Ukulele Chords Huling El Bimbo Novels & Stories

“Years gone by and still… words don’t come easily… like sorry, like sorry…” Habang kumakanta si Matthew, bahagyang gumalaw si Aling Maria para sabayan ang ritmo gamit ang kaniyang tamborin, habang si Mang Ben naman ay masayang pumipindot ng chords habang nakatingin sa dalawa. Ang anak ni Mang Ben ay nagbibigay ng maayos na beat sa kahon. Sadyang napakagandang pakinggan ng acoustic arrangement ng grupo, ngunit ang boses ni Matthew ang bumalot sa buong bakuran.

"Sino ba rito ang nasaktan at nabigo? Itaas ang kamay at sumabay!" Isang pabagsak na tunog ng drums biglang hudyat sa simula ng tugtog. Kumarera ang electric guitar na sinabayan ng malamyos na tugtog ng piano. Napangiti ako at napa-headbang. Naka-on ang video recording ng digital camera. Sumigaw pa ako para i-cheer sila. "Every night I dream Vivid dreams of past Past we took granted and forsook!"

Gosh! "S-Sorry, medyo nadala lang. P-Pero okay na ang ibang chords mo. Medyo mahirap talaga ang F sa gitara." kapagkuwa'y paumanhin niya matapos mapansing halos nakayakap na naman siya sa aking likod.

Agad ko yon kinuha. Sino namang tao ang mag tatago ng ukulele sa ilalim ng kama? Binuksan ko ang sliding window at umupo doon. Nilanghap ko ang malamig na hangin. Sinimulan kong pinatogtog ang ukulele. Kakantahin ko yung kanta ni Eric Clapton na tears in heaven yun kasi ang favorite ni mama. Tumingin ako sa langit. Para sayo to anak.

Hindi ko pa memorize ang chords ng buong kanta. "Why you stop? Ang galing mo." Napatingin ako kay Jairus at may dala itong ukulele. Nice. "I forgot the chords." Natatawang sabi ko. "I know that song. Fix You by Coldplay, right? "Yup." Ibinalik ko sa kaniya ang gitara at ibinigay niya naman sa akin ang ukulele. "Let's practice together."

Umiling siya kaya nagkibit balikat ako. “Sobrang tahimik mo, eh.” He chuckled. “Hindi ka pa ba sanay?” “Iba ‘yong tahimik mo ngayon, eh.” Humugot siya ng malalim na hininga at kinuha ang kanyang gitara. Nagsimula siyang kalabitin ito. “Ano’ng gusto mo? Umiyak ako nang umiyak kasi hindi ako ang pinili?” Pabiro niyang tanong at binuntutan pa ng tawa.

Ang mga nota ng musika ay tila nasasalat habang sila ay naghahabi sa hangin sa mga alon, na lumalawak sa ikalawa at bumabalot sa mga halimaw na mandirigma. Ang tune na tinugtog ni Lute ay ang kanyang ultimate skill, ang Heavenly Melody. Ang himig ay hindi makagagawa ng anumang tunay na pinsala, ngunit maaari nitong guluhin ang espirituwal na lohika at kamalayan ng isang tao. "Argh, ang sakit ng ulo ko!" "Nasaan ako ngayon? Anong pangalan ko?"

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

And I hate to accept the fact that I am no longer be a professional with him. Muling bumalik ang tingin ko dito, na ngayon ay may hawak na guitara at sinisimulang tumipa ng chords. He started to sing and I slowly shut my eyes when I heard a furry mournful voice that touches my heart. I hold my breath behind my pursed lip to steel myself-control against the gale of his voice. Pero ng tamaan na nito ang chorus ay walang pasubali akong nagmulat ng mata.. and I looked straight to his eyes.

“Perfect! That’s the song I’m talking about. Do you know the chords?” “I will try.” sagot naman ni Keanu. Binalik nito ang mga mata sa gitara, tinimpla muna niya ito bago, inujust muna nito ang string bago nagsimulang mag strum. “I tink, I know dat song!” nag-angat ng tingin si Keanu kay Ate Luz, he smiled at her, in love talaga siya, sa tuwing pinagmamasdan niya si Ate Luz nag-nininging ang mga mata niya.