Unconditionally Lyrics の小説・ストーリー

Ngunit dumating ang panahon na biglang nag iba ang lahat pati pakikitungo niya samin. "Damn you, bitch! Akala mo talaga hindi ko malalaman ha? Fuck it. I will make your life a living hell. Yang ganda mong yan na ginagamit mo para sa kalandian? mawawala rin yan dahil sa mararamdaman mong hirap at ng anak mo!" narinig kong sigaw ni Mr. Black.

Ang daling sabibin na kaya niyang layuan binata pero halos madurog naman ang puso niya mapag naiisip iyon. Nang patakbuhin na ni Tyron ang sasakyan ay binuhay niya ang stereo ay pumili ng music. Napangiti siya nang marinig ang kantang 'I Need You.' Tumutugma kasi iyon sa kaniyang buhay para sa binata. Nang mag chorus na ang kanta ay sinabayan niya iyon habang nakatitig sa binata. Nang sumulyap ito sa kaniya ay parang tumalon ang puso niya sa kilig. Kinindatan lang naman kasi siya ng binata. Ang guwapo talaga nito at ang cool.

Anyaya nito. Kumunot ang noo ko. "Nasaan ang music?" He chuckled and showed me his iPod and put one earpiece on my ear and the other one on his and start to dance. (Music) If there were no words No way to speak I would still hear you If there were no tears No way to feel inside I'd still feel for you I just close my eyes and rested on his chest. (Music) And even if the sun refused to shine Even if romance ran out of rhyme

And although I wouldn’t be able to get the valedictorian title, I knew I was still winning the fight because of her — because I have her. H ow many times do I have to tell you You’re already crying but you’re still beautiful Even if the whole world is against us I’m not going to surrender because it’s you that I have You’re my downfall, you’re my love My worst distraction I can’t live without I won’t stop singing every night If it’s with you that I’m going to spend the rest of my life With your love, I’m drowning But at the same time, I’m breathing fine You’re crazy and I think, I’m already out of my mind

“Nothing else wounds so deeply and irreparably. Nothing else robs us of hope so much as being unloved by one we love.” – Clive Barker Chapter 23 I looked in the mirror, sobrang putla ko na, siguro dahil hindi ako nakakain ng maayos. Ayaw kong mag alala mga kaibigan ko kaya naglagay ako ng lipstick para di na ako maputla tignan. Iyong mga pasa ko, hindi parin nawawala. Hindi naman masakit ang mga pasa ko kaya nagtataka ako bakit ito nandito. Siguro dahil na ito sa sobrang pagod ko, sobrang pagod na talaga ng katawan ko pero wala akong choice kundi magpatuloy para sa anak ko.

Lumabi ito na agad naman niyang pinrangka. “Hindi pa ba obvious? Sinabi ko naman sa iyo noong una pa lang na hanggang kaibigan lang ang turing ko sa iyo, nothing more. At kahit pa nabuntis ako ng kung sino, hindi dahilan ito para ikulong ko ang sarili ko sa iyo. Una sa lahat hindi naman Ikaw ang ama. At pangalawa hindi kita mahal, pangatlo wala tayong relasyon. Tinanggap ko ang offer mo na pansamantalang tumuloy sa condo mo dahil sa mga magulang ko. Pero habang narito kami susubukan kong makaipon upang makalipat kami o baka bumalik na lang kami sa bahay namin sa probinsya, para naman hindi ako mabaon sa utang na loob sa iyo.” “Okay, okay! Tatanggapin ko muna ang rejection mo, only for now. P

"Nakakapagod kasi na ganito ang gagawin natin ang magtago at magmasid kung p'wede naman nating gawing malaya. Huwag na po kasing mag deny... pagod na rin po kasi akong tingnan kayo na nahihirapan diyan sa duwag mong damdamin. Tumatanda na tayo sir kaya dapat ipaglaban mo na iyang nararamdaman mo bago maging limang taon na naman tayong mag aantay sa walang kasiguraduhan." Ani ni Loi sa akin na bigla ng naunang bumaba ng kotse.

And up until now🎵 I had sworn to myself 🎵 that I'm content 🎵 With loneliness 🎵 Because none of it 🎵 was ever worth the risk 🎵 But, 🎵 you are, 🎵 the only exception 🎵 You are, 🎵 the only exception 🎵 You are, 🎵 the only exception 🎵 You are, 🎵 the only exception 🎵

Kung hindi dahil kay uncle, hindi ko alam kung saan ako dadamputin ng araw na tumakbo ako palayo kay daddy. "Maraming salamat, uncle julyo." Ngumiti ako sa kan'ya ngunit napaiwas s'ya ng tingin na para bang naiiyak s'ya. I have died everyday, waiting for you Darling, don't be afraid, I have loved you for a thousand years I'll love you for a thousand more Time stands still Beauty in all she is I will be brave I will not let anything, take away What's standing in front of me

"Deal!” Habang abala sa kung ano ang isusuot, panay ang tunog ng selpon ng kaibigan. Ngunit pinapatay lang nito at pinapatuloy ang ginagawa. Ramdam niya ang pagkainis nito pero hinayaan niya iyon. Hanggang sa natapos at akma na sana silang aalis ng condo ay muli na namang tumunog ang selpon ngunit muli na naman itong pinatay ng kaibigan. Tensyonado ito bagay na ikinataka pa niya lalo "Sino ba 'yan? Kanina ko pa napapansin ang pag-vibrate ng phone mo pero 'di mo man lang sinasagot."