about fun and benefits," sagot naman ni Marian at napainom na rin siya.