Novel & Cerita Unbothered Quotes

Kahit minsan nakakalimot akong mag-reply ay hindi siya nagdaramdam. “I'm sorry to bother you. Wala talaga akong matakbuhan ngyon,” nahihiya kong sinabi. She smiled at me. “It's alright, Serenity. I'm so glad you're here! I like you a lot. It's not a bother.”

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

At sa unang pagkakataon ngayong gabi. Nakita ko ang protective side niya. "If anyone says something that makes you uncomfortable, tell me." Napakurap ako. "If anyone disrespects you, tell me." Tahimik akong nakatingin sa kanya. "If anyone tries to embarrass you..." Tumigas ang boses niya. "I'll handle it." Biglang may kung anong kumirot sa dibdib ko. Maliit lang. Pero naroon.

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

Ganito na ba talaga ang tingin ng mga tao sa amin? Ganito ba kami kalapit? Saglit akong napatingin sa kanya. He wasn’t uncomfortable. He wasn’t awkward. He just looked… calm. “Does that bother you?” he asked quietly. Direkta. Walang paligoy-ligoy. Hindi ko agad nasagot. Bothered ba ako? Dahil ba hindi pa ako handa? O dahil natatakot akong baka may maramdaman ako na hindi ko dapat maramdaman?

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers